
Ariana Pérez: رسانههای بینالمللی در هفتههای اخیر به این مسئله اشاره کرده اند که پیش از تهاجم ایالات متحده به ونزوئلا در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۲۶ و ربودن رئیس جمهور نیکولاس مادورو ، مذاکرات مقدماتی مابین نمایندگان ایالات متحده وسیاستمداران ارشد ونزوئلا انجام شده بود.
رسانه ها هدف از انجام این مذاکرات را تضمین همکاری بین دو دولت پس از جابجائی احتمالی قدرت ذکر کرده اند.
از میان این سیاستمداران ارشد به طور ویژه از دلسی رودریگز، معاون رئیس جمهور( که پس از آدمربایی به عنوان رئیس جمهور موقت منصوب شد)، به همراه برادرش خورخه رودریگز نام برده شده است.
گفته میشود افراد نامبرده با دولت آمریکا پیرامون مسائل مربوط به نحوه انتقال قدرت، بخش نفت و همچنین مهاجرت گفتگوهایی انجام داده اند.
این روایت اساساً مبتنی است بر گزارش گاردین در مورد مذاکرات مقدماتی محرمانه ادعایی در پاییز ۲۰۲۵ .
در این گزارش آمده است که دلسی رودریگز وبرادرش، واشنگتن و قطر را به عنوان واسطه برای تسهیل انتقال قدرت درنظر داشته اند.
گزارش گاردین فاقد شواهد محکم و مستقل است .
همچنین تاریخ و مکان این مذاکرات مشخص نشده است.
دولت ونزوئلا این اتهامات را رد میکند و اطمینان میدهد که هیچ توافقی صورت نگرفته است.
به ویژه در مورد چنین اتهام سیاسی سنگینی- مانند این ادعا که مقامات ارشد دولتی با یک ابرقدرت خارجی برای تعویض قدرت به طور مخفیانه مذاکره کرده اند – ذکر شواهد محکم ومستقل از اهمیت اساسی برخوردار است.
مستند ودقیق بودن لازمه کار جدی رسانه ای است.
ویجی پراشاد ، مدیر اجرایی موسسه تحقیقات اجتماعی «تریکانتیننتال» به طور آشکار نحوه گزارش دهی رسانه ها را مورد نقد قرار داد.
ویجی پراشاد در صفحه ایکس خود تأکید میکند که «اکنون تک تک رسانه های غربی داستانی در مورد چگونگی معامله رهبری ونزوئلا با امپریالیسم ایالات متحده برای تحویل دادن رئیس جمهور نیکولاس مادورو و سیلیا فلورس منتشر کردهاند»
پراشاد پنج مