حکومت اسلامی باری دیگر جنایت پیشگی و جنون مقدساش را با بیرحمی و توحشی ناباورانه به نمایش گذاشته است.
آمران و عاملان قتلعام دی ماه ۱۴۰۴ پس از کشتار بیرحمانهی هزاران جانِ شیفتۀ آزادی و عدالت، پس از زخمی کردن و به اسارت گرفتن ده ها هزار انسان آزادیخواه، به دومین مرحلۀ جنایت آفرینی شان گام گذاشته اند: دستگیری و بازداشت و زندانی کردنهای گسترده، شکنجه، قتلهای خاموش و اعدام معترضان، برنامه های مرحله دوم سرکوب و کشتار حکومتی هستند.
- دستگیری، بازداشت و زندانی کردن رو به افزایش است. حکومت اسلامی حتی اعضای خانواده قربانیان و کسانی که به مجروحان کمک کرده اند را بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار داده است. در میان بازاشتشدگان پزشکان، پرستاران و کادرهای درمانی نیز وجود دارند. مزدوران حکومت اسلامی در موارد بسیاری مانع درمان و نجات مجروحان توسط پزشکان و پرستاران شده اند، و پزشکان و پرستارانی که به این رفتار ضد انسانی مزدوران اعتراض کرده اند را مورد ضرب و شتم قرار داده و یا بازداشت کرده اند.
- شکنجههای وحشیانهی روانی و جسمانی دستگیر شدگان به شدت ادامه دارد. از سوی خانواده های دستگیر شدگان گزارشهایی مبنی بر ضرب و شتم بیرحمانه زندانیان، با شلاق و میلههای آهنی ارسال شده است. . نیرویها امنیتی وارد خانهها میشوند، لباسهای مردم را در میآورند تا نشان ساچمهها را که سند شرکت در تظاهرات است، پیدا کنند و آنها را دستگیر کنند. تلفنهای مردم را نگاه میکنند تا نشانی از اعتراض و انتقاد ببیند و آنها را دستگیر کنند.
- اعدام گستردۀ اسیران برنامهریزی شده است و بارها رئیس قوه قضائیه، محسنی اژه ای و دیگر مقامات قضایی و امنیتی اعلام و بر آن تاکید کرده اند. اعدام علی رهبر، ورزشکار ۳۳ ساله، از معترضان دستگیر شده در مشهد در ۲ بهمن ۱۴۰۴ سرآغاز اعدامهائی است که مقامات قضائی اعلام کرده اند. گزارشهایی از” قتل های خاموش” در زندان ها و بازداشتگاه ها و گوشه وکنار شهرها و روستا ها داده شده است. ” قتل های خاموش” روشی است که حکومت اسلامی در طول حیات ۴۷ سالهاش بارها به کار بسته است.
- اعتراف گیریها و مصاحبههای اجباری و نمایشی و پخش آنها از رسانههای حکومتی نوعی ایجاد ارعاب و وحشت در جامعه و شکنجه روانی و تعذیب خانواده قربانیان و زندانیان است. قاتلان و مزدوران، خانوادههایی را که عزیزان شان را از دست داده اند با تهدید مجبور می کنند تا بگویند عزیزان آن ها را معترضان کشتهاند و یا این که آنان بسیجی بودهاند. در اعتراف گیری اجباری و نمایشی از بازداشتیها و زندانیان، رئیس قوه قضائیه، محسنی اژه ای که خود در زمره قاتلان است، خود به تنهایی نقش اعتراف گیر، بازجو، قاضی و دادستان را ایفا می کند.
هموطن!
حکومت اسلامی سرزمینمان را به شکنجه گاه زیباترین و انسانی ترین آرزوها و شورها و شعورها، به سر زمینی سوخته و گورستانی بی مرز، بَدَل خواهد کرد. سکوت و بی عملی در برابر این هیولای ویرانگر و آدمخوار کنشی غیرقابل قبول و توجیهناپذیر و خیانتی به انسانیت و آزادی است.
جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران از همۀ هموطنان و وجدان های بیدار می خواهد تا بیش از پیش پژواک صدای آزادیخواهان و عدالت جویان سرزمینمان باشیم.
- گزارشهای رسیدهی موثق از ایران را به دست سازمانها و نهادهای حقوقبشری برسانیم.
- به سیاستمداران، نمایندگان پارلمانها، نمایندگان سندیکاها و هنرمندان و فرهنگیان آزادیخواه در کشورهای محل سکونت خود فشار بیاورید تا برای پیشگیری از قتلعام دیگری در ایران تلاش کنند.
- به یاری خانوادهی قربانیان بشتابیم.
- به یاری زخمی شدگان و خانواده های آن ها بشتابیم.
- مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی را متحدتر و گستردهتر ادامه دهیم پیش از آنکه جنایتکاران دستان آلوده به خون خود را با قتل عام دیگری از عزیزانمان در زندان ها آلوده تر کنند.
- نگذاریم نام، یاد و تلاش قربانیان جنایات جمهوری اسلامی فراموش شود.
- همهی نیروهای خواهان گذار از حکومت فاشیستی جمهوری اسلامی ، از هر ایدئولوژی و سیاستی یک صدا، علیه شکنجه و اعدام فریادمان را رساتر کنیم.
جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران
۸ بهمن ۱۴۰۴ برابر با ۲۸ ژانویه ۲۰۲۶
