در جریان اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای (SCO) در تیانجین چین، شی جینپینگ رئیسجمهور چین و ولادیمیر پوتین رئیسجمهور روسیه چشمانداز مشترکی برای ایجاد یک نظم نوین جهانی امنیتی و اقتصادی ارائه کردند؛ نظمی که به گفته آنان باید بر مبنای چندجانبهگرایی واقعی و تقویت نقش کشورهای جنوب جهانی بنا شود و جایگزینی برای نظم تحت رهبری ایالات متحده باشد.
شی جینپینگ در سخنرانی خود با معرفی ابتکار جدیدی تحت عنوان «ابتکار حکمرانی جهانی» گفت: «در شرایطی که جهان در نقطه عطفی تازه قرار گرفته، باید آشکارا با هژمونیگرایی و سیاست قدرت مخالفت کنیم و چندجانبهگرایی واقعی را پیش ببریم.» او همچنین خواستار جهانیسازی فراگیرتر و عادلانهتر شد و تأکید کرد سازمان همکاری شانگهای میتواند با تکیه بر «بازار عظیم و فرصتهای اقتصادی» خود در انرژی، علم و فناوری نقش مهمی ایفا کند.
در واکنش به جنگ تعرفهای آمریکا، شی اعلام کرد که پکن در سال جاری ۲ میلیارد یوان کمک بلاعوض به کشورهای عضو اختصاص میدهد و ۱۰ میلیارد یوان وام به کنسرسیوم بانکی سازمان ارائه خواهد کرد. او همچنین از ایجاد یک مرکز همکاری هوش مصنوعی برای اعضای سازمان همکاری شانگهای و دعوت از آنان برای مشارکت در ایستگاه تحقیقاتی ماه چین خبر داد.
ولادیمیر پوتین نیز با ستایش از روابط عمیقتر مسکو و پکن در سایه جنگ اوکراین و تحریمهای غرب گفت: «سازمان همکاری شانگهای چندجانبهگرایی واقعی را احیا کرده است. این امر پایههای سیاسی و اقتصادی برای ایجاد یک نظام امنیتی نوین در اوراسیا را فراهم میآورد؛ سیستمی که برخلاف مدلهای اروپایی و آتلانتیکی، توازن واقعی دارد و امنیت هیچ کشوری را به بهای تهدید دیگران تأمین نمیکند.»
پوتین تأکید کرد که استفاده از ارزهای ملی در مبادلات درونسازمانی گام مهمی در دور شدن از وابستگی به دلار و تقویت استقلال اقتصادی منطقه است.
در حاشیه اجلاس، آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل نقش چین را در «پشتیبانی بنیادین از چندجانبهگرایی جهانی» ستود. افزون بر رهبران چین و روسیه، نارندرا مودی نخستوزیر هند نیز پس از هفت سال به چین سفر کرد و در دیدار با شی توافق شد که دو کشور بهجای رقابت، خود را «شریک توسعهای» بدانند و روابط تجاری را گسترش دهند.
سازمان همکاری شانگهای که در سال ۲۰۰۱ با شش عضو اوراسیایی آغاز شد، اکنون ۱۰ عضو دائم و ۱۶ کشور ناظر و شریک گفتوگو دارد. این اجلاس بزرگترین گردهمایی غیرغربی در سالهای اخیر بود و به باور ناظران، به نمایش قدرت «جنوب جهانی» در برابر فشارهای ایالات متحده و متحدانش تبدیل شد.
