تصور نگارنده این است که جناحی از حکومت متشکل از نیمه اصلاح طلبان یا اصلاح طلبانِ کمرنگ شده و همچنین روزنه گشایان تصمیم گرفتند برآی ایجاد پلی بین ملت و منجمد فکران حکومتی و هسته ی سخت زور (نه قدرت) اقدام به برپایی این کنسرت نمایند. چنانکه مشاهده شد وزارتخانه های فرهنگ و کشور و شورای تامین استان دولت آقای پزشکیان نه تنها موافقت کتبی خود را با این اقدام اعلام نمودند بلکه در صدد برآمدند از انجام هرگونه کمکی در این مهم، خود داری نکنند.
برپایی این کنسرت ظاهرا می توانست فتح بابی باشد برای ایجاد اتحاد و همبستگی بیشتر ببن ملت و مهمتر از آن می توانست نویدی باشد برای ایجاد فضایی مطلوب! فضایی برای گفتگو بین هسته مرکزی قدرت با ملت. فضایی برای نمایش گفتگوی سالم و بی غل و غش و نه تداوم مونولوگ و تک گویی حاکمیت.
اگر برپایی کنسرت مذکور اینچنین که توصیف شد پیش میرفت بسیار عالی. شگفتی آور، و می توانست نوید بخش تحولات اجتماعی سیاسی و حتا اقتصادی باشد.
اما شهرداری تهران که زیرمجموعه دولت است به درستی به دستور شورای امنیت ملی براین نگاه فانتاستیک خط بطلان کشید.
اگر شورای امنیت ملی و شهرداری تهران در عمرشان اقدام به انجام یک حرکت صحیح مردمی کرده باشند همین یک قلم بود.
تصور کنید که کنسرت در حال اجراست!
تجمع می تواند “وهم” قدرت را در پی داشته باشد.
در آن فضا، هیجان فزاینده، وهم رویایی و باور نکردنی حاضران چند میلیونی را فرا می گرفت!
احساس قدرت چند میلیون انسان های سرخورده، نادیده گرفته شده، سرکوب شده می تواند از آنان یک سونامی شدیدا مخرب بسازد!
کمیت نیروی انتظامی حاضر و لباس شخصی ها به هیچ وجه برای کنترل جمعیت کافی نبود. در این صورت سرانجام این کنسرت زیبا که دم از زندگی و مسرت می زد چه می توانست باشد؟
در سراسر دنیا این حق حکومتها ست که وقتی متوجه می شوند قاصر از تامین امنیت لازمه هستند از تشکیل چنین تجمع هایی پیشگیری کنند. این ممانعت خاص ج.ا نبوده و نیست.
آیا معقول تر و خِردمندانه تر این نبود که آقای شجریان به جای تصمیمم به برپایی چنین کنسرتی بزرگ و میلیونی اقدام به برگزاری چندین کنسرت با ابعاد کوچکتر، محدودتر و پیوسته و دوره ای در سراسر ایران می کردند؟
آنگاه:
* نیروهای امنیتی در برقراری نظم لازمه مشکلی نداشتند.
* کمیت بیشتری از ملت نشاط و شادی حاصل از این کنسرت را احساس می کردند.
* اگر شروع دورِ برگزاری سراسر ی کنسرت از مناطق غیرفارس نشین شروع می شد چه چیزی جز پیام دوستی، برادری و احترام به سایر هموطنان غیرفارس و در نتیجه پیام وحدت در بر داشت؟
در این صورت این کنسرت سراسری به معنی دراز کردن دست دوستی از جانب فارس ها به سوی هموطنان غیرفارس و تلاش برای ایجاد وحدت ملی تلقی نمی شد؟
وحدت، مقوله ای که در این زمان و شرایط بیش از هر زمانی ملت ایران حتا بیش از آب و غذا بدان نیازمندند.
کنسرت شجریان در میدان آزادی، می توانست چند سویه باشد؛
* ایجاد شور و نشاط در بین حاضران فارس.
* ایجاد اتحاد بیشتر در بین ملت.
* شاید ایجاد در یچه ای برای گفتگو ملت با حاکمیت.
* به احتمال زیاد وقوع شورش، وندالیسم، آنارشیگری و تخریب اموال عمومی و دولتی.
شورشی به تحریک اصولگرایان و راست حکومتی و خارج نشینان.
آنهم در زمانی که سلطنت چی ها ملت را تشویق به تبدیل کنسرت مذکور برای تسویه حساب با حکومت می کردند و خط می دادند.
