پیدا و پنهان… خسرو باقرپور

پیدا شدم با یافتنِ واژه ای؛
دود را یافتم.
گویا شدم با خواندنِ معنایی؛
آتش را یافتم.
مبهوت شدم با یافتنِ تو؛
عشق را یافتم.
پس، شاعر شدم به ناگزیر!
با دیوانی از دود و آتش و عشق
و گُم شدم به ناگاه؛
در بادی پیچان که مرا یافت!
و دود و آتش وعشق و شعر؛
در باد گُم شد!

برچسب ها

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی