امروزه نورافکن رسانه های جریان اصلی چشمان همه را به تبلیغ روی رضا پهلوی و بازگشت سلطنت خیره کرده اند و ما را از مجاهدین که در تاریکی با چراغ خاموش به جلو می خزند غافل ساخته اند. استراتژی ایجاد حکومت دینی مبتنی بر “اسلام مجاهدینی”، خط مشی فرقه ای ی انحصار طلبانه و حذفی، روش های تروریستی، تکیه بر نیروهای ارتجاع منطقه از جمله صدام حسین و راست ترین جناح های امپریالیستی و از شاخص ترین شان نئوکان هائی چون جان بولتون و رودی جولیانی (وکیل دونالد ترامپ)، تغذیه ی میلیون ها میلیونی از سوی دولت های مرتجع و امپریالیست ها، خریداری سناتورهای آمریکائی با پول های بادآورده، رئیس جمهور کردن مریم رجوی، مناسبات درون سازمانی هولناک، ویترین تهوع آور”زنانه” درست کردن از زنان لچک به سر در زمانه ای که علیه لچک و حجاب در ایران انقلاب شده است، پیام های روز از سوی مسعود رجوی که مدتها پیش مرده است و از او امام غایب زمان ساختن، حمایت از تحریم اقتصادی امپریالیستی و حمله نظامی اسرائیل و امریکا…اگر این واقعیات را فراموش نکرده باشیم، آلترناتیو سازمان مجاهدین خلق برای مردمان ایران کم خطر تر و فاجعه بارتر از زنده شدن مومیائی سلطنت نخواهد بود.
متاسفانه در کارزار کنونی نیروهای دموکرات، پیشرو، فمینیست و سوسیالیست علیه آلترناتیو سازی امپریالیستی، چه در بیانیه ها و چه در شعارها، خطر مجاهدین تقریبا بطور کامل مسکوت گذاشته می شود، حتا شعارهایشان غالباً شعارهائی هستند که مجاهدین از چپ ها گرفته و از آن خود کرده اند، ویدیوی پیوست را ببینید که مریم رجوی چگونه شعار های چپ ها ” نه شیخ و نه شاه” و شعار سالهای اخیر چپ ” مرگ بر ستمگر، چه شاه باشد چه رهبر” را مصادره کرده است. مجاهدین با برخی شعارهای دیگر هم نظیر « نه شاه، نه رهبر، ازادی و برابری »، « نه پهلوی، نه رهبری…» مشکل ندارند.
اگر متوجه کردن « لبه تیز » تبلیغات و آگاهگری به آلترناتیو سلطنت بخاطر قدرت تبلیغاتی اش قابل قبول باشد، اما غفلت کامل از سازمان مجاهدین خلق که هم در داخل طرفداران و پارتیزان هائی دارد و هم پشتیبانی هائی از سوی امپریالیست ها و مرتجعین منطقه، رانندگی خطرناک بدون آینه بغل خواهد بود. از اینرو آگاهی استراتژیک وهشیاری سیاسی حکم می کند که در بیانیه هائی که مربوط به آلترناتیو سازی های امپریالیستی و ارتجاعی و ضد دموکراسی اعم از موروثی یا ولائی است، سازمان مجاهدین خلق از قلم انداخته نشود. چنین غفلتی نه تنها غافل کردن مردم از همه خطراتِ در کمین، بلکه همسوئی با سازمان مجاهدین خلق در مبارزه با شاه و شیخ است که بهره اش را سازمان مجاهدین می برد. تصادفی نیست این سازمان آدم های خود را در بسیاری از تظاهرات های نیروهای چپ و جمهوریخواه و دموکرات در خارج از کشور زیر شعارهای نیمبند آنان (و با پرچم شیر و خورشید خوداش) جا می دهد.
در تهیه شعارها هم زمانی که مضمون اش مرزبندی استراتژیک است، نباید فقط به شیخ و شاه بسنده کرد و افزودن “برابری” یا “شورا” هم مرزبندی با هیچکس نیست. شعارهای روشن تری می شود تهیه کردن مثلاً:
«سرنگون باد جمهوری اسلامی! نه پهلوی! نه رجوی!»
«سرنگون باد جمهوری اسلامی! نه به آلترناتیوهای متکی به امپریالیسم! »
من موافق شعار « نه پهلوی، نه رهبری…» نیستم به این دلیل که “رهبری” نامیدن خامنه ای یا ولایت فقیه، ادبیات و زبان سیاسی ما نیست و مرا به یاد حزب توده می اندازد که خمینی را « امام خمینی» می نامید، با اینحال اگر برای موزون کردن شعار، مسامحتاً از آن استفاده کنیم می شود برای مثال چنین شعاری را به میان گذاشت:
« نه رهبری، نه پهلوی، نه رجوی!»