سلطنت چی ها هم این کنسرت را به عنوان نمادی از گفتگو بین ملت و حاکمیت تلقی می کردند و از آنجایی که هر برخوردی جز برخورد انتاگونیستی با حاکمیت را خیانت به ملت تقلی می کنند نه تنها نافی برگزاری آن بودند بلکه با طرح شعارهایی خواهان تبدیل کنسرت به کنسرتی با آوای صدای شلیک های اسلحه و رقص تفنگها در آسمان میدان آزادی بودند!
در هر تجمعی که کوشندگان، کنشگران و پیشقراولان مردمی به نسبت کمیت جمعیت حضور ندارند. در شرایطی که متاسفانه پس از پنجاه سال، هنوز ملت ما فاقد یک آلترناتیو و بدیل نیرومند در تقابل با حکومت هستند، برپایی این گونه تجمع ها می تواند به بهای سنگین و غیرقابل جبرانی برای ملت تمام شود.
در این میان، ایرادی به استاد فرهیخته و یادگار خسرو آواز ایران یعنی استاد همایون شجریان برای طرح پیشنهاد اجرای این کنسرت و هم برای ابزار ناراحتی از لغو آن، وارد نیست. چرا که ایشان بدرستی استاد موسیقی ایرانی هستند و نه یک شخصیت سیاسی مسلح به خطکشی و پارامترهای ارزیابی سیاسی و پیش بینی عواقب آن.
ایراد به اپوزیسیونی ظاهرا مردمی وارد است که بدون درنظر گرفتن عوارض وحشتناک ناشی از تبدیل شدن این کنسرت به یک شورش وسیع بی رهبر، بی خط و برنامه و لقمه ای آماده برای نیروهای راست خارجی و ویرانسازی ایران به اشکال مختلف اقدام می کنند.
آدینه ۱۴ شهریور ۴۰۴
قاسم مهرآور
تجمع حمایت از فلسطین، توسط دانشجویان صورت گرفت و مطلقا تجمع حکومتی نبود.
تجمع حکومتی دارای شعارهای خاص خودش است که مطلقا در آن تجمع وجود نداشت. در گزارش ارسالی من به اخبار روز، شعار ها موجود است با تصور بنرها. پس به دروغ و از روی تنفر ازج.ا نگویبد: “تجمع حکومتی.”
وقتی به دلیل تنفر از ج.ا شما هر حرکت مردمی که در برخی مواقع ممکن است همسویی با ج.ا تلقی شود را نهی و منکوب می کنید چگونه می توان انتظار بالندگی و ارتقا دیدگاه سیاسی از ملت ایران داشت؟
آیا به دلیل عملکرد خانمانسوز ج.ا در فلسطین، نباید از این ملت مظلوم و قهرمان حمابت کرد؟
آیا این نشان از خرِد شخص حامل این نگاه دارد؟ پس بی خردی کدام است؟
دوستان اخبار روزی مگر قرار نیست کومنتهای توهین امیز منتشر نشود. این صفاتی که قاسم مهر اور بکار برده مانند بی خرد و احمقانه را چگونه تفسیر میکنید.
از همنشینی با برپا کنندگان تظاهرات حکومتی جلوی دانشگاه چه ها که نیاموخته است.
همنشین تو از تو به باید
تا تو را عقل و دین بیفزاید
با درود
جناب قاسم پس قبول کردید که در برگزاری ٱن تظاهرات نقش داشتید و باعث افتخارتون هم هست !
شما مخالف برگزاری کنسرت شجریان بودید بعلت نبود، “بدیل حکومتی مردمی ” که بتواند کنسرت شجریان را کنترل و آرامش را برقرار کند! خوب ” بدیل حکومتی مردمی “شما در کنترل کردن تظاهرات جلوی دانشگاه چه بود .
