رضا پهلوی روز ۱۴ فوریە ۲۰۲۶ در مونیخ آلمان در طی یک مصاحبە مطبوعاتی گفت: “من نمایندە تجزیەطلبان نیستم”. اظهارنظر درستی بود!
نخست، کسانی کە اطلاعاتی در بارە سیاست و رفتار رضا شاە با مردمان غیرفارس دارند و رژیم محمد رضا شاە را بە یاد دارند و با رویکرد و ادبیات جمهوری اسلامی و سلطنتطلبان و دیگر شوینیست های امروزی آشنایی دارند، متوجە میشوند کە عبارات “تروریست ” و “تجزیەطلب” تنها بە احزاب متعلق بە ملل غیرفارس، طرفداران فدرالیسم یا خودمختاری و حق تعیین سرنوشت و مبارزین مسلح این ملت ها محدود نمیشود.
در قاموس و ایدئولوژی ناسیونالیست های برتریطلب، “تروریست” و “تجزیەطلب” تمام غیرفارس هایی را نیز شامل میشود کە: بر هویت متفاوت خود تاکید دارند و خواهان رفع تبعیض و ستم مضاعف از خود هستند، حق آموزش بە زبان مادری را میطلبند، خواهان تقسیم قدرت و مشارکت در ادراە کشور هستند، حقوق برابر با مردم فارس را خواستارند، مدرس زبان کوردی و فعالان جامعە مدنی کە برای آزادی و حقوق شهروندی مبارزە میکنند و نمیخواهند بعنوان شهروندان درجە۲ مورد تبعیض قرار بگیرند، با استبداد و دیکتاتوری مخالف و برای استقرار دمکراسی در ایران تلاش میکنند، اسامی رایج در بین ملت خود را برای فرزندانشان انتخاب میکنند، حتی تنها خواهان اجرای عدالت و یک زندگی عادی و نفس کشیدن در یک فضای آزاد هستند. یکی از سرسپردگان رژیم سابق حتی نوشتن “کورد” بە جای “کرد” را مصداق تجزیەطلبی میداند!
در حقیقت عموم ملل غیرفارس، یعنی دو سوم جمعیت ایران، برای آن ها تروریست و تجزیەطلب محسوب میشوند و سزاوار سرکوب و مجازات و محروممیت از حق و زندگی هستند!! بجز افرادی کە خودانکاری کردە و برای تامین منافع شخصی بە هویت و اصل و نصب خود پشت میکنند، در بین جمهوری اسلامی و سلطنتطلبان در تردد هستند، بە مداحی و اسارت و تحقیر تن در میدهند و برای اربابانشان نقش ستون پنجم را در بین ملت های خود ایفا میکنند.
میپرسند کوردها چە خصومتی با رضا پهلوی دارند؟
کوردها قطعا آغازگر تنش و خصومت نبودەاند. احزاب کوردستانی و دیگر ملل تحت ستم همیشە خواهان گفتگو و تفاهم بودە و تلاش کردەاند با گرایش های مختلف اپوزسیون بە توافق برسند و یک آلترناتیو دمکراتیک و فراگیر تشکیل بدهند. اما سلطنتطلبان و خود رضا پهلوی بە سبک جمهوری اسلامی دائما احزاب کوردستانی را تجزیەطلب میخوانند و مورد اهانت و فحاشی قرار میدهند.
از این گذشتە، شما زمانی کە مدام از رژیم گذشتە تجلیل و تمجید میکنید کە در طول عمر خود کوردها را سرکوب کردە است و علیە آن ها جنایت ها آفریدە است، خوب کوردها حق دارند نگران باشند و بترسند کە حکومت شما امتداد همان رژیم سرکوبگر خواهد بود و با آمدن شما چیزی برای کورد و دیگر ملل تحت ستم تغییر نخواهد کرد و سهم آن از تغییر رژیم همانا ستم و سرکوب و تبعیض و انکار هویت خواهد بود، همچنانکە در سە نظام سیاسی ایران در صد سال اخیر سهم و نصیبشان تنها ستم و تبعیض و سرکوب بودە است.
کافی است بدون پیشداوری بە “دفترچە دوران گذار” مراجعە کنید. از محتوی تمامیتخواهی و انحصارطلبی و ضددمکراتیک آن کە بگذریم، نقشە های شوم و ترسناکی را کە سلطنتطلبان برای مردمان غیرفارس تحت عنوان تروریست و تجزیەطلب در سر میپرورانند کاملا آشکار میشود.
باید کورد، بلوچ، ترک آذری یا عرب و ترکمن بود تا بتوان درک کرد در طی صد سال گذشتە اتهام تجزیەطلبی چە پی آمدهای ویرانگر و هولناکی برای این مردمان داشتە است. بنابراین عجیب خواهد بود اگر ملت های غیرفارس از فردی و گروهی حمایت کنند کە هنوز بەقدرت نرسیدە مانند جمهوری اسلامی و ڕژیم سابق آن ها را بە تجزیەطلبی متهم میکند و برایشان شاخ و شانە میکشد.
همچنین، رضا پهلوی واقعیت جامعە ایران ایران را انکار میکند، گرفتار افکار و اندیشەی راست افراطی است، از حالا خودرا “رهبر و پدر ملت” میخواند و بە تکثر و تنوع اعتقادی ندارد. منتقد و مخالف را برنمیتابد، او بیعت میطلبد،. آشکارا میبینیم، نە فقط غیرفارس ها، هر فرد و گروه آزادیخواهی در ایران سیاست و افکار آن هار نقد کند و کوچکترین مخالفتی را اظهار کند، مورد فحاشی و دشنام و ترور شخصیت سلطنتطلبان قرار میگیرد. گروەهای فشار و چماقدار تجمع نیروهای دیگر را برهم میزنند.