در هرحال، سیاست شفاف را باید برشاعری الکن ترجیح داد.
شهاب برهان – ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶- ۲۲ دی ۲۰۲۴
کهنسال گرامی،
به عنوان یکی از کهنسالان فعال در مبارزات ضد سلطنتی، این حرف شما در مورد مجاهدین که «در جنبش دادخواهی با هم هستیم» را چندان بی شباهت با باید در مبارزه با ظلم و ستم و کشتار نظام سلطنتی با «شاه باید برود» خمینی همراه باشیم نمی بینم. دادخواه بودن و قربانی دادن چنان مشروعیت مورد نظری در آن حد را به کسی نمی دهد. حتی اگر او انسان شریفی هم باشد.
همینطور این حرف دیگر شما که «در مبارزه با لمپن چماقداران سلطنت و فاشیستهای دینمدار حاکم در شرایط کنونی آنها را تنها نگذاریم» به نظر من چندان بی شباهت نیست با این تفکر آن زمان ما که در مبارزه با ساواک و اعضای آن، خمینی و طرفداران او که علاوه بر مخالفت با شاه و ساواک شعار روح منی خمینی هم سر می دهند را نباید تنها بگذاریم.
در جنگ دو مدعی آلترناتیو با یکدیگر برای کسب نظر آمریکا من شخصاً با هیچکدام این دو همراه نیستم، و اگر قرار بر قضاوت میان این دو باشد، مجاهدین را بر رضا پهلوی ترجیح نمی دهم.
پیروز باشید!
اگر چه میان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است (بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق اولیه حنیف نژاد، سعید محسن، بدیع زادگان کجا؟ مریم و مسعود کجا؟).
مجاهدین در دهه ۶۰ هواداران شریف و صادق فراوانی را از دست داده اند.در جنبش دادخواهی با هم هستیم!و مبارزه علیه شیخ و شاه یا سلطنت و ولایت یا هرچه آقای شب برهان دوست دارند بنامند و در نبرد برای سرنگونی نظام سرمایه داری نباید آنها را عمده کرد!
مجاهدین دشمنان فراوانی میان رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی و فاشیستهای سلطنت طلب دارند.
آنها در حملات موشکی به اردوگاه اشرف و در آلبانی افراد زیادی را از دست داده اند.همانند سایر سازمانهای سیاسی چپ که مورد حمله تروریست های حکومت قرار گرفتند.
در مبارزه با لمپن چماقداران سلطنت و فاشیستهای دینمدار حاکم در شرایط کنونی آنها را تنها نگذاریم.
در این مورد آنها از حمید تقوایی که “مرگ برستمگر-چه شاه باشه چه رهبر”را متعلق به چپ سنتی و در شرایط
فعلی انحرافی میدانند یک گام جلوترند.
بنویس مرگ بر ضد ولایت فقیه و همه را راحت کن ! آقای برهان شما یک دهم پاسدار ضد امپریالیست نیستید اگر مبنا این باشد آنها عمل میکنند و شما نفرین ضد امپریالیستی میکنید . جوانان دلاور ایران جان فشانی میکنند و جناب عالی مشغول کوبیدن هر جریان فعال بر ضد این حکومت خون خوار هستید. حذف لاجوردی و قصابان ملت ایران را ترور میدانید ؟ علی اکبر اکبری ۲۰ ساله جانش را مانند یک فدایی برای جرثومه فساد لاجوردی , فدا کرد یک میزا بنویس محکوم میکند. مجاهدین خلق در لیست ترور یستی امریکا و اروپا بودند به خواست رژیم. در عراق بوسیله امریکا بمباران شدند با تعداد ی کشته. لطفن یک جریان چپ ضد امپریالیست نام ببرید که امریکا و غرب کوچکتر ین مزاحمتی برایش ایجاد کرده باشد. یک جو انصاف در وجودتان نیست.
جناب مسئول بررسی دیدگاه،
این “بررسی دیدگاهها” ی شما چقدر زمان میبرد و اصلا چرا باید در زمانی که مردم برای آزادی جان فدا میکنند، شما اینقدر حساس باشین که چه دیدگاهی را باید منتشر و چه را سانسور کنید؟. اگر دیدگاهی، توهین شخصی به کسی نیست و هنجارهای مطبوعاتی را زیر پا نگذاشته، باید منتشر شود. دیدگاهها باید منتشر شوند، چه چپ و مجاهد و سلطنت و و ملی و تجزیه طلب و …. بگذارید مردم ، با هر گرایش و خطی، نظراتشان را مطرح کنند، مگر اینکه توهینی به کسی کنند و یا افترایی به کسی ببندند.
