حتی صدراعظم آلمان هم اکنون میگوید رفتار اسرائیل در غزه غیرقابلقبول است. اما چرا سیاست آلمان در قبال اسرائیل همچنان تغییر نمیکند؟
همه میبینند، میدانند، و اغلب نیز بهصراحت میگویند: اقدامات اسرائیل در غزه – از گرسنه نگهداشتن و کشتار گرفته تا اجرای تدریجی برنامهای برای کوچ اجباری – قابل توجیه نیست.
در میان کسانی که مدتهاست این واقعیت را درک کردهاند، امیدی وجود داشت: اگر فقط تعداد کافی از مردم این کشور بفهمند که در غزه چه میگذرد – اینکه هدف اسرائیل در درجه اول دفاع از خود نیست، بلکه نابودی است – آنگاه حتی آلمان نیز ناگزیر خواهد بود با تمام توان خود در برابر جنایات اسرائیل بایستد.
اکنون، پس از مرگ بیش از ۶۰ هزار نفر، به آن نقطه رسیدهایم. ۸۰ درصد از مردم آلمان جنگ اسرائیل را نادرست میدانند. حتی صدراعظم نیز اکنون آن را «غیرقابلقبول» مینامد. او بیشازپیش تحت فشار است که کاری بیش از تأکید «قاطعانه» بر لزوم تغییر رفتار اسرائیل انجام دهد.
در همین هفته، فراکسیون حزب سوسیال دموکرات (SPD) بیانیهای در حمایت از تغییر مسیر سیاست آلمان صادر کرد. ۱۳۰ دیپلمات وزارت خارجه نیز از وزیر خارجه عضو حزب دموکرات مسیحی (CDU)، یوهان وادفول، خواستند وارد عمل شود.
فردریش مرتس، صدراعظم آلمان، مرتباً تأکید میکند که در این زمینه اتفاق نظر وجود دارد – اما این ادعا بهسادگی نادرست است. هر نشانهای از انتقاد در ماههای اخیر، حتی از سوی وادفول، با واکنشی شدید از دو جبهه روبهرو شده است: از سوی حزب سوسیال مسیحی (CSU) و هستهای از اعضای CDU که همچنان از جنگ اسرائیل دفاع میکنند.
اگر مرتس واقعاً خواهان تغییر مسیر بود، باید صریحاً موضعگیری میکرد و به خواست SPD برای تغییر در سیاست اسرائیل پاسخ میداد. اما او چنین نمیکند، زیرا بیش از آنکه نگران فجایع انسانی باشد، نگران درگیری درون ائتلاف حکومتی و حزب خود است.
حتی در SPD نیز اتحاد ظاهری واقعی نیست. آیا تا به حال کلمهای انتقادی درباره غزه از رئیس حزب شنیدهاید؟ بربل باس از مدافعان سرسخت سیاست اسرائیلی حزب خود است. لارس کلینگبایل (معاون صدراعظم و وزیر دارایی) هرچند انتقادیتر از باس است، اما او نیز حاضر نیست برای این موضوع با اتحادیه دموکرات مسیحی وارد رویارویی علنی شود.
برخی از اعضای CDU و حتی SPD از ترس تخریب هماهنگشدهی رسانهای – از سوی مؤسسه اشپرینگر، سفارت اسرائیل، لابیگرانی چون فولکر بک و دیگران – از اتخاذ موضع انتقادی خودداری میکنند، زیرا بهخوبی میدانند که انتقاد با واکنش شدید روبهرو خواهد شد.
دیگران نیز در محافل داخلی استدلالهایی بهظاهر واقعگرایانه مطرح میکنند: منافع اطلاعاتی، پروژههای زیرساختی، واردات و صادرات تسلیحات، و پرهیز از خشمگین کردن دونالد ترامپ – تنها چند نمونه از این بهانهها هستند.
شاید در دنیای بستهی سیاست پایتخت آلمان، این دلایل «منطقی» به نظر برسند، اما در تصویر بزرگتر، با درنظرگرفتن رنج انسانی که با این سکوت همراهی میشود، این رفتار بهشدت نادرست است.
منبع: پائولینه یکلز – روزنامه آلمانی تاتس
2 پاسخ
طبق همه پرسی دیشب شبکه دو آلمانzdf حزب نئونازی ها AfD با ۲۴% رتبه دومین حزب قوی را دارد ، در چنین شرایطی حالا دو حزب تشکیل دهنده دولت آلمان هم بیایند سیاست ضد اسرائیلی راه بیاندازد دیگر چه شود و به بهانه انتقاد از اسرائیل بدنبالش یهودی ستیزی دوباره بالا میگیرد همزمان جو خارجی ستیزی که شامل حال ما مهاجرین در آلمان هم میشود. هرچند عملکرد خشن اسرائیل در غزه با مردم عادی اش قابل توجیه نیست شرم آور، ولی روزنامه تاتس که چپی است و همواره دوست اسلامیست ها و عربها چرا یک کلمه انتقاد به حماس نمیکند که گروگانها را آزاد کنند تا بهانه ای دیگر دست اسرائیل برای تداوم جنگ ندهند؟ مردم آلمان زمینه اش را دارند که راحت یهودی ستیز و تحریک میشوند و دوباره دنبال نازیسم میافتند، پس باید سیاست محتاطانه پیش گرفت با پرونده تاریکی که آلمان در گذشته از خود دارد تا به امروز. کافیست یک حزب که زدی دوتا شعار ضدخارجی بدهی آنوقت ببین چقد سریع هوادار جذب میکنی! برخی آلمان ها میانه ای با دمکراسی و حقوق بشر ندارند.
موج اعتراضات مردمی به نسل کشی در غزه اغلب کشور های اروپایی را فرا گرفته.اماپلیس آلمان وبطور خاص پلیس برلین وحشیانه ترین رفتار ها را با معترضین مسالمت جو در خیابانها داشته است.من نمی توانم باور کنم آلمانی ها این صحنه های به غایت سرکوبگرانه را ببینند اما احزاب ترقیخواه ‘شخصیت های انسان دوست ونهاد های مدنی توان پاسخگو کردن پلیس وحشی را نداشته باشند.این رفتار پلیس حتی در کشور های غیر دموکراتیک هم می تواند پی آمد هایی برای پلیس داشته باشد.انها به سالمندان وکودکان ومعلولین وزنان بار دار هم رحم نمی کنند.
باید پذیرفت آلمان باز هم شرمنده تاریخ خواهد شد