دستگیری وحشیانه نرگس محمدی، سپیده قلیان، عالیه مطلبزاده، پوران ناظمی، و دهها تن دیگر از جمله جواد علی کردی برادر زندهیاد خسرو علیکردی در جریان مراسم بزرگداشت او، اقدامی سرکوبگرانه و نقض آشکار بدیهیترین حقوق انسانی و شهروندی آنان است.
برگزاری مراسم یادبود برای یک حقوقدان خوشنام و مدافع حقوق بشر، نه جرم است و نه تهدید؛ آنچه تهدید واقعی بهشمار میآید، تداوم سیاست ارعاب، خشونت سازمانیافته و برخورد امنیتی با کنشگران مدنی، روزنامهنگاران و فعالان اجتماعی است. این دستگیریها بار دیگر نشان داد که حاکمیت مستبد جمهوری اسلامی حتی تاب تحمل یادآوری نام و راه مدافعان عدالت و آزادی را ندارد.
ما با اعلام انزجار از این رفتار خشونتبار و توهینآمیز، آن را نشانهای دیگر از هراس مزمن حکومت از جامعهٔ مدنی و فعالان آن میدانیم. مسئولیت هرگونه آسیب جسمی و روانی به بازداشتشدگان، مستقیماً بر عهدهی جمهوری اسلامی و نهادهای امنیتی و قضائی سرکوبگر آن است.
حزب چپ ایران این رفتار وحشیانه و خشونت بار را محکوم می کند. ما از همه جریانات سیاسی و نهادهای دموکراتیک و فعالان حقوق بشری می خواهیم که برای آزادی فوری و بیقیدوشرط نرگس محمدی، سپیده قلیان، عالیه مطلبزاده، پوران ناظمی، جواد علی کردی وهمهی بازداشت شدگان دیگر، و برای پایان دادن به برخوردهای امنیتی با مراسمها و یادبودها، به رسمیت شناختن حق تجمع، آزادی بیان و فعالیت مدنی بدون تهدید و سرکوب، مبارزه خود را علیه جمهوری اسلامی و برای آزادی همه زندانیان سیاسی، تشدید کنند. جامعهای که حق تجمع، اعتراض و حتی سوگواری از آن گرفته شود، فرق چندانی با گورستان نخواهد داشت.
هیئت سیاسی – اجرائی حزب چپ ایران
۲۲ آذر ۱۴۰۴ – ۱۳ دسامبر ۲۰۲۵
3 پاسخ
حمایتی بجا و سریع!
ایا حزب چپ ایران دنباله روی “راه سوم”یا “دوقطب ارتجاع” نیست ؟
نگویید ریطی به این مقاله ندارد !؟…
” آنچه اکنون میان دو دولت آمریکا و جمهوری اسلامی میگذرد، نزاع میان دو دولت ارتجاعی است که هریک در پی منافع خود است که ربطی بهخواست و منافع مردم ایران ندارد، اما تمام فشار بار این نزاع را بر دوش مردم قرار دادهاند. برای مردم ایران راه نجاتی از شر سیاستهای ارتجاعی و اوضاع فلاکتباری که جمهوری اسلامی آفریده جز این وجود ندارد که به پا خیزند ، ابتکار عمل را بهدست بگیرند و به مبارزهای همهجانبه برای سرنگونی جمهوری اسلامی و نجات از فجایعی که به بار آورده است، رویآورند. نزاع میان جمهوریاسلامی و دولت آمریکا، نزاعی میان دو نیروی ارتجاعی است. کارگران و زحمتکشان باید با رویآوری به انقلاب، به زیر کشیدن نظم موجود به دست گرفتن زمام امور کشور از طریق استقرار یک حکومت شورایی به این درگیریها و فجایع ناشی از آن، پاسخ دهند.»
کار شماره ۱۱۱۳ سال چهل و هفت فروردین ۱۴۰۴
نمی دانم درباره این نوع اطلاعیه های بی خاصیت “ ما هم هستیم “ چه باید گفت. ایراد به احتمال زیاد سطح توقع مردم و امثال من است که در عالم خیالات خود بدنبال چند نفر سیاسی فکور و جدی و قابل اتکا میگردیم. دوستان گرامی حزب چپ، آن عده نرفتند آنجا عزاداری کنند! این چه مزخرفی است؟ تصور میکنید مثلا مردمی که بدنبال هر بهانه ای برای حرکت ضد حکومتی هستند در قتل مهسا به خاطر او و عزاداری اش ریختند در خیابان ها؟ اصلا این عزاداری و آزادی سوگواری هم پیشکش. چرا کمی زحمت به خود نمی دهید کمی در اینترنت بگردید یا پرس و جویی کنید تا ببینید چه شد و عزای اصلی کجاست که لااقل در باب آن چند خط بنویسید؟ عزای اصلی این است که در غیاب یک تشکل جدی و فراگیر حکومت دارد با کارت پهلوی و شاه همانطور که در زمان انقلاب رفتار کرد تفوق و سرکوب و انحراف ایجاد می کند و امثال شما هم نظاره گرید. لباس شخصی ها و حکومتی ها با دست گرفتن علم جاوید شاه و شعارهای از نوع حزب فقط حزب الله روش جدید سرکوب فعالان را پیش گرفته اند. کاری که در مشهد کرده اند و هم مراسم را به هم زدند و هم کتک کاری کردند و بعد هم مردم را دستگیر کردند. خوابید و برای رفع تکلیف چهار خط می نویسید. دریغ حتی از یک تحلیل جدی یک صفحه ای!