. سازمان مجاهدین سالها قبل از رژیم خمینی در عراق حضور داشت و رابطه آن با رژیم بعثی در دشمنی با رژیم خمینی بود و این چیزی است که رژیم جنایتکار خمینی تکرار می کند تا به اصطلاح به اعتبار این سازمان ضربه بزند. سازمان مجاهدین یک سازمان چپ نیست و روابط سازمانی آن چه بسا به مزاج بسیاری از سازمانهای چپ خوب به نظر نرسد. این سازمان در دوران سخت مبارزه با رژیم بسیار سکتاریست شده است که بیشتر برای بقا بوده است و لزوما بعد از سرنگونی رژیم به این شکل نخواهد ماند. این سازمان در سالهای اخیر به سمت راست رفته است اما باز این نتیجه تلاش برای بقای آن بوده است. این سازمان مدعی است که به دمکراسی سیاسی پایبند هست و این را در آینده باید دید که آیا واقعا دمکرات خواهد بود. واقعیت این است که این سازمان به مانند بقیه احزاب و سازمانهای سیاسی اشکالات زیادی دارد اما دشمن مردم ایران نیست و این برخورد خصمانه شهاب برهان قابل قبول نیست.
همه شواهد و اخبار محدودی که از ایران بیرون آمده، دال بر واقعیتی هولناک از سرکوب وحشیانه و سراسری مردم بجان آمده ست. با این وجود، جانفشانی و دلاوری مردم زبانزد همه جهانیان شده. ایرانیان، اینبار عزم بر سرنگونی رژیم سفاک و نسل کش ملایان کرده اند. همه اقشار و طبقات و پیرو جوان در سرتاسر ایرانمان بمیدان آمده اند و برای سرنگونی رژیم جبار، جان شیرین خود را فدا میکنند. تعداد جانباختگان بسی فراتر از ارقام داده شده است و سر به هزاران میزند. دهها هزار نفر مجروح و هزاران اسیر شده اند. ماشین کشتارِ ملایان رذل و جانی، هزاران مادر و پدر را داغدار کرده و همچنان داغدار میسازد. انقلاب در میان آتش و خون و فدا و مشت در برابر مسلسل، آغاز شده و ایران بر سر بزنگاهِ تاریخی رسیده ست. اما گروهی از آدمیان را، هیچ احساسی برای همدردی، و هیچ زبانی برای ستایش و پذیرشِ انقلاب نیست. گویی قرار بود، مردم تنها یکنوع شعار دهند و یا یکنوع و یا یک انقلاب کنند؛ گویی قرار بود همه چیز بنفع آنان، و در یک ایستگاه، تمام شود..
آقای سردبیر
امیدوارم که بررسی شما طولانی نشود . امیدوارم که از نظر شما آزادی بیان یک اصل انکار نا پذیر باشد . امیدوارم که حقیقت را فدای رفاقت نکنید . امیدوارم که شهامت این را داشته باشید که از هیچ مارکی نترسید . امیدوارم که با اپورتونیزم که جزیی ا ز مبارزه طبقاتی است مبارزه کنید .
سازمان مجاهدین خلق روی زمین کار میکند آقای برهان. در کشور خارجی باید نشست مانند شما و تحلیل های آبگوشتی کرد و رو یش چائی خورد. ارتباط با سیاستمداران و پارلمانتر ها , تظاهرات میدانی و افشای حکومت وحشی , و تشکیل کانون های شورشی در ایران از نظر یک پاسیو بی عمل با چند انگ نماز جمعه ای. زنان ویترین شده از دید شما مسئولان سازمان مجاهدین خلق هستند که سازمان را به بهترین وجه اداره کردند . ویترین شما هستید که هیچ خاصیتی ندرد جز مزاحمت برای مخالفان دیگر . شما گروهتان چند مرده حلاج است بعد از ۴۷ سال ؟ البته اگر توان کار جمعی را داشته باشی ! رفتن به عراق بعد از جنگ آلان در کردستان هم فقط مجاهدین نبودند. قرداد صلح با صدام همکاری نیست تخته کردن جنگ خانمان سوز است.اطلاعات از درون سازمان از پشت لپتاپ و بریده ها هم زیاد منطقی نیست. افراد سازمان در اروپا هستند نه در زندان سیبری . به جای این نوشته حوزوی یک فراخون به کارگران ایران بده و رژیم را سرنگون کن . چپ ۲۰۰ سال پیش آپ دیت نشده یعنی همین.
