روز سهشنبه ۸ مهر ۱۴۰۴، زندانیان در ۵۲ زندان سراسر کشور در قالب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» دست به اعتصاب غذا زدند. این حرکت اعتراضی با هدف مقابله با موج گسترده اعدامها، صدور احکام جدید مرگ و مطالبه لغو مجازات اعدام شکل گرفته است.
طی روزهای اخیر خبرهای تکاندهندهای از زندانها منتشر شده است؛ از جمله مرگ سمیه رشیدی، زندانی سیاسی در زندان قرچک بر اثر محرومیت پزشکی، اعدام بهمن چوبی اصل به اتهام جاسوسی، صدور حکم اعدام برای حامد ولیدی و نیما شاهی، و تأیید حکم اعدام پیمان فرحآور. در کنار اینها، گزارش سازمان ملل و آمار بیسابقه ۸۷۱ اعدام در ششماهه نخست ۱۴۰۴، تصویری هولناک از نقض گسترده حقوق بشر در ایران ارائه میدهد.
متن بیانیه زندانیان شرکت کننده در هشتاد و هشتمین هفته کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” به شرح زیر است:
«هشتاد و هشتمین هفته کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” در ۵۲ زندان مختلف
این هفته بار دیگر با اندوهی عمیق و همدلی بیپایان به یاد سمیه رشیدی، زندانی سیاسیای که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست داد، ایستادهایم. این جانباختن مظلومانه بخشی از سیاست “زجرکش کردن” زندانیان و هشداری تلخ درباره وضعیت بیماران در زندانهای کشور است؛ زندانیانی که از ابتداییترین حقوق انسانی محروم ماندهاند. اعضای کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” همدردی صمیمانه خود را با خانواده و یاران او ابراز میکنند.
همزمان، اعدام بهمن چوبی اصل به اتهام جاسوسی در روندی مبهم در روز ۷ مهر، صدور حکم اعدام برای دو زندانی سیاسی حامد ولیدی و نیما شاهی در بیدادگاه انقلاب کرج، و همچنین تأیید حکم اعدام پیمان فرحآور در دیوان عالی کشور، همگی نشانگر تداوم روند نگرانکننده سرکوب و خشونت علیه مردم ایران و زندانیان است. این احکام ناعادلانه نقض آشکار حقوق بشر و ابزاری برای سرکوباند که باید فوراً متوقف شوند.
در همین زمینه، موضعگیری خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، درباره نقض گسترده حقوق زندانیان در ایران بار دیگر توجه جهانیان را به وضعیت اسفناک زندانها جلب کرد. آمار ۴۶ اعدام در هفته گذشته و ۱۹۰ اعدام در شهریورماه – بیسابقه در ۳۵ سال گذشته – و ۸۷۱ اعدام در شش ماه نخست سال ۱۴۰۴ تصویری هولناک از نقض بیرحمانه حقوق بشر به دست میدهد.
کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” ضمن محکوم کردن این جنایات، بار دیگر خواستار توقف فوری احکام اعدام و پایان دادن به این روند ضدانسانی است. صدای ما فریاد همبستگی با تمامی زندانیانی است که در بند ظلم و بیعدالتی گرفتار آمدهاند. ما همچون گذشته، ضمن سپاس از همه حامیان کارزار در سراسر جهان، تأکید میکنیم که ماشین اعدام را میتوان با همبستگی و اتحاد متوقف کرد.
هر حرکت اعتراضی در برابر یک حکم اعدام، گامی در مسیر توقف این روند ظالمانه است. از همه مخالفان اعدام میخواهیم صدای اعتراض خود را در برابر این احکام غیرانسانی بلند کنند.
اعضای کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” روز سهشنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ در هشتاد و هشتمین هفته کارزار، در ۵۲ زندان کشور دست به اعتصاب غذا زدهاند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرمآباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائمشهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزلآباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.
هفته هشتاد و هشتم
۸ مهر ۱۴۰۴
کارزار سهشنبههای نه به اعدام»
