اولین بار نیست که فعالان محیط زیست در سنندج و مریوان و باینگان و پاوه برای خاموش کردن آتش جنگلها جانشان را از دست می دهند. شریف باجور هفت سال پیش؛ مختار خندانی؛ بلال امینی و یاسین کریمی پنج سال پیش در چنین روزهایی در تلاش برای مهار آتش جنگلهای باینگان و امروز حمید مرادی دبیر انجمن زیست محیطی شنه ی نه وژین؛ کنشگر محیط زیست و وکیل دادگستری که دیروز در جریان آتش سوزی گسترده در ارتفاعات کوه آبیدر سنندج دچار سوختگی شدید شده بود جانش را از دست داد.
علاوه بر حمید مرادی، شش نفر دیگر در این حادثه دچار سوختگی شدند. گفته میشود که محسن حسین پناهی و نوجوان ۱۷ ساله آرین سلیمی (داوطلب) دچار سوختگی ۱۰۰ درصدی شده اند. تازه ترین خبر حاکی است خبات امینی کنشگر زیست محیطی هم که دیروز دچار سوختگی شدید شده بود، جانباخته است.
به گزارش همشهری هفته گذشته هم جنگلبان اسماعیل کریمی در جریان مهار آتش در مراتع روستای کانی گشه کامیاران “ناگهان خود را در محاصره آتش دید و دستگاه دمنده او نیز که برای اطفا حریق همراه داشت، آتش گرفت و دچار سوختگی شدید شد و سرانجام جانباخت.
چه جانباختگان زیست محیطی داوطلبان مردمی باشند و یا جنگلبان رسمی، تجهیزاتشان برای مهار آتش کافی نیست؛ بعلاوه بنظر میرسد محیط زیست موضوعی لاکچری است و مدیران نالایق دولتی دغدغه محیط و آب و برق و زیست عمومی مردمان را ندارند؛ و چالشهای سوختن جنگلها و از آن مهمتر جانباختن این داوطلبان هرگز در اولویت مدیران ناکارآمد و نالایق نبوده است.
چگونه است وقتی پای سرکوب درمیان باشد همه امکانات را تجهیز و روانه تمام مناطق میکنند؛ اما وقتی پای جنگلها و خاموش کردن آتش درمیان باشد همه ظرفیت ها و هلیکوپتر و تجهیزات کافی که در دست سپاه پاسداران است دربست تعطیل می شوند و انگیزه ای برای خاموش کردن آتش در میان آنها که تمام امکانات را دراختیار دارند به خدمت گرفته نمیشوند؛ خاصه اگر موضوع محیط زیست باشد و خاص تر اگر محیط زیست مربوط به کردستان باشد؟
