در همبستگی با فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
«حق زندگی و امنیت، مقدم بر هر مصلحتی است»
«بیش از دویست و سی کودک و نوجوان؛ بیش از دویست و سی رویای ناتمام؛ بیش از دویست و سی نیمکت خالی. هر نیمکت خالی، زخمی عمیق است بر وجدان جامعه. جای دستی که باید بالا میرفت برای پاسخ دادن، جای خندهای که باید زنگ تفریح را پر میکرد، و جای دفتری که باید پر از تمرین و آرزو میشد، اکنون سرد و خالی است.»
فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران برای اعلام عزای عمومی و اعتصاب در روز چهارشنبه ۲۹ بهمنماه، فریادی برخاسته از وجدان بیدار جامعهای است که شاهد پرپر شدن رویاهای فرزندان خود بوده است. ما به عنوان “همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران”، ضمن ابراز همدردی عمیق با خانوادههای داغدار و دادخواه، حمایت قاطع خود را از این حرکت مدنی و حقطلبانه اعلام میداریم.
کشته شدن بیش از ۲۳۰ کودک و نوجوان تنها یک آمار عددی نیست، بلکه نقض فاحش کنوانسیون حقوق کودک و حقوق بنیادین بشر است که جان انسان، بهویژه کودکان را به عنوان خط قرمز هر جامعهی متمدنی تعریف میکند. مدرسه طبق تمام پروتکلهای بینالمللی باید پناهگاه امن باشد و تبدیل شدن محیط آموزشی به محل بازداشت یا هراس، به معنای فروپاشی ساختار ایمنی روانی و جسمی نسل آینده است. اعتصاب و اعتراض مسالمتآمیز فرهنگیان، پاسخی مدنی به خشونت عریان و مطالبهای برای حق بر زندگی است که بر تمامی مصلحتهای سیاسی ارجحیت دارد.
ما بر این باوریم که سکوت در برابر کشتار کودکان، همدستی با فراموشی است و به همین سبب، ضمن تاکید بر توقف فوری خشونت علیه دانشآموزان و آزادی معلمانی که تنها جرمشان فریاد زدنِ درد شاگردانشان بوده، از فراخوان معلمان ایران برای عدم حضور در کلاسها در روز ۲۹ بهمن حمایت میکنیم. این حرکت، تلاشی برای بیدار کردن وجدان عمومی در جهت تامین امنیت واقعی دانشآموزان و تضمین فضای آموزشی به دور از ارعاب است. ما از تمامی آزادیخواهان، جامعه مدنی و شهروندان دغدغهمند دعوت میکنیم تا صدای معلمان ایران باشند و اجازه ندهند نامها به عدد تبدیل شده و نیمکتهای خالی به دست فراموشی سپرده شوند.
زن، زندگی، آزادی
دادخواهی
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران
۲۷ بهمن ۱۴۰۴ برابر با ۱۶ فوریه ۲۰۲۶
