با خشم و نگرانی عمیق خبردار شدیم که آقای جهانگیر رستمی در تاریخ ۲۵ مهرماه ۱۴۰۴ با یورش نیروهای امنیتی به خانهاش و با رفتاری آمیخته به خشونت بازداشت و بنا بر اطلاع خانواده، به تهران و زندان اوین منتقل شده است. بیخبری از سرنوشت ایشان و ابهام در وضعیت حقوقیاش، نقض آشکار کرامت انسانی و حقوق بدیهی شهروندی است.
این رویکرد امنیتی علیه کنش صنفی، حمله به نفسِ آموزش عمومی است. جرمانگاریگ تشکلیابی و بیان مطالبات حرفهای معلمان، نه قانون است و نه عقلانیت؛ صرفاً تلاشی برای خاموشکردن صدای مدرسه و جامعه است. ما این اقدام را غیرقانونی و غیراخلاقی میدانیم.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با صراحت خواهان موارد زیر است :
- آزادی فوری و بیقیدوشرط آقای جهانگیر رستمی.
- اعلام شفاف محل نگهداری، دسترسی بیدرنگ به وکیل انتخابی و امکان تماس منظم با خانواده.
- پایان پروندهسازی و امنیتیسازی فعالیت صنفی و بازگشت رسیدگیها به مسیر قانون و شفافیت.
- تضمین حقوق بنیادین معلمان از جمله حق تشکلیابی، اعتراض مسالمتآمیز و آزادی بیان .
- پاسخگویی رسمی مسئولان درباره چرایی این بازداشت خشن و جلوگیری از تکرار آن.
ما همه ی تشکلهای صنفی، نهادهای مدنی، انجمنهای اولیا و مربیان و وجدانهای بیدار جامعه را فرامیخوانیم تا با همبستگی مدنی، اطلاعرسانی دقیق و پیگیری حقوقی، مانع عادیسازی سرکوب شوند. صدای معلم را نمیتوان خاموش کرد؛ سرکوب، بحران مدرسه و جامعه را عمیقتر میکند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
۱۰ آبانماه ۱۴۰۴
