خطاب به:
محمدجواد اکبرین، نازنین انصاری، فواد پاشایی، یزدان شهدایی، شیرین عبادی، محسن مخملباف، عبدالله مهتدی
خانمها و آقایان،
ما جمعی از ایرانیان، با نگرانی عمیق نسبت به نامه اخیر شما خطاب به رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا، این یادآوری، و خطاب کردن شما را ضروری میدانیم.
جمهوری اسلامی در مواجهه با اعتراضات مردمی، مسئول اصلی سرکوب خشونتآمیز، بازداشتهای فراقانونی، ایجاد فضای رعب و وحشت، و نقض گسترده حقوق انسانی است. این حکومت نهتنها اعتراضات را با قوه قهریه پاسخ داد، بلکه با مسدود کردن راههای مسالمتآمیز، عملاً زمینهساز گسترش خشونت متقابل نیز شد. ما از حق مردم ایران برای پایان دادن به این حکومت سرکوبگر دفاع میکنیم.
اما همزمان هشدار میدهیم که گره زدن سرنوشت مبارزات مردم ایران به «مداخله خارجی»، «فشار نظامی» یا «تحریمهای مخرب»، اقدامی خطرناک و غیرمسئولانه است. مسیری که تجربههای تلخ عراق و لیبی نشان داده میتواند به فروپاشی اجتماعی، جنگ داخلی و هزینههای سنگین و طولانیمدت برای مردم منجر شود و ایران را از چالهی جمهوری اسلامی، به چاه بیانتهای نابودی ببرد.
چنین رویکردی همچنین اراده و عاملیت مردم را به حاشیه میراند و مبارزه آنان را به ابزار چانهزنی قدرتهایی تبدیل میکند که سیاستشان، از جمله در مواضع متناقض دونالد ترامپ، بارها نشان داده تابع منافع و معاملهگری است، نه پایبندی به اصول انسانی. جان مردم ایران، آیندهی ایران و امکان سرافرازی ایران نباید به کارتِ بازی میان قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای تبدیل شود.
این نامه صرفاً یک تذکر تاریخی و اخلاقی است: کسانی که در جایگاه اثرگذاری سیاسی و رسانهای قرار دارند، باید مسئولیت پیامدهای چنین فراخوانهایی را جدی بگیرند. امیدواریم شما نسبت به پیامدهای هولناک توصیههایتان آگاه و مطلع باشید. آزادی مردم ایران باید با تکیه بر نیروی جامعه، همبستگی داخلی، و حمایت افکار عمومی جهانی و نهادهای مستقل حقوق بشری پیش برود. نه با دعوت از دولتهای مداخلهگر و پروژههایی که آینده ایران را گروگان رقابتهای ژئوپولیتیک میکند.
با احترام،
اسامی امضاکنندگان
الهه اجباری
احمد باقری
اکبر دوستدار
امین بزرگیان
امید اقدمی
آرشام رود
اسماعیل زرگریان
افشین ناظمی
الهام مدرسی
ابولفضل توسلی
ایرج نیری
ازیتا ششبلوکی
بهروز خلیق
بهروز فدائی
بیژن علیپور
بیژن پوربهنام
بیژن شیروانی
بسکی ناصر
تقی روزبه
توران همتی
طهمورث یاسمی
حجت نارنجی
حمید احمدزاده
حمید حسینی
حسن روحانی گنابادی
حسن سعیدی
حسن زهتاب
حسین عباسی
حسین عباسی (آرام)
حسین پورجانکی
خسرو میرمالک ثانی
دورسا بیآزار
راضیه ذاکری
رادمهر حیدریفرد
رشید آهنگری
رود سنجابی
زویا بهنام
سارا احسان
سحر حضرتی
سعدی عبد
ستاره امینی
سیامک سلطانی
سیامک نیکآیین
سیروس زاهدی
شاهین ابراهیمی
شکیبا ترشیزینژاد
شهرام شرفی
