بیانیه جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران: نگرانی‌های ما  

میهنمان، زخم خورده و خونین، روزگاری رنجبار و جانکاه را تجربه و تحمل می کند. حکومت اسلامی، واقعیتی به وسعتِ توحش و شقاوتی بی مرز، با سرکوب و کشتار آزادیخواهان و عدالت جویان، ایجاد و تداوم  مشکلات اقتصادی و معیشتی، اجتماعی، فرهنگی و روانی، آسیب های ویرانگر انسانی و سرزمینی ِ جبران ناپذیری بر این پیکر داغدار نشانده است. 

در چنین فضا و شرایطی، “جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران” که در حد توان در مبارزه برای سرنگونی حکومت اسلامی و دستیابی به آزادی و عدالت لحظه ای درنگ نکرده است، وظیفه خود دانسته تا در پیوند با رخدادهای جاری در میهنمان نگرانی هایش را با شما هموطنان در میان بگذارد.

۱- توحش و بیرحمی سازمان‌یافته و سیستماتیک از مهمترین عوامل تدوام حیات حکومت اسلامی است. بدون درهم شکستنِ این توحش و جنایت پیشگیِ سازمان یافته مردم میهنمان به آزادی دست نخواهند یافت. درهم شکستن این ماشین سرکوب و کشتار کارِ یک ائتلاف و اتحاد فراگیرِ و نیروی سیاسی و اجتماعیِ قدرتمند است. شوربختانه پراکندگی و تفرقه در اپوزیسیون و گروه های اجتماعی مخالف رژیم اسلامی، و ناتوانی در ایجاد همدلی و همگرایی و شکل دادن ائتلاف و اتحاد علیه حکومت اسلامی، به گونه ای نگران کننده توان تاثیرگذاریِ مخالفان را کاهش داده است. 

۲- خطر رشد و گسترش تمامیت خواهی در میان اپوزیسیون حکومت اسلامی افزایش یافته است. تمامیت خواهی در کنار فرقه گرایی همراه با بکارگیری روش های زیانبار انکار، توهین و تحقیر گفتاری و رفتاری در بخش های افراطیِ همه‌یی طیف‌های سیاسی راست و میانه و چپِ اپوزیسیون مشهود و نگران کننده  است. تمامیت خواهی و تفرقه افکنی در میان اپوزیسیونِ حکومت اسلامی از موانع سامان یابی یک ائتلاف و اتحاد فراگیر و شکل گیریِ ” وفاق” و آشتی ملی علیه حکومت اسلامی شده است.

۳- برای پیروزی بر توحش و بیرحمیِ سازمانیافته و سیستماتیک  که تجهیزات مدرن و نیروهای ” انسانی”ِ کارآزموده در انسان کُشی و ویرانگری دارد، جلبِ حمایت بین المللی ضروری است. در خواست کمک و حمایت از سوی اپوزیسیون می باید هوشیارانه و با درک و شناخت از روانشناسی اجتماعی مردم میهنمان باشد. جلبِ حمایت بین المللی برای محکومیت و مجازات آمران و عاملان جنایت علیه بشریت در ایران، و در هم شکستنِ ماشین ِ کنترل شهروندان، دروغ‌پراکنی، کشتار و توحش و بیرحمی حکومت اسلامی ضروری و حیاتی است. متاسفانه قول ها و وعده های بی پشتوانه و غیر مسئولانه حمایت و کمک رسانی از سوی کشورها و افرادی همچون دونالد ترامپ بسیار نگران کننده است و باعث سردرگمی، دلسردی ونومیدی بیشتری در میان مبارزان داخل کشورشده است.

۴- در حال حاضر خطر اعدام و قتل عام زندانیان سیاسی و اسیران حکومت اسلامی با توجه به خاموشی اینترنت و قطع ارتباطات داخلی و خارجی برای اکثریت مردم ایران مهمترین نگرانی خویشاوندان زندانیان، کنشگران سیاسی و مدنی می‌باشد. رژیمی که در برابر چشمان همگان در خیابان کشتار می کند و برای چندین بار سوء سابقه جنایت علیه بشریت دارد، کوچکترین ابایی از شکنجه، زجرکُش کردن، اعدام و قتل عام اسیران خود نخواهد داشت. 

۵- خانواده قربانیان و زندانیان و آسیب دیدگان شرایطی سخت، نگران کننده و غیر قابل تصوری را می گذرانند. حمایت مالی و پزشکی- روانی از آنان، به ویژه از سوی میلیون ها ایرانی که در خارج از ایران زندگی می کنند و توانایی مالی و امکانات بسیار دارند،  ضروری است. “جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران” نگران اما استوار و پُر امید به مبارزه و تلاش پیگیرانه برای جلوگیری از اعدام دستگیر شدگان و آزادی همۀ زندانیان سیاسی ادامه خواهد داد. ما حمایت مالی و تامین نیازمندی های خانواده قربانیان و زندانیان سیاسی و آسیب دیدگان را وظیفه ای انسانی و مبارزاتی خود دانسته  و به آن عمل کرده و خواهیم کرد.

جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران امیدوار و با قاطعیتی بیش از پیش به مبارزه و تلاش های خود برای شکل گیری ائتلاف و اتحادی گسترده علیه حکومت اسلامی و جلب حمایت بین‌المللی ادامه خواهد داد. سرنگونی حکومت اسلامی  و جایگزینی ِ نظامی دموکرات، سکولار و پایبند به اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های پیوست آن، با همدلی، همگرائی و اتحاد نیروها و شخصیت‌های اپوزیسیون و گروه‌های اجتماعی مخالف حکومت اسلامی، همبستگی گسترده همه‌ی نیروهای راست، میانه، چپ و اتنیک‌ها؛ حمایت گسترده‌ی تشکل‌های سیاسی، صنفی، مدنی و زیست‌محیطی؛ اعتصاب گسترده‌ی کارگران و کارمندان، نافرمانی مدنی همه‌ی‌ مردم، کمک‌های بین‌المللی هم‌سو و هم‌گام با خیزش و تظاهرات مردم، محقق خواهد شد.

جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران

۲ بهمن ۱۴۰۴ – ۲۲ ژانویه ۲۰۲۶

برچسب ها

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

2 پاسخ

  1. تنها راه عملی ایجاد اتحاد بین نیروهای مترقی اپوزیسیون داخل و خارج، گردآمدن پیرامون یک شخص یا شخصیتهاییست که استقلال فکری، شجاعت، روشن نگری و میهندوستی خود را به اثبات رسانده اند. پیشنهاد یکم: خانم پرستو فروهر.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آگهی