از نظر لنین، یکی از خطرناکترین آسیبهای هرجنبشی، افراد یا گروهها ویاسازمانهایی هستند درهنگام پیروزی انقلاب که منافع محدود، گروهی، سازمانی یا شخصی خود را بالاتر از منافع یک انقلاب توده ای قرار میدهند.
این اپورتونیستها یا صادق هستند یا عوامل بورژوازی که حرفهای طبقه کارگر را بلغور میکنند. ولی درعمل به نفع سرمایه داری عمل میکنند. برای شهاب برهان عوامل جمهوری اسلامی مانند علی علیزاده فقط کف میزنند.
دفاع درحرف از کارگر و یا راه و آرمان طبقه کارگر ولی در عمل دفاع از راه سرمایه دار .
تاجایی که من میدانم مجاهدین دراسنادشان بصراحت به جدایی دین از دولت اعتقا د دارند. وانگهی دوران تشکیل حکومت دینی در ایران از نظر اجتماعی و طبقاتی و روانشناسی برای همیشه سوخته است. پس نگرانی شما بی مورد است مگر هدف شما از ارجاع به آینه بغل این باشد که اذهان را از دشمن اصلی مردم ایران یعنی خامنه ای و رضا پهلوی که درقیام ۱۴۰۴ هزاران نفر را قتل عام کرده است منحرف کنید.
شهاب گرامی مجاهدین باپشتیبانی کدام نیروی اجتماعی درایران وبا کدام پایگاه اجتماعی میتوانند حاکم شوند هیچکدام از نهادها ی صنفی وسیاسی هیچکدام از اقوام ایران .هیچکدام از شخصیتهای سیاسی علمی هنری وورزشی هوادار مجاهدین نیستند هراس از مجاهدین منطقی نیست دشمنان ما جمهوری اسلامی ونیروهای نا آگاه سلطنت طلب هستند
جناب بلدی با شما کاملا موافق هستم. آقای برهان متوجه نیست که که امروز که مردم در خیابان و زندان های رژیم جان میدهند زمان تصفیه حساب های شخصی و سازمانی نیست. این کار را ۴۶ سال کردند و نتیجه نگرفتند ایکاش فقط برای یکماه حمله هایشان را به سمت رژیم بگیرند. سازمان مجاهدین همچون دیگر سازمان ها و احزاب در فردای انقلاب حق فعالیت مسالمت آمیز خواهد داشت و مردم پای صندوق های رای به آنان پاسخ خواهند داد.
ا
به شما تبریک می گویم که این پیمان نا نوشته میان چپ ومجاهدین را شکستید که مبتنی بر این است که چپ کاری به ان ها نداشته باشد و انهانیز به چپ.مجاهدین که .ان ها که زمانی خود را ضد امپریالیست و ضد دیکتاتوری می خواندند امروز از سازش و نزدیکی به تندرو ترین ومرتجع ترین جناح های امپریایسم غربی و مرتجعان عرب به خود می بالند از امپراتوری مالی باد اورده خود پول پخش می کنند و رئیس جمهور مادالعمر هم برایمان اماده کرده اند. با لابی گری خود را تنها الترناتیو دمکراتیک نشان می دهند و.در البانی به جامعه ای مانند جامعه ۱۹۸۴ جرج ارول تحقق بخشیده ا ند. اینان از هرگونه دو رو یی و دروع پردازی برای فریب سیاست پیشگان کشورهای دمکراتیک دست بر نمی دارند . مجاهدین برای اینده ا یران خواب جامعه ای مانند کره شمالی البته اسلامی اش را دیده اند. در پایان یاد اوری کنم که مسعود رجوی با انقلاب ایدئولوژِیک ،ولایت مطلقه خود را پیش از ولایت مطلقه فقیه بر قرار کرد.
آقای برهان, تاخیر دارید, پیش از کشف داهیانه شما, عطاء الله مهاجرانی از لندن هشدار روشن تری در این مورد داده بود, با این مضمون که در قیام جاری, شاهزاده نقاب است و خطر اصلی از جانب مجاهدین است. البته ایشان بعد از یک روز, به فرموده, توئیت شان را حذف کردند. درست است آنچه در ایران محنت زده می بینیم استراتژی مجاهدین است که در خیابان ها راه می رود, مجاهدین پایگاه مردمی وسیع و کانون های شورشی دارند و شما هم که در ایام ماضی, بسیار ماضی, وقایعی را شاهد بوده اید, تا این اندازه می فهمید کسی که در پای در زمین واقعی دارد, پیشروی می کند. درضمن اگر دست تان می رسید به همه این امپریالیست های جهان خوار حامی مجاهدین بگویید که به رسانه هایشان بفرمایند به جای تبلیغ اصلاح طلبان یا بچه شاه, دست از شیطان سازی ازمجاهدین بردارند, تبلیغ پیشکش شان.
