انگار تاریخ ایران را داستایوسکی دارد می نویسد، که بدینگونه مردم را بین “رژیم جمهوری اسلامی ایران” و “امپریالیست آمریکا و اسرائیل” قرار می دهد، بین قصاب و گرگ. داستایوسکی در رمانهایش، شخصیتهای داستان را بین دو سناریوی اخلاقی تقریبا ناممکنِ پر از حاشیه به چالش می کشاند.
بنا به برخی آمارها، میانگین درصد سالانهی تورم سالهای اخیر ایران حدود ۴۳٪ بوده، با جهشی ۷۲٪ ی در مواد غذایی، بخصوص لبنیات و نان در ماه های اخیر. تظاهرات دی ماه اخیر، که با تورم و افت ارزشی ریال آغاز شد و به خاک و خون کشیده شد، سناریویی تقریبا از پیش تعیین شده بود که تنها روز آغازش کاملن مشخص نبود (چرا که کرکسها از رنج و جان مردم تغذیه می کنند، منتظر اعتراضات مردمی بودند). چگونه یک کودتا را باید سر و سامان داد، چگونه کشورهای غربی بخصوص امریکا، با برنامه ریزی طولانی، سرنوشت دیگر کشورهای جهان را تغییر می دهند و تعیین می کنند، البته با همکاری دانسته یا نادانستهی برخی از شخصیتهای همان کشورها و بیشتر بر اساس خیانت، فساد و بیعرضگی دولتهای داخلی.
ظاهرا در دی ماه این گذشت، مردم برای وضع معیشتی خود و این بار به ابتکار بازار به خیابان آمدند، و کرکسان در کمین، وضع را مناسب دیدند و استفاده کردند و در پی خواسته های خود با برنامه ای مشخص خیابان را به آشوب کشاندند و رژیم همیشه آمادهی سرکوب را بهانه به دست دادند و کشور را بار دیگر در خون آغشتند. موساد و اسرائیل علنا گفتند که ما در خیابانهای ایران بطور فیزیکی حضور داریم و ترامپ تشویق کرد که ادامه دهید و نهادهای حکومتی را در دست بگیرید، ما در راه هستیم! کانال ۱۴ اسرائیل علنا اعلام می کرد که موساد و عوامل اسرائیل در خیابانهای ایران بطور فیزیکی در میان مردم، با اسلحه حضور دارند و به کشتن ماموران رژیم مشغولند و با اطلاعیه های علنی، جوانان را تهییج و تظاهرات را جهت می دادند. موساد پیامهای فارسی می فرستاد، در جاهای مختلف خارج از کشور، در سایتها و نشستهای سلطنت طلبان، حکومت اسرائیل حضور فیزیکی خود را با مردم ایران در خیابان (از جمله در نشستی در تورنتو که ویدیوش در سطح گسترده ای پخش شد) تبلیغ می کرد. چهره ی نمایشی رضا پهلوی را با پرچم ایران و اسرائیل همزمان به میدان فرستادند و مردم ایران کشته شدند و پیامد آن، محدود کردن بیشتر آزادی های اندک و کنترل بیشتر رژیم و بهانه ای برای اعدام و زندانی کردن و سرکوب شد. در روزهای پس از این خواهیم دید! کجا رفت گشایش وضع معیشتی ایرانیان؟ ما را با توطئه در روشی فاسد راندند و هدف گم شد، هدیه ای دیگر به الیگارش های حاکم بر ایران.
در چهارم فوریهی ۲۰۲۵، ترامپ تنها چند روز پس از آغاز دور دوم ریاست جمهوری اش، دستور برنامه ریزی و اجرای “فشار حد اکثری” به ایران را صادر نمود و در ششم فوریه دولت او، این برنامه را به مرحله ی اجرا درآورد. از جمله، تمام دست اندرکارانِ بین المللی را که نفت ایران را به چین منتقل می کردند، بعلاوهی امور مربوط به پالایشگاه های نفت ایران در چین و دیگر ارتباطات اقتصادی-سیاسی با ایران را تحریم نمود که این خود ضربه بزرگ دیگری به اقتصاد ضعیف و تحریم شدهی ایران وارد کرد. شعار اسکات بسنت scott bessent رئیس خزانه داری آمریکا که مجری این برنامه ی ترامپ است این بود “دوباره ایران را ورشکسته بکنیم”، “Make Iran broke again”، این شعار در طول تظاهرات اخیر به پیروی از شعار سناتور راست افراطی امریکا، لنزی گرام به “دوباره ایران را عظیم کنیم” تغییر کرد و شعار هواداران رضا پهلوی نیز شد. این شعار برگرفته از شعار ترامپ و اطرافیان او (ماگا) هست که “آمریکا را دوباره عظیم کنیم”.
