ناسپاسی اوکراین در برابر کوبا – اولگ یاسینسکی، برگردان: میترا تهامی

اوکراین بار دیگر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به محاصره ایالات متحده علیه کوبا رای داد.

 آندری سیبیگا، وزیر امور خارجه اوکراین همچنین از “کاهش روابط دیپلماتیک” با کوبا خبر داد.

آنچه در این میان به ظاهر فراموش شده است : پس از حادثه در نیروگاه هسته ای چرنوبیل در اوکراین در سال ۱۹۸۶، کوبا بیش از ۲۰۰۰۰ کودک مجروح اوکراینی را به صورت رایگان در یک پروژه کمک به کودکان درمان کرد.

در هیچ جای دیگری مانند کی‌یف ، کوکتل کوبائی را در همه طعم ها و ترکیبات آن امتحان نکرده بودم.

 اشاره ام به سال های پیش از کودتای «میدان» در سال ۲۰۱۴ در کی‌یف است.

 کوبا هنوز مد بود، ستاره‌های قرمز ممنوع نبودند، و فکر نمی‌کنم کسی قادر بود که کابوس پیش‌رو را پیش بینی  کند.

البته به هیچ وجه از  این رویکرد نباید تعجب کرد.

 اما نکته در جای دیگری است: چرا حکومتی مانند اوکراین سال ها طول کشید تا روابط خود را با کوبا قطع کند؟

چند روز پیش، پس از تایید مجدد محاصره آمریکا علیه کوبا توسط اوکراین در مجمع عمومی سازمان ملل، آندری سیبیگا، وزیر امور خارجه رژیم کی یف، از “کاهش روابط دیپلماتیک” با این جزیره و در نتیجه بسته شدن سفارت اوکراین در هاوانا خبر داد.

 کوبا بیش از شش دهه است که در سیاست خارجی و داخلی خود دقیقاً خلاف آنچه را که ولادیمیر زلنسکی و همدستانش از “حاکمیت” می فهمند، نمایندگی می کند.

آیا آنها از کوبا هراس داشتند؟ یا از واکنش دنیا؟

از قرار معلوم، کی‌یف نیاز فوری دارد که در برابر دونالد ترامپ  خودی بنماید.

آنهم در زمانی که ایالات متحده نیمی از جهان را تهدید می کند. 

گام بعدی کی‌یف به یقین این خواهد بود که در صورت تهاجم ایالات متحده به ونزوئلا، نیروهای خود را در اختیار قرار دهد.

اگر بخواهیم اقدامات دولت اوکراین را در یک کلمه توصیف کنیم، آن کلمه، ناسپاسی است.

 نمی‌دانم زلنسکی و سیبیگا اصلاً این را می‌دانند یا نه، اما مردم دنیا تصاویر فیدل کاسترو را در سال ۱۹۹۰ در فرودگاه خوزه مارتی به یاد دارند.

فیدل کاسترو در فرودگاه خوزه مارتی از کودکان اوکراینی که پس از فاجعه چرنوبیل برای درمان به کوبا اعزام شده بودند استقبال می کرد.

کوبا نخستین کشور در جهان بود که به یاری شتافت و بسیار بیشتر از مجموع همه کشورهای دیگر کمک کرد.

به یاد داشته باشیم که در آن زمان دولت میخائیل گورباچف ​​ به کوبا خیانت کرده بود . کوبا را به عنوان «هدیه حسن نیت» به «شرکای جدید» یعنی ایالات متحده آمریکا تقدیم کرده بود.

 مردم کوبا سخت ترین دوران محاصره را می گذراندند واز گرسنگی رنج می بردند .

مردم کوبا در همه زمینه ها کمبود داشتند.

اما تنها در یک مورد هیچ کمبودی نداشتند: در برخورداری از کرامت انسانی. 

پس از درخواست از جامعه جهانی، نخستین واکنش به فوریت از سوی سرکنسولگری کوبا در اتحاد جماهیر شوروی مشاهده شد. کنسول کوبا، سرجیو لوپز بریل اعلام کرد که کوبا آماده پذیرش کودکانی است که نیاز به درمان دارند.

متخصصان و پزشکان طراز اول کوبائی مانند مارتا لانگ‌چونگ، انکولوژیست ارشد ، پروفسور خوزه مانوئل بالستر، مدیر موسسه هماتولوژی و ایمونولوژی و ریکاردو گوئل، متخصص غدد درون ریز وارد کی‌یف شدند.