شیوا بختیاری
صادق شجاعی
عباس خاکسار
عباس منصوران
علی ستاری
فرشته میرزاییفر
فریدون صارمی
کاوس جوکار
کسرا تبریزی
کیوان حساس
کویستان خدایی
گودرز اقتداری
محمد سهیمی
محمدمصطفی دواتگران
محسن حمیدیان
مسعود قدیمفلاح
معصومه وجود
مجید سیادت
مهرنوش البرزی
مهرداد احسانیپور
مهری مولاشیخی
مهشید سرمانشاهی
مهوش وطن
میترا محمودی
میلاد پورعیسی
نادر عصاره
نازنین محمدی
هادی آقازری
هرمس برادری
هرمینه هورداد
هما فتحی
هوشنگ سریری
وهاب انصاری
6 پاسخ
اجازه بدهید بپرسم: چرا شما امضاکنندگان محترم، به دامن همین آمریکا و دیگر ممالک غربی پناه بردهاید، و از امنیتش آسودهاید و از آزادیهایش متنعم، اما هنگامی که هموطنانِ مظلوم و درمانده و بیپناه، در محاصره ظلم و مرگ، از سرِ اضطرار و ناچاری و تنها برای حفظ جان و نفس خود، دست یاری به سوی همین آمریکا دراز میکنند، ناگهان «مداخله خارجی» و «فشار نظامی» عَلَم میشود و حکم محکومیت صادر میگردد؟ آیا معیار اخلاق، به اشخاص تغییر میکند؟ آیا «ضرورت» برای برخی مجاز است و برای برخی دیگر گناهی نابخشودنی؟!! چگونه است که برای شما دوستان بزرگوار، نهتنها هیچ مانع و رادع وجود ندارد، بلکه حتی زندگی کردن و بهرهمند شدن از آزادیهای فردی و سیاسی در آن کشورها امری پذیرفتنی است، اما همان انتخاب، وقتی از سوی مردمی گرفتارِ ظلم و جنایت و صرفاً برای نجات جانشان صورت میگیرد، محکوم میشود؟ اگر پناه جستن از تیغ ستم، برای مردمی بیدفاع خطاست، چگونه بهره جستن از امنیت و آزادی همان پناهگاه، برای شما فضیلت شمرده میشود؟
عملکردخیانت آمیز اشخاص نامبرده بیش از این جای حسابرسی و افشا کردن دارد. با خطوط در شت باید ثبت احوال این روزگار گردد.
لطفا این بیانیه را به امضا های بیشتر برسانیدو آن را به سندی و استشهادی همگانی تبدیل کنید
با درود فراوان به امضا کنندگان این بیانه درست و بجا و به موقع….و با تشکر از آقای رضا آذر که پیشنهاد کردند روشی برای امضا بیانه ای مشابه برای فراهم شود. با تشکر فراوان
با درود و سپاس از اخبار روز و امضا کنندگان این بیانیه. ب راستی که چ دردناک روزگاری داریم، یکی چهره شناخته شده مردم را ب پایداری فرامی خواند و در همان دم، می گوید که از دست ما بر نمی آید که این فرقه ولایی را کنار بزنیم، بیایید بر سر خانه مان بمب بریزید که شاید آنها ما را رها کنند. آیا این تضاد نیست؟ فرمانده ایی که ترس ب زبان می آورد، آید می تواند لشگری دل گرم و پیش رونده داشته باشد و امید پیروزی؟ هیچ می دانید که چ می گویید؟ براستی که متاسفم.
در این جا من از اخبارروز خواهش می کنم، اگر از توان شان بر می آید. همچن بیانیه ایی را برای امضای همگان در صفحه اخبارروز در دسترس بگذارند تا مخالفین دخالت بیگانه در سرنوشت میهن ای آن را امضا کنند.
فردا از آن مردم است، پیروز راه مردمان، هم گام و هم دل….گل مانید
امضا میکنم.
امضا میکنم