مهدی کروبی و مصطفی تاجزاده از چهرههای سیاسی مخالف در ایران، با انتشار بیانیه های جداگانه سرکوب خونین مردم توسط حکومت را محکوم کرده اند. کروبی در بیانیه خود گفته است «وضعیت اسفبار امروز ایران، نتیجه مستقیم دخالتها و سیاستهای ویرانگر داخلی و بینالمللی» علی خامنهای است. و مصطفی تاجزاده نوشته است: «حکومت بر اساس ترس، خود را در عریانترین شکل ممکن در دی ماه ۱۴۰۴ آشکار کرد و ملت ما را در سوگ هزاران جان گرامی نشاند.». این دو بیانیه را می خوانید:
بیانیه مهدی کروبی در باره کشتار معترضان:
وضعیت اسفبار امروز، نتیجه سیاستهای ویرانگر خامنهای است
انا لله وانا الیه راجعون
اینروزها سراسر ایران در غم، اندوه و ماتم جنایتیست که زبان و قلم از بیان ابعاد آن قاصر است. بهراستی که بر این ماتم باید خون گریست. این فاجعه بزرگ را به همهی خانوادههای معظم داغدار که در مظلومیت تمام حتی نگذاشتند مراسمی در شأن عزیزانشان برگزار نمایند و نیز به مردم بزرگ ایران تسلیت میگویم و از خداوند متعال برای همهی قربانیان رحمت و برای بازماندگان آنها طلب صبر و اجر میکنم.
و اما چند نکته؛
۱) اعتراض حق مردم و حفظ جان و تأمین امنیت شهروندان از وظایف نهادهای امنیتی و انتظامی حکومت است. مسئولیت هرگونه کوتاهی در قبال امنیت و حضور احتمالی عوامل بیگانه برعهده حکومت است. عمق فاجعه البته آنقدر عمیق است که هیچ عذر و بهانهای برای توجیه و یا سرپوش گذاشتن بر این کشتار فجیع و بیرحمانه و همچنین بیاحترامی به أجساد قربانیان قابل پذیرش نیست.
۲) روشن شدن ابعاد این جنایت از جمله آمار دقیق از جانباختگان، مجروحین و آسیب دیدهها نیازمند هیاتی مستقل از نهادهای مدنی و افراد مورد وثوق مردم است. مقامات قضایی هم لازم است به جای صدور کیفرخواستهای سیاسی و ابلاغ احکام دیکته شده، زمینه رهایی و آزادی بدون قید و شرط مردم معترض را فراهم آورند.
۳) وضعیت اسفبار امروز ایران، نتیجه مستقیم دخالتها و سیاستهای ویرانگر داخلی و بینالمللی آقای خامنهایست که یک نمونه آن اصرار بر پروژه پرهزینه و بیحاصل هستهای و پیامدهای سنگین تحریمها در دو دهه گذشته بر کشور و مردم است.
۴) ایشان پس از کشتار بیرحمانه مردم معترض به شرایط اسفبار اقتصادی مدعی شدند اعتراض را به رسمیت میشناسند. این سخن ادعاییست نادرست، چراکه وی تاکنون جز به طرفداران خود یا آتش به اختیارهایش اجازه صدور مجوزی برای تجمع ندادهاند؟ در بهمن ۸۹ اینجانب و مهندس موسوی مطابق نص صریح قانون اساسی از وزارت کشور درخواست راهپیمایی کردیم که سهم مردم در آن روز باتوم و چماق و ضربوشتم و گلوله در کوچه و خیابانها بود و سهم ما فحاشی و هتاکی، ویرانی خانه و کاشانه و سپس اعمال حصر و حبس خودسرانه.
۵) رسیدن به آزادی و دموکراسی در أراده بیدار یک ملت و یکی شدن آنان تحقق پیدا خواهد کرد نه در بمبهای دول خارجی. ببینید با این ملت چه کردید که بخش قابل توجهی از مردم حتی حاضر نیستند هشدارهای دلسوزانه و مشفقانه صاحبنظران را نسبت به وخیمتر شدن أوضاع کشور در صورت مداخله نظامی خارجی بشنوند. این همان ملتیست که در جنگ تحمیلی با ایثار و رشادت کمنظیرش تمامیت ایران را حفظ کرد.
۶) تنها راه برون رفت مسالمتامیز از این بحران رجوع به مردم و به رسمیت شناختن حق تعیین سرنوشت آنان در یک همهپرسی آزاد است.
***
آمار و روایت رسمی از آنچه در دیماه گذشت، دروغی رسواست
مصطفی تاجزاده
زندان اوین
رویکرد ماکیاولیستی، حکومت بر اساس ترس، خود را در عریانترین شکل ممکن در دی ماه ۱۴۰۴ آشکار کرد و ملت ما را در سوگ هزاران جان گرامی نشاند.
دریغ و درد که این کشتار بیسابقه، از مشروطه تاکنون، هم قابل پیشبینی بود و هم قابل پیشگیری؛ البته اگر ولی فقیه گوش شنوایی داشت و از انحصارطلبی و تمامیتخواهی دست میکشید، مطالبات مردم را به رسمیت میشناخت و به رأی و نظر اکثریت تمکین میکرد، یا استعفا میداد و کنارهگیری میکرد.
بسیار متأسفم که او به جای شنیدن صدای ملت، عرصه سیاست را به میدان جنگ تشبیه و سپس تبدیل کرد. اعتراضات به حق شهروندان مستأصل و عاصی را ادامه جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل نامید و معترضان را اغتشاشگر خواند که باید سر جای خود بنشینند.
صد البته نتیجهی چنین دستور خونباری چیزی نبود جز به خاک و خون کشیده شدن هزاران شهروند بیگناه و بیپناه که به بیکفایتیها، تباهیها و حرامخواریهایی که روز بروز شدت میگرفت، اعتراض داشتند.
تردید ندارم که آمار و روایت رسمی از آنچه در دی ماه امسال گذشت، دروغی رسواست. تنها با تشکیل کمیته حقیقتیاب مستقل و ملی ابعاد واقعی این جنایت روشن خواهد شد.
من ضمن محکوم کردن این سلاخی فلهای و شریک دانستن خود در غم یکیک خانوادههای داغدار و مظلوم، این مصیبت جانسوز و کمرشکن را به ملت عزیز و سوگوارمان تسلیت میگویم و بر این باورم که ایران همچنان آبستن تحولات بزرگیاست.
وضع موجود هرگز قابل تداوم نبوده اگرچه متاسفانه جهتگیری تغییرات نیز کاملاً روشن نیست. به ویژه آنکه شبح شوم جنگ هنوز هم در آسمان کشورمان در پرواز است.
من عبور از اوضاع فلاکت باری را که ولایت فقها و حکومت شکست خوردهی روحانیت بر ملت ایران تحمیل کرده است در گرو مقاومت، هوشمندی و عمل مسئولانه آحاد شهروندان و سیاست ورزان میبینم.
و در آیندهای نزدیک نظراتم را درباره اوضاع جدید با مردم شریف کشورمان در میان خواهم گذاشت.
بدان امید که در نهایت با گفتگوی ملی و تفاهمی تاریخی از این وضعیت اسفبار و شکننده گذر کنیم و فردایی بهتر را رقم زنیم.
به یاری خداوند و همت ملت
زندان اوین
۹ بهمن ماه ۱۴۰۴