متخصصان کوبائی پس از معاینه کودکان متوجه ابعاد عظیم فاجعه شدند.

 آنها به این نتیجه رسیدند که هزاران کودک بیمار هستند و صدها نفر از آنها برای نجات جان خود نیاز به درمان فوری و پرهزینه دارند.

به ابتکار شخصی فیدل کاسترو، کوبایی‌ها در عمل همه چیز را سازماندهی کردند و در ۲۹ مارس ۱۹۹۰، دو هواپیما که حامل کودکان بیمار به همراه والدین آنان بود به مقصد کوبا پرواز کردند.

فیدل کاسترو به هنگام استقبال در فرودگاه هاوانا، از آغاز برنامه کمک دولت کوبا به کودکان چرنوبیل خبر داد و وقتی خبرنگاران پرسیدند این برنامه تا چه زمانی ادامه خواهد داشت، او پاسخ داد: «تا زمانی که لازم باشد».

در دو دهه ای که این برنامه اجرا شد ، بیش از ۲۰۰۰۰ کودک اوکراینی، نزدیک به ۳۰۰۰ کودک روس و بیش از ۷۰۰ کودک از بلاروس تحت درمان قرار گرفتند. 

جراحی های  پیچیده متعددی انجام شد . 

جراحی هائی که می توانست صدها هزار دلار در “دنیای متمدن” هزینه داشته باشد، اما دولت کوبا یک سنت از کسی دریافت نکرد و کودکان را به بهترین نحو تحت مراقبت و درمان قرار داد.

 برنامه« کودکان چرنوبیل» حدود ۳۵۰ میلیون دلار برای کوبا هزینه داشت، در حالی که ارز خارجی در این جزیره محاصره شده کمیاب بود و مردم کوبا از محرومیت های بی شماری رنج می بردند.

ویکتور یوشچنکو، در سال ۲۰۰۵ پس از شورشی که به “انقلاب نارنجی” معروف شد و تمرین مقدماتی برای کودتای ” میدان” در سال ۲۰۱۴ بود، در اوکراین به قدرت رسید. دولت او تبلیغات مستقیم علیه روسیه را آغاز کرد ، به تجلیل کامل از نازی‌های اوکراینی پرداخت و تاریخ  را تحریف کرد.

در همان سال، یوشچنکو قصد اوکراین برای عضویت در ناتو را هدف اصلی دولت اوکراین اعلام کرد و در مقابل کنگره ایالات متحده قول داد که اوکراین از مأموریت “ترویج دموکراسی در بلاروس و کوبا” حمایت خواهد کرد.

در آن زمان، یک هیئت کوبایی در مسیر یک سفر رسمی به اوکراین در یکی از کشورهای ترانزیت اروپایی بسر می برد. هیئت دیدار را لغو کرد و به کوبا بازگشت.

از آن زمان، اوکراین همواره از محاصره ایالات متحده علیه کوبا حمایت کرده است .

از این رو یک اصل شناخته شده دوباره مورد تایید قرار می گیرد: رویکرد دولت هائی که از محاصره ایالات متحده علیه کوبا حمایت می کنند، عیار واقعی برای سنجش میزان استقلال آنهاست.

 از این منظر، وزیر امور خارجه اوکراین با بستن سفارت در هاوانا کار جدیدی انجام نداده است.

 اگر دولت اوکراین رویکرد دیگری داشت ، تعجب آور بود

*برگردان وتلخیص: میترا تهامی

**مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز چهارشنبه به وقت محلی (۲۹ اکتبر ۲۰۲۵ برابر با ۷ آبان ۱۴۰۴) قطعنامه‌ای را با اکثریت قاطع آرا در مورد لزوم پایان دادن به تحریم اقتصادی، تجاری و مالی اعمال شده توسط ایالات متحده آمریکا علیه کوبا تصویب کرد. این قطعنامه پس از دو روز بحث و بررسی با ۱۶۵ رای موافق، ۷ رای مخالف و ۱۲ رای ممتنع به تصویب هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید. اوکراین یکی از مخالفان در کنار آمریکا بود. قطعنامه مجمع عمومی از نظر نمادین اهمیت دارد و لغو تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه کوبا برعهده کنگره ایالات متحده است.

بر اساس جدول فوق، کشورهایی که  رای سبز (موافق) دادند،  خواستار لزوم پایان دادن به تحریم‌های اقتصادی، تجاری و مالی اعمال شده توسط ایالات متحده علیه کوبا شدند. مخالفان از جمله اوکراین با رای قرمز مشخص شده اند.