به قول همیشه بامداد ما، «روزگارِ غریبیست نازنین!»البته این عبارت اندوهگسار، چهرهنمای همان دو سه دههی نخست انقلاب بود. این سالها و دهههای اخیر، «ما خود غریب روزگار و روزگارانیم»! این غربت برای من آن شبی آغاز شد که شنیدم زندهنام «غلامحسین ساعدی» دنیا را به دردپذیران سپرد و رفت