و قتی ما را با کلماتی مثل ” کم خرد و احمق” به انحراف انقلاب بخاطر هل دادن شما بطرف حکومت متهم میکنید، رهبری این انقلاب و ٱلترتاتیو جایگزینش کیست که شما می توانید تظاهرات بگذارید ولی شجریان نمی تواند کنسرت بگذارد؟
با ٱرزوی سلامتی
با درود جناب قاسم
تظاهراتی که توسط گروه تلگرامی ” برای فلسطین ” با اجازه وزارت کشور و تایید نهادهای امنیتی در قلب تهران جلوی دانشگاه برگزار شد ، و اراٸه چند پیشنهاد از طرف شما به این گروه برای تدارکات بهتر قبل از برگزاری که لازمه اش عضویت د ر این کانال تلگرامی است ، و تهیه یک گزارش از این تظاهرات به عنوان یگ گزارشگر میدانی با ٱزادی کامل و هیچکونه محدودیت ، من را یاد ضرب المثلی می اندازه که میگه “وقتی مثل اردک راه میری و مثل اردک صحبت می کنی ، پس حتمن اردکی ”
با ٱرزوی سلامتی
با درود به شما:
این اردک را خوب گفتی.همایون شجریان به جای کنسرت در میدان آزادی و اینکه خواندن ترانه مرغ سحر اثر بهار با صدای زنده یاد ملوک ضرابی را بازخوانی کند:
ظلم ظالم جور صیاد آشیانم داده بر باد
ای بشر ،ای فلک ،ای طبیعت ،شام تاریک ما را سحر کن
……
بهتر است در بیت رهبری حضور بهم رساند و ترانه های ایران ایران محمد نوری و میسازمت وطن داریوش را بازخوانی کند. آقای مهراور هم از این گردهمایی پرشور که نیروی انتظامی از آن محافظت میکند گزارشی تهیه نمایند. مردم هم فعلا سکوت کنند و با بی آبی و بی برقی و بیخانمانی و حقوقهای زیر خط فقر …..بسازند تا خدا در آینده چه بخواهد هروقت شرایط خوب شد و وقت انقلاب فرا رسید خود آقا قاسم به مردم اطلاع میدهد تا به خیابانها بریزند….
من در تجمع حمایت از فلسطین نقش اساسی نداشتم
ای کاش داشتم. من فقط چند پیشنهاد برای شان مطرح کردم. و گزارش آن تجمع را نوشتم. حضور در هر تجمع غیر حکومتی به نفع ملت فلسطین، باعث افتخار من است.
قربون کمی خِرد! چند بار بگم؟ وقتی هیچ آلترناتیو مردمی، در میان اپوزیسیون نداریم .هیچ بدیل حکومتی مردمی وجود ندارد که بتواند کنسرت شجریان را کنترل و آرامش را بر قرار کند، اصولگرایان ونیروهای راست حکومتی سلطنتی چی ها و راست خارجی فضای کنسرت را تبدیل به آشوب در سراسر کشور می کنند. همان که اسراییل در پی اش بود.اول نیروی مردمی کنترل کننده ی کنسرت را مهیا کنید بعد کنسرت اجرا کنید . تا شاهد تجزیه کشور نباشید. مغرضان به عمد به این بخش از مقاله ی من توجه نکردند. تا بتوانند انگ حکومتی بودن به من بزنند! هل دادن یک نیروی مردمی به سمت حگومت!؟ چه احمقانه! شما باعث انحراف انقلاب ایران هستید.
آقای مهرآور مشکل شما و همنظران شما در این موارد این است که سطحی می بینید و اصلا وضعیت روانی و سیر تحول جامعه و نحوه تغییرات آنرا نمی دانید. لازم هم نیست حتما در ایران بوده باشید یا الان باشید.
دلیل دقیقا همان است که امنیت بپرسید اعلام کرده چون در تمام سالها یکی از عرصه های اصلی درگیری و شکست و عقب نشینی حکومت گردهم آمدن مردم بوده.
این نوع برنامه ها و وقایع چه بشکل خودجوش و چه برنامه ریزی شده امکان و فضایی ایجاد کرده و می کند که جامعه با رفتار خلاف قاعده و قرار حکومتی بر سرش مشت بکوبد و آنرا عقب براند. بخشی از وضعیت امروز مخصوصا زنان از درون همین کنسرت های به ظاهر کم اهمیت و با مجوز موسیقی شکل گرفت. صدها بگیر و ببند و لغو و حمله صورت دادند اما در نهایت مردمی که حول موسیقی و کنسرت جمع شدند حکومت و نیروهای عقب مانده اش را از پا انداختند.
کنسرت شجریان که قطعا چند صد هزار، اگر نه میلیون، شرکت کننده می داشت یک امکان معدود و استثنایی برای مردم بود که هم شعار بدهند و هم رفتار ضد حکومتی.