در شش مارس ۲۰۲۵، رئیس خزانه داری امریکا بسنت در مصاحبه ای گفت که با اجرای “فشار حداکثری بر ایران” ترامپ، صدور روزانهی ۱.۵ میلیون بشکه ای ایران را به خارج به قطره ای تبدیل می کنیم، تاسیسات نفتی و کارخانه های پهپاد سازیاش را در هم میشکنیم و دسترسی ایران را به مراکز اقتصادی جهان بکلی قطع می کنیم. جالب اینجاست که پس از این مصاحبه، قیمت بورس شرکتهای نفتی آمریکا بالا رفت. در همین مصاحبه، بسنت اظهار داشت که اگر من یک ایرانی بودم، تمام ثروتم را از ریال بیرون می کشیدم. (لینک مصاحبه در پانویس).
همزمان با فشار حداکثری اقتصادی آمریکا با پشتیبانی و یا سکوت کشورهای دنباله رو و بخصوص اروپایی، تحریکات نظامی منطقه ای با حضور اسرائیل بر علیه ایران نیز آغاز شد، که ضربهی بیشتر علنی اش، جنگ دوازده روزه ی جولای ۲۰۲۵ بود که به بهای جان بیش از هزار ایرانی تمام شد. این جنگ به دلیل تلفات اسرائیل و نداشتن موشکهای محدود دفاعی بر علیه موشکهای ایرانی ادامه نیافت و اینبار آمریکا و اسرائیل برنامه ی دیگری را تدارک دیدند که جنگ را در داخل مرزهای ایران بکشانند و رژیم اسلامی را سرنگون کنند و سپس ایران را تجزیه کنند و پس از آن هر چی شد، شد، خود ایرانیان در داخل مرزهای شکسته و پاشیده ی خود قربانی شوند. این روش، روشی تجربه شده در کشورهای نافرمان دیگری است که آمریکا رژیم آنها را سرنگون و کشورشان را به جنگ داخلی کشاند و در فقر و ضعف ابدی فرو برد، لیبی نمونه ی کلاسیک آن است. دستور عملِ تجزیه ی ایران، دیگر امری سِری نیست، اینبار روزنامه ی وال استریت آمریکا با وقاحت، مرزهای ایران را مصنوعی خواند و به تبلیغ تجزیه ی ایران پرداخت. باید یادآور کرد که اصطلاح “مرزهای مصنوعی” پیش از این به کشور اسرائیل نسبت داده می شد که مدام مرزهایش با اشغال سرزمین دیگران، توسعه و تغییر می یافتند.
رضا پهلوی، این وسط ملیجکی در دسترس بود که توانستند از او و هوادارانش به عنوان اهرمی برای پیشبرد برنامه های خود استفاده کنند بدون اینکه هیچ تعهدی (بجز وعده) در قبال خدمات او داشته باشند. رضا پهلوی و اطرافیانش اگر کمی درایت به خرج می دادند باید میدانستند و باید بدانند که ارزش او و آنها در حد یک وسیله و یک دستمال است که پس از استفاده، هر وقت لازم شد، به دور انداخته می شود. باید از تاریخ پدر خود اقلا یاد می گرفت. می گویند اگر بر کول جانور درندهای سواری می خوری، بدان که بالاخره خود روزی نیز طعمه اش خواهی شد(۲). در هر صورت، در این جریان خاص، لازم شد که از این شاهزادهی فاسد بی تجربه و ناکارآمد استفاده شود بدون هیچ تعهد واقعی برای آینده اش. با اعتراف علنی دست اندرکاران، برنامه ی ترامپ برای سرنگونی رژیم ایران، دانسته با بهای خون ایرانیان و تجزیه ی کشور طرح ریزی شده است.
بسیار گفته و شنیده شده که رژیم اسلامی دیکتاتوری و ضد مردمی است و درصد بسیار بالایی از مردم ایران، در آرزوی محو این رژیم ساعت شماری می کنند، بیشترها از نظر اقتصادی و آزادی و درصد کمتری از مواضع دیگر.
پس فکر نکنم لازم باشد که پس از اینهمه تجربه، اینجا از جنایت پیشگی و دیکتاتوری و بی عرضگی دولت الیگارشی ایران نوشته شود، هر چند که این رژیم بار دیگر ثابت کرد که جان ایرانیان، توپ دم گوشت است که برای هر اتفاق سیاسی یا اعتراضی قربانی می شوند و اینبار بی محابا به تظاهرکنندگان تیراندازی کرد و تر و خشک را با هم قربانی نمود. تنها نکته ی اضافی اینست، اگر تو حکومتی قهار هستی، اگر راست می گویی و اینهمه خرابکار و اسلحه به کشورت صادر کرده اند، پس تو در مقابل اولین وظیفه ات که حفظ جان مردم و مرزهای کشور است، رفوزه شدی و قابلیت حکومت بر ایران را عملا نداری. دوم اینکه بجای حفظ جان و مال مردم، تو خود برای سرکوب تروریستهای از خارج وارد شده، بدون هیچ ملاحظه و برنامه ای به کشتار عمومی دست زدی تا آنها را نیز همراه مردم بکشی که بار دیگر گواهی بر جنایت پیشگی و بی عرضگی حکومت توست.
