روز دوم جنگ با سه ویژگی همراه بود: تداوم و گسترش ضربات هوایی اسرائیل به تهران و ادعای از کار انداختن بخش مهمی از پدافند ایران؛ تلاش فوری تهران برای مهار خلأ قدرت از طریق شورای موقت رهبری؛ و منطقه‌ای شدن بحران از طریق حملات متقابل، تلفات غیرنظامی و اختلال در دو شریان حیاتی جهان یعنی انرژی و هوانوردی. در چنین صحنه‌ای، هر دو طرف بر ادامه عملیات تأکید می‌کنند و هم‌زمان تهدیدهای واشنگتن و وعده «ضربات هولناک» از سوی ایران، چشم‌انداز فروکش سریع بحران را تیره‌تر کرده است