متشکرم آقای رئیس.
شانزدهم سپتامبر سومین سالگرد کشتهشدن «مَهسا ژینا امینی» بود که همانطور که همه به خاطر دارید، توسط پلیس موسوم به «پلیس اخلاق» در ایران به قتل رسید. ما این سالگرد را نه تنها برای یادآوری یک قربانی از چیزی که به درستی «آپارتاید جنسیتی» در آن کشور نامیده میشود به یاد میآوریم، بلکه چون آن تاریخ با تولد جنبش «زن، زندگی، آزادی» همزمان است؛ جنبشی که معتقدم باید همواره به آن توجه داشت.
ما در فصلی هستیم که مسائل بینالمللی ما را به دیدن غزهای که در آتش است و جنگهایی که هر روز بیشتر میشوند وامیدارد؛ و شاید آسانتر شود که چراغها را بر آنچه به نظر دورتر میآید خاموش کنیم. اما همه چیز به هم مرتبط است؛ وقتی به یاد میآوریم که مثلاً در «جنگ دوازدهروزه»، هنگامی که زندان اوین بمباران شد، این رویداد پیامدهای مستقیمی بر زندانیان سیاسی داشت: شرایطشان بدتر شد، آنها را به زندانهای دیگر و حتی بدتر منتقل کردند، و وضع برای زنان سیاسی که به زندان قارچاک منتقل شدند، جایی که به بدترین زندان ایران شهرت دارد، بهمراتب وخیمتر بود. نمیتوانم شرایطشان را تصور کنم. در همان حال وضعیت زندانیان سیاسی هم بدتر شد زیرا شمار اعدامها افزایش یافت.
با این همه، همانطور که همیشه برندهی جایزه نوبل به ما یادآوری میکند، آنها همچنان متعهدند جامعه ایران را دگرگون کنند. جنبش «زن، زندگی، آزادی» با وجود سرکوب و خشونتهای سازمانیافته همچنان پابرجاست و همانطور که خودشان میگویند، در حال آمادهسازی گذار است. از اینجاست که درخواست برگزاری رفراندم برای مردم ایران شکل میگیرد.
من فکر میکنم ما وظیفه سیاسی و اخلاقی داریم که چراغ توجه به ایران را روشن نگه داریم، توجه به این جنبش را زنده نگه داریم و همواره بگوییم هرگونه گفتوگو باید پیش از هر چیز، خواستار رعایت حقوق بشر باشد. اما امروز همچنین مداخله میکنم تا از دولت و پارلمان بخواهم همچنان صدای خود را بلند کنند تا دیگر اعدامی صورت نگیرد.
برای درخواست آزادی «پخشان عزیزی» و «وریشه مرادی»، زنان کرد که تنها جرمشان فعالیت مدنی است، و «شریفه محمدی» فعال کارگری که در تلاش بود اتحادیهی آزاد در ایران ایجاد کند. آنها به اتهام خیانت به کشور محکوم به اعدام شدهاند، فقط به این دلیل که همچنان باور دارند: آزادی زنان بهعنوان یک عنصر دموکراتیک ضروری است.
شاید همه ما باید یکصدا شویم تا آنها به مرگ محکوم نشوند و بتوانند آزادانه زندگی کنند، نه در زندان.
* سخنرانی سناتور سوزانا کاموسا توسط سعید مقیسه ای برای انتشار در اخبارروز ترجمه شده است