واقعا این فرقە فاشیست اگر بەقدرت برسد و نیروی نظامی سرکوب را در اختیار داشتە باشد، با مخالفان و منتقدین خود چگونە رفتار میکنند؟
رضا پهلوی میگوید همە بیایید زیر پرچم من و تحت رهبری من متحد شوید و مانند خمینی، “همە با من” باشید! خواست گردآوردن همە زیر پڕچم رژیم سرنگون شدە نشان میدهند کە هدف آنها تنها خواستار احیای دیکتاتوری و استبداد رژیم سابق است و بس.
آری، مردم کوردستان متفاوت میاندیشند و این تفاوت و تمایز ریشە در موقعیت حقوقی کوردها در ایران دارد. آن ها از تمام حقوق سیاسی و زبانی و انسانی خود محروم بودە و هستند و امروز برای آزادی و رفع تبعیض و ستم از خود مبارزە میکنند و هراسی هم از دادن هزینە ندارند. کوردها خواهان آزادی و دمکراسی و حقوق پایمال شدە خود هستند. در کوردستان تحزب پیشینە دارد، جنبش آزادیخوهانە کوردستان از سوی احزاب رهبری میشود. ملتی کە سابقە بیش از صد سال مبارزە علیە استبداد را در کارنامە خود دارد، بە بیعت و اطاعت کردن از رهبر خودخواندە تن در نمیدهد.
پس نباید تعجب کرد کە مردم کوردستان و سایر مناطق ملل غیرفارس از فراخوان رضا پهلوی استقبال نکردند. مردم در کوردستان کە بەدنبال فراخوان احزاب کوردستانی آکسیون های اعتراضی براە انداختند. حتی در یک شهر و اعتراض نام رضا پهلوی را صدا زدە نزدند و شعاری بە حمایت از سلطنت سر دادە ندادند.
با این وجود، در ادمە سیاست تحمیل رضا پهلوی بە مرم ایران، چند تلویزیون وابستە و مبلغ سلطنتطلبی با زیرپا نهادن تمام شئونات اخلاقی و نقض اصول اطلاع رسانی بسیار تلاش کردند با دستکاری ویدئوها و انشار اطلاعات نادرست، اعتراضات مردم کوردستان و آذربایجان و بلوچستان را بە نام رضا پهلوی جا بزنند. خود او هم با علم بە این کە مردم کوردستان بە فراخوان احزاب کوردستانی جواب مثبت میدهند، بلافاصلە بعد از آن ها فراخوان داد بە این امید کە اعتراضات گستردە مردم شهرهای کوردستان را بە نام خود مصادرە کند.
آقای پهلوی و رسانەهای وابستە مرتب ادعا میکنند کە “میلیون ها ایرانی نام او را صدا زدەاند”! معلوم میشود از نظر آنها تنها شهرهای مرکزی و فارسنشین “ایران” بشمار میروند، دیگر مناطق و مردمان غیرفارس جزو “ایران” بە حساب نمیآیند. ناسیونالیست های برتریطلب مدت هاست ایران را تجزیە کردەاند، کارهای مقدماتی اما مهم تجزیە ایران را پیروزمندانە انجام دادەاند.
البتە کاری کە رضا پهلوی و حامیانش انجام میدهند در عالم سیاست غیرمعمول و ناآشنا نیست. برای کسانی کە انقلاب ۱۳۵۷ را بە یاد دارند یا در بارە آن دارای آطلاعات هستند، میدانند کە همین کار ها را روح الله خمینی و اسلامگرایان نیز قبل از رسیدن بە قدرت در پیش گرفتند، خدعە کردند و قول ها را بە مردم ایران و جهان دادند.
رضا پهلوی و حامیانش بە دو دلیل اساسی مانع همبستگی و اتحاد نیروهای سیاسی و تشکیل یک ائتلاف دمکراتیک میشوند؟ یک: بەعنوان یک فرقە راست افراطی، تمامیتخواه هستند و با تکثر و تنوع و رای مردم سر سازش ندارند. دو: سلطنتطلبان بە این امید کە آمریکا و اسرائیل با حملە نظامی جمهوری اسلامی را سرنگون میکنند و در غیاب یک ائتلاف و آلترناتیو فراگیر قدرت را دودستی تحویل ایشان میدهند، پس شریک نمیخواهند!
اما آنچە امروز جای تعجب دارد و درک آن دشوار است، سکوت و بیعملی نیروهای سیاسی دیگر ایران است (اعم از جریان های مرکزی و احزاب متعلق بە ملت های غیرفارس). خودرا بە خواب زدە و صدای بلند پای فاشیسم را نمیشنوند. سیاست انتظار کشیدن و خودداری از تشکیل اتحاد و همبستگی آنها آب بە آسیاب سلطنتطلبان ریختە و موجب شدە است رضا پهلوی بتواند خودرا بەعنوان “رهبر انقلاب ملی ایران” و آلترناتیو جمهوری اسلامی معرفی کند. افکار عمومی میبیند کس دیگری در میدان نیست!
بە گفتە کارل مارکس کە “تاریخ دوبار تکرار میشود بار اول به عنوان تراژدی، بار دوم بەعنوان نمایش کمدی”، باید این جملە جرج سانتایانا، فیلسوف و نویسندە اسپانیایی- آمریکایی را اضافە کرد: “آن کس کە نمیتواند گذشتە را بیاد بیاورد محکوم بە تکرار آن است”. مثل اینکە ایرانی ها محکوم بە تکرار فاجعە سربرآوردن فاشیسم هستند، اما بە شکلی متفاوت!
