مرز میان پیروزی و شکست، گاه در تفاوت میان دو واژه نهفته است: «همبستگی» یا «دلبستگی».
دلبستگی، ریشه در عاطفه، گذشته و نامها دارد؛ اما همبستگی، نگاهی هوشمندانه به آینده و بر پایه عقلانیت جمعی است. در خیزشهای اخیر، در حالی که انتظار میرفت ضربه نهایی بر پیکر استبداد وارد شود، شاهد بودیم که چگونه دلبستگیهای فردی و ناممحور در برونمرز، جای همبستگیِ فراگیر ملی را گرفت. این جابهجایی تلخ، نهتنها مسیر پیروزی را ناهموار کرد، بلکه ناخواسته به ابزاری در دست سرکوبگران بدل شد تا فریاد حقخواهی مردم داخل ایران را زیر سایه تقابلهای سیاسی، خاموش کنند. امروز زمان آن رسیده که از خود بپرسیم: آیا ما به دنبال نجات ایرانیم یا به دنبال تکرار تاریخ؟
اعتراضاتی که بسیاری گمان میکردند آخرین ضربه بر پیکر حکومت است و پیش از ۲۲ بهمن به نتیجه میرسد، با پررنگ شدن نام رضا پهلوی در میان ایرانیان برونمرزی، بهانهای برای سرکوب شدیدتر معترضان شد. گویی شعارهای «جاوید شاه» در خارج از کشور، به طنابهای داری بر گردن زندانیان داخلی بدل گشت.
چرا مسیر را اشتباه میرویم؟
چرا هنوز درک نکردهایم که هرگاه در آغاز اعتراضات، نام خاندان پهلوی به محور شعارها تبدیل میشود، حکومت با سهولت بیشتری سرکوب را توجیه میکند؟چرا این واقعیت نادیده گرفته میشود که حتی قدرتهای خارجی نیز لزوماً تمایلی به استقرار دوباره این خاندان در ایران ندارند؟
هرگاه نام پهلوی به میان میآید، کشورهای مدعی دموکراسی که همواره به دنبال منافع خویش هستند، محتاط شده و حتی گاه به بقای حکومت فعلی کمک میکنند؛ چرا که سیاست خارجی نه بر پایه احساسات، بلکه بر مبنای منافع ملی کشورها استوار است. آنها در ظاهر آماده همکاری نشان میدهند، اما در باطن تنها به سود خود میاندیشند.
فراخوان برای یک صدایی
بیایید بهجای آنکه ناخواسته به خشاب اسلحه سرکوبگران یا طنابی برای اعدامها تبدیل شویم، دستِ نجاتِ هموطنانمان باشیم. بیایید صدای حق مسلم مردم داخل ایران باشیم: یک پرچم، یک صدا، یک شعار. آزادی ایران به نام یا ناجیِ از پیش تعیینشدهای نیاز ندارد. ایران متعلق به ایرانی است و حق انتخاب نهایی باید تنها در دست مردم داخل کشور باشد؛ این است معنای واقعی همبستگی و یکپارچگی.
تنها در صورتی که «یکدست» و پشتیبان هم باشیم، جهان با احترام به ما خواهد نگریست. در مسیر آزادی، فرقی نمیکند از چه سازمان، حزب، زبان یا دینی باشیم؛ تنها همبستگی است که ایران را پایدار و از گزند بدخواهان دور نگه میدارد.
آینده از آن ایران و پیروزی متعلق به ملت دلیر آن است.
——————-
۲۰۲۶/۲/۱۶