بطور کلی و ساده، آمریکا و به تبعیت از آن، اروپا، اول ایران را تحریم و ایزوله کردند، برای ورشکسته شدن بانکها و نابودی ساختارهای کشوری، دستش را از منابع مالی و اقتصاد جهانی بریدند، سپس مدام تحریم را شدیدتر کردند تا چنان عرصه بر مردم تنگ شود که مردم به خیابان بریزند و با پشتیبانی و حملهی آمریکا و اسرائیل، دولت ایران را سرنگون کنند. در این پروسه، رژیم جمهوری اسلامی نیز حکومت الیگارشها شد و دانسته تنها برای حفظ حاکمیت خود تلاش کرد و می کند، نه برای حفظ مردم و کشور ایران و اینست که ایران، کشوری با ثروتهای طبیعی هنگفت بدینجا کشیده شده است.
نفسی تازه کنیم و از بالا به دو سه هفته ی گذشته بنگریم
باید که بینشی ژرف و گسترده داشت و آینده نگر بود و درس گرفت، نابودی رژیم جمهوری اسلامی به هر بهایی، هرگز!
بی تعارف، ملتی رمانتیک و احساساتی هستیم و فرهنگ غالبِ تاریخی و زمان حال ما، احساسات را بر صدر می نشاند. یاد نگرفته ایم با برنامه ریزی پیش برویم و پیش از آغاز به پایان بیندیشیم، می گوییم این رژیم برود، بعد فکرش را می کنیم و این سرمایه ای شد برای رضا پهلوی و ولی نعمت هایش (اسرائیل و آمریکا) و نتیجه اش فعلا همینکه می بینیم. کشتار و زندانی کردن مردم و بخصوص جوانان معترض، بدون هیچگونه دستاورد اقتصادی یا اجتماعی (آزادی). البته خصوصیات عمومی و فرهنگی ما نتیجه ی سرکوب و تعلیم حکومتهای مختلف و بخصوص رژیم کنونی است که بجای پیشرفت و رشد فرهنگی-اجتماعی، از روز اولِ حکومت خود، عمدا ما را به قهقرای فرهنگی و اقتصادی راند و هنوز می راند. از آموزش در دبستان شروع می کند تا کنترل در محیط کار و غیره و با جاری کردن فرهنگی عقب افتاده در تمام کشور و تمام گستره های شخصی و اجتماعی.
باید ناگفته نگذاشت که رضا پهلوی به مردم ایران بدهکار جان فرزندانشان است و به تاریخ ایران، بدهکار تلاش در تجزیهی ایران و به جوانان ایران، بدهکار از گسترش فضای ناامیدی و بی باوری به مبارزه که ممکن است مدتها بر ایران سایه افکند. اما باید بیاد داشت که او، آنچه ادعا می کند، نیست. کی پدر و پدربزرگش برای خیانتهایی که به ایران کردند پوزش خواستند که اینک از او اینچنین انتظاری را داشت؟
آیا این جریان بین امپریالیست آمریکا و اسرائیل و ایران به این سادگی (!) تمام شد، مسلما نه. امیدوارا وقایع اخیر ایران، آغاز یک پایان خاص نباشند، پایان استقلال و یکپارچگی ایران. شادا که اگر پایان رژیم دیکتاتور-الیگارشی اسلامی باشند، برای بهروزی مردم و کشور ایران! نه به بهای استقلال و یکپارچگی!
بیراهه کشاندن جنبش مردمی ، مرحله ی دوم جنگ دوازده روزه بود و باز بزودی مرحله ی سوم نیز شروع خواهد شد. اگر آمریکا لحظه ای از سرِ اشتغال به تهاجم به کشورهای دیگر از تهاجم به ایران دمی غافل می ماند، دولت اسرائیل و موساد و چنگال هایشان در آمریکا هر لحظه در تکاپوی نابودی ایران و رژیم جمهوری اسلامی خواهند بود، و مردم ایران با وضع فعلی، سرگردان بین دو انتخاب چون سناریوهای داستایوفسکی خواهند ماند. اما راه سومی نیز داریم، برنامه ریزی و سازماندهی مستقل با رهبری پیشروان عدالتخواه ایرانی!
—————————————————————
۱) https://www.cnbc.com/2025/03/06/us-will-collapse-irans-economy-by-shutting-down-its-oil-industry-treasury-secretary-says.html
۲) به نقل از جفری ساکس از قول کندی در سال ۱۹۶۱ در مراسم تحلیف ریاست جمهوریش!
مرضیه شاه بزاز- چهارم بهمن ماه ۱۴۰۴
divanpress.com
