بازی گل کوچک اسرائیل در تهران؛  دروازه گشاد تیم خامنه‌ای – کوروش طاهرنسبت

فوتبال -گل کوچک-  تعریف و نام عامیانه آن است. اما، در تعاریف رشته‌های ورزشی- فوتسال- نام دارد. فوتبال گل کوچک در کشورمان و یا کشورهائی مثل برزیل و آرژانتین به – فوتبال خیابانی- نیز مشهور و محله‌ای و خیابانی است.در فوتبال، «گل کوچک» معمولاً به بازی‌های کوچک (مثلاً ۵ نفره، فوتسال) که در زمین‌های کوچک‌تر با دروازه‌های کوچک‌تر انجام می‌شوند، اشاره دارد. بر خلاف فوتبال ، بازیکنان گل‌های کوچک-  فوتسال، اغلب به دلیل فضای محدود و سرعت بیشتر، کنترل نزدیک برتر، تصمیم‌گیری سریع ، نمایش استعداد فنی را اجرا می کنند. در حالی که بازیکنان فوتبال معمولی، در عین‌حال که ماهر هستند، بیشتر بر بازی موقعیتی، استقامت و آگاهی تاکتیکی مناسب برای زمین‌های بزرگتر تمرکز می‌کنند. بازی‌های گل‌های کوچک نیاز به حرکات انفجاری و چابکی دارند. در اصل، بازیکنان گل کوچک ظرافت فنی و تفکر سریع در فضاهای تنگ را در اولویت قرار می‌دهند، در حالی که بازیکنان فوتبال معمولی مهارت‌های فنی، فیزیکی و تاکتیکی را در یک بازی بزرگتر و ساختاریافته‌تر متعادل می‌کنند.

حملات صبح جمعه اسرائیل به ایران، شبیه بازی گل کوچک بود که در تهران انجام شد. خیلی سریع، ماهرانه، ناگهانی و انفجاری. به‌طوری که بیش از ۶۰ سایت، از جمله تأسیسات هسته‌ای در نطنز، پایگاه‌های نظامی و مناطق مسکونی محل سکونت فرماندهان ارشد در تهران را هدف قرار داد. این حمله چهره‌های کلیدی مانند حسین سلامی، فرمانده سپاه، محمد باقری، فرمانده کل ارتش، و محمد مهدی تهرانچی و فریدون عباسی، دانشمندان هسته‌ای، را با هدف فلج کردن جاه‌طلبی‌های هسته‌ای و رهبری نظامی ایران، به قتل رساند. اسرائیل با استفاده از ۲۰۰ جت جنگنده و عملیات پهپادی هماهنگ‌شده توسط موساد، دروازه تق و لق تیم خامنه‌ای را از جا کند.  

این حملات یک مانور پرمخاطره و محدود بود که نیاز به دقت دقیق و جسارت جسورانه داشت. همچنان‌که بازیکنان گل‌های کوچک در فضاهای تنگ و بسته پیشرفت می‌کنند، حرکات پای آن‌ها رقصی از غریزه و بداهه‌پردازی است، دقیقاً مانند جت‌های اسرائیل که از میان خطوط دفاعی تهران عبور کرده و با دقت و مهارت به بیش از ۶۰ هدف حمله می‌کنند. «مهارت» در این‌جا، چابکی یک بازیکن فوتسال را منعکس کرد. هر حرکت محاسبه‌شده، که جسورانه، و از شکاف‌های دفاع حریف به بهترین شیوه و کمترین زمان بهره‌برداری می‌شود. هر چندتلافی پهپادی ایران، شبیه یک ضدحمله در یک بازی گل‌ کوچک، سریع بود. ولی، ظرافت، سرعت‌، دقت و تکنیک لازم برای نفوذ به دفاع چندلایه اسرائیل نداشت و بیشتر به رجزخوانی بازیکنان ذخیره شبیه است تا اصل واقعیت!  

با ضربه مغزی چند فرمانده ارشد و دانشمندان هسته‌ای، می‌رود که میدان برای علی خامنه‌ای خالی شود. آیا بازی بعدی سکته خامنه‌ای است؟ زیرا، در این عرصه ژئوپلیتیکی، تهران مانند زمینی در زیر نورافکن‌ها می‌سوزد، اسرائیل پاس‌ها و تعداد گل‌های‌ش در برابر جمهوری اسلامی ایران زیاد و سریع بوده‌. اینجا است که ملت‌ها، بازارها، تماشاگران و… نفس خود را در سینه حبس می‌کنند، زیرا در این مسابقه، دیگر هیچ داوری برای قضاوت و هیچ تماشاگری برای تماشا وجود ندارد!

نیمکت ذخیره تیم خامنه‌ای با دریافت کارت‌های زرد و قرمز در حال خالی شدن است. این نیمکت را با داد و فریاد و قیل و قال نمی‌توان سامان داد. مردم ایران دیگر تحمل یک جنگ دیگری را ندارند. فراموش نشود، اسرائیل خودش عددی نیست. بلکه اسرائیل یعنی: آمریکا، آلمان، فرانسه، انگلیس، ایتالیا، (‌حتی روسیه و چین که فقط روی کاغذ است). دروازه جمهوری اسلامی گشادتر از آنی است که رهبر متوهم‌اش در بوق و کرنا می‌کند! دولت محمد‌رضا شاه اسرائیل را از آسیا اخراج کرد، آن هم در زمین بزرگ فوتبال و در حضور و اطلاع میلیونها نفر در ایران و جهان، اما، شما بنام فلسطین، لبنان و فتح قدس … اسرائیل  رانده شده را دو‌باره به قلب اعراب، ایران و منطقه وارد کردید. شرم بر شما! مملکت را رها کنید! فریاد مردم ایران، این طنین را دارد: رفراندوم، رفراندوم!