شهاب عزیر به کجا بدین شتابان همین مجاهدین بودند که دم در اتاق زنده یاد محمد حسین نبوی هم محله من و رفیق شما که میدانی کیست نگهبانی میدادند تا ایشان روزه اش را به راحتی نوش جان کند انکه الفبای سیاست داند چنین شتابان چپ وراستش را از تن خویش نمی برد ببر تا ببینیم به کجا میرسی
چه جالب , پس از چهل و هفت سال , آقای برهان گرفتار شعار ها هستند !
چرا مردم گفتند رهبری !! آقا جان وا بده . . . .
من موافق شعار « نه پهلوی، نه رهبری…» نیستم
آقای شهاب برهان معمولاً اولویت ها و موضوعات مهم را فراموش و یا نادیده میگیرند. تا دیروز، آینه جلویی ایشان “خطرِ پان فارسیزمِ پان ایرانیستِ مرکز محورِ فارس بود” بود، و اکنون نیز، آینه بغلی ایشان، “مجاهدین” با “پرچمهای شیر خورشید” نشانشان هستند! شاید ایشان نیز گولِ خالی بندیِ ارگانهای تبلیغاتی مجاهدین را خورده که مدت چند سال مشغول دادنِ پیام به “هیت های موسس پنجم و ششم و هفتم و.. ارتش آزادیبخش درایران بودند؛ و اکنون، این هیت ها را به “کانونهای شورشی و چه و چه..تبدیل کرده 😎 ولی تا کنون بقول هموطنانِ آقای شهاب برهان، آفتابه لگن چوخ دِه اما کلّه پاچه یوخ دِه، بوده و نمود قابل ملاحظه ای ازین “کانونهای شورشی” در تظاهراتها، دیده نشده است. شاید هم هشدارِ آقای برهان، نه بخاطر حضور اجتماعی مجاهدین، که بی پایه ست، بلکه بیشتر بخاطر آن “پرچم شیر خورشید” نشانشان باشد! پرچمی که نشان از “پان فارسهای ملعون پان ایرانیست” دارد و اصلا بمزاقِ ایشان و دیگر “پان های غیر فارس” نمی چسبد!
سلطنت،ولایت،یکصدسال جنایت
کارگر ۷ تپه:نان-کار-آزادی اداره شورایی
درد اپوزیسیون هم یکی دوتا نیست!اکثرا با وزش باد از خواب چند ساله بیدار و فراخوان میدهند که بیایید با من متحد شوید!
انگار نه انگار۶-۷تا سازمان چپ و کمونیست با تمام ضعفها چند سالی اتحاد عمل پایدار حول اشتراکات حداقلی داشته و بدنبال گسترش و حامی انقلاب!
و این هم نمونه هایی از “اپوزیسیون” :
از “چپ” مقاومتی و نگهدار بنده صندوق رای که در BBC میگه:”کسی فرمان تیر نداده بود چند نفر زیر دست و پا در درگیری خصوصی کشته شده اند”!
و تقوایی که“مرگ برستمگر-چه شاه باشه چه رهبر”را متعلق به چپ سنتی؛دانسته و چند سال اخیر در تمام تظاهرات خارج کشور؛علیرغم توهین وتحقیر با توجیه:”نجس که نمیشویم” کنار پرچم شیر و خورشید منادی ”همه باهم” بوده و اپوزیسیون؛اپوزیسیون هستند.کاش حالا ۲ زاریشون بیفته!؟
به نظر من چپ با برخود منطقی با اپوزیسیون ضد ولایت مطلقه فقیه از هر نوعش و خود داری از تفرق باید عمل کند ،چون بیشتر از هر جریانی به فضای دمکراتیک احتیاج دارد برای رشد خودش و جامعه دیکتاور زده.
جناب شهاب
شما به جای اینکه آلترناتیو خود را ارائه بدهید سعی میکنید دیگران را از این جریانات جانبی بر حذر دارید. نیروهای پیشروی را که شما در مقاله بالا به آنان اشاره کردید ظاهراً زیادی به توهماتی از جمله “آلترناتیو سازیهای امپریالیستی و ارتجاعی” مشغول بوده اند. با ارائه “نه به آلترناتیوهای متکی به امپریالیسم” به نسل جوان امروز شما خود بیشتر به آینه عقب نگاه میکنید.