صدای مانده در گلوی مردم ایران
خیزشهای پیوستۀ مردم ایران، انفجار صدای در گلو ماندهای ست که در بستر نابودکنندۀ سیاستهای رژیم سرکوب و خرافات، بیش از چهار دهه از زندگی مردم جامعۀ ما را دچار سختی و تباهی ساخته است.
موج تازۀ اعدامهای زندانیان سیاسی و مدنی در چارچوب سیاستی دیرین است که میکوشد مردم ایران را به خاموشی بکشاند و بهویژه آنها را به بهانۀ دوران تازۀ جنگی سربهزیر کند.
مردم ایران در درازای این سلطۀ بیرحمانه، علیرغم خیزشهای بسیار، به ندرت توانستهاند خواستهای خود را در برابر بیعدالتی، بیحقوقی، گرسنگی، بیخانمانی و فشارهای همهجانبۀ فردی و اجتماعی به سرانجام برسانند و سد سیاستهای نابودکنندۀ جمهوری اسلامی شوند.
موج اعدامها در ایران نشان میدهد که جمهوری پلید اسلام، در سال گذشته و کنونی بیش از پیش بر شدت کشتار زندانیان سیاسی و مدنی افزوده است. در سال ۲۰۲۴ میلادی، ۹۳۰ نفر (۱۷ زن،۴۰ تبعۀ افغانستان و یک تبعۀ عراق) و در سال ۲۰۲۵ تا کنون ۷۳۰ نفر در ایران اعدام شدهاند.
هماکنون نیز بیش از۵۶ زندانی سیاسی از جمله: شریفه محمدی، پخشان عزیزی و وریشه مرادی زیر حکم اعدام هستند که بهویژه حکم اعدام این زنان زندانی مورد اعتراض همه جانبۀ مردم ایران و جهان قرار گرفته است. از جمله اتهامات وارده بر این زندانیان محکوم به اعدام«محاربه»(جنگ با خدا) و «بغی» (شورش) اعلام شده که در قوانین جمهوری اسلامی مجازات اعدام را در پی دارد. همچنین، گزارشها بیانگر آن است که کسان بسیاری نیز به خاطر پشتیبانی از کنش «نه به اعدام» دستگیر شدهاند و در زندان بهسر میبرند.
کانون نویسندگان ایران (در تبعید) و انجمن قلم ایران (در تبعید)، بر پایۀ منشور خود در پشتیبانی از آزادی اندیشه و بیان، سیاست اعدام و سرکوب زندانیان سیاسی را که حرکتی در پشتیبانی از خواستهای پایهای مردم ایران برای آزادی بیان و برخورداری از حق زندگی و آرامش است، محکوم میکند و میکوشد نگاه مردم جهان را به این تباهی و جنایت در جمهوری اسلامی جلب کند و از همه مردم ازاده میخواهد که با تمام توان خود به این احکام ارتجاعی اعتراض کنند.
کانون نویسندگان ایران (در تبعید)
انجمن قلم ایران (در تبعید)
روز زن
به تو هر که هستی
برای اینکه زن هستی
تبریک میگویم
ما هرگز از رویاهایت سخن نخواهیم گفت
ما با دهان بسته به تو تبریک میگوییم
بگذار شبنم گلها بیدارت کند
و رودها در رویایت روان شوند
تا زمین جان گیرد
و ما میوهها را بفروشیم
و تو خیره به گلها شاد شوی
تا ما تور سنگینی بر تنت افکنیم
به تو خیره می نگریم
تا زیر نگاهمان اسیر شوی
بگذار هیچ مانعی در ما وجود نداشته باشد
3 پاسخ
کانون نویسندگان ایران (در تبعید) و انجمن قلم ایران (در تبعید)، بر پایۀ منشور خود در پشتیبانی از آزادی اندیشه و بیان، سیاست اعدام و سرکوب زندانیان سیاسی را که حرکتی در پشتیبانی از خواستهای پایهای مردم ایران برای آزادی بیان و برخورداری از حق زندگی و آرامش است، محکوم میکند…؟؟!!🤥🫢
عزیزان،
لطفاً پاراگراف آخر این بیانیه را دوباره بخوانید، از نظر نگارش فارسی، غلط و گیج گننده است. برای من خیلی عجیب است که چنین چیزی را در بیانیه شما می بینم؛ آیا شما خود این بیانیه را نخوانده اید؟ خواننده با خواندن قسمت آخر بیانیه گیج میشود که شما چه می گوئید!
درود
اعدام ممنوع