شما جرا به عمد نمی خواهید به آن بخش از سخن من که گفتم جای یک آلترناتیو مردمی، جای یک بدیل مردمی در برابر ج.ا خالی است، توجه کنید؟
در غیاب یک اپوزیسیون مردمی که بتواند در بزنگاه های اینچونیتی کنترل و هدایت ملت را بدست بگیرد خالی است. در این غیاب، نیروهای راست داخلی مثل اصولگرایان و راست خارجی مثل سلطنت چی ها که خود را برای ایجاد بلوا در این کنسرتد ماده کرده بودتد توانایی به هرج و مرج کشیدن مملکت را دارند. آنگاه دود آن به چشم چه کسانی جز ملت ایران می رود. آماده نبودن نیرویی انظامی فرع مسئله است. غیبت بدیل مردمی علیه حکومت، اصل ماجراست. چرا نمی خواهید بفمید؟
آقای مهرآور گرامی.
اول اینکه یککلمه تایپی را اصلاح کنم. “امنیت بپرسید” در اصل “امنیتی بدرستی” است که منظور دستگاه امنیتی حکومت است. جمله اول کامنت من هم جواب دوباره شماست.
تفکر شما نتیجه اش اینست که باید نشست تا بدیل مردمی که تعیین کردنش و ماهیت اش برای هر جریانی متفاوت است درست شود. اشتباه دیگر شما این است که طرف دیگر توهم و تبلیغ روزانه پهلوی پرست ها هستید و فرض تان اینست که وزنه ای هستند و اگر اوضاع کنترل نشود آنها سر کار می آیند در صورتی که اصلا اینطور نیست.
این سناریویی که شما طرح می کنید بر بی پایگی و ذهنیت نادرست بنا شده. مثل همان تهدید و هشدار سوریه ای شدن ایران.
از همه مهمتر، چه کسی قرار است بدلیل مردمی بسازد؟ اکر نشد چه؟
فعالان سیاسی در ایران و بخش عمده ای از مردم فعال آگاه هستند و اگر حرکتی صورت بگیرد خودشان بدیل به نفع خودشان می سازند نه بر اساس خواست و توهمات دیگران. سلطنت پرستان وزنه و نیروی مطرحی در ایران نیستند. تکلیف افراطیون حکومتی که از قبل معلوم است.
《خوشبختانه》
فکر می کنم
یک دور خواندن قران نذر شده بود که این برنامه لغو شود.
با درود
قول و قرارهای وزارت کشور و ارشاد برای برگزاری کنسرت ٱقای شجریان توسط نهادهای امنیتی لغو شد ، علت اصلی ٱن “ناتوانی در کنترل این کنسرت خیابانی و بخطر افتادن حاکمیت ” توسط نیروهای امنیتی ذکر شده است.
نظری که ٱقای قاسم هم با ٱن موافق هستند و معتقد هستند شاید مورد سواستفاده” نیروهای راست خارجی هم قرار بگیرد و به یک شورش وسیع بی رهبر منجر شود “، پس بهتر است لغو شود ، البته ایشون معتقد به حرکتی با هماهنگی امنیتی ها هستند که توان کنترل را داشته باشند مثل تظاهراتی که جلوی دانشگاه توسط خود ایشون برنامه ریزی شده بود.
با ٱرزوی سلامتی
آقای ادیبان
من مطلقا برنامه ریزان حمایت ازفلسطبن در جلوی داشنگاه را نمی شناسم. کمکی هم بدانها نکردم. جز طرح چند پیشنهاد در گروه مجازی آنان پیش از برپایی مراسم. ضمن ابنکه برپایی چنین مراسمی را هم ضروری می دانم و هم بسیار لازم.
وقتی می گویم در غیاب یک آلترناتیو مردمی و عدم حضور بدیل ج.ا برپایی چنین مراسمی می تواند خطر ناک باشد. پس انگ حامی ج.ا بودن به من نمی خورد
بدون وجود نیروی بدیل ج.ا این مراسم صرفا تفننی، بدون پیام مردمی و با بهره برداری ریژیم از آن همراه خواهد بود.
بستگی دارد که چه اپوزیسیونی هستی برانداز ،رفرمیست یاریالیست !
همه در یک نقطه مشترکند تغییر!
“توجه ” گرامی
چرا به سخنی که همه ی جهانیان فبول دارند توجه نمی کنید:
“نبین کی می گوید، ببین چه می گوید!
شما خلاف همه ی جهانیان داوری می کنید؟
به محور مقاومتی ها ی همیشه شکست خورده ایرونی پیشنهاد میگردد که کانال ج.ا عوض کنند به کانال کشور همسایه افعانستان بروند !
طالبان پیروز جنگ با امریکا و غرب هستند !
در نتیجه در مقایسه با ج.ا هم ضد امریکایی تر و هم ضدامپریالیست تر و بدون شک موفقتر و هوشمندتر هستند !