در انتها‌ی گذرگهِ بیداد – جهانگیر صداقت‌فر

و تاریخ 

این واپسین آموزه‌یِ تلخ را به من آموخت

که رویینه‌تنان را

                       کَکی توانِ گزیدنشان نیست.

بیدادگرانِ معرکه

                        فاتحان ا‌ند؛

آنان که میزانِ تهوّرشان 

از غیابِ پیوسته درخطرگاهِ نبرد

                                              نگفته هویداست!

آنان-

تنها در دنجِ امانگاه،

بر اریکه‌یِ قدرت جلوس می‌‌کنند

و به یکی‌ فرمان

کلان مرز‌هایِ آبادان

                            به خاک پشته ئی بدل می‌‌شود 

                                                                   از مسلخِ اجسادِ سوخته.

فاتحان 

         ستمگران ا‌ند،

تشنه به خون خیلی‌

                            که دلخراشنده‌ترین مرثیه ها

به مذاقِ باورشان سرودِ پیروزی‌ست.

***

در این گذاره‌یِ ظلم,

در کدامین بزنگاه

                        ستبرِ حصارِ ستم

به انفجارِ هزار حنجره فریاد

                                        آوار می‌‌شود؟

در دروغِ کدامین معادِ رستاخیز

این خیلِ دیرخفته 

                        ز خوابِ اساطیر 

                                              بیدار می‌‌شود؟

**********                                  

تیبوران- ۸ نوامبر ۲۰۲۴

جهانگیر صداقت فر

برچسب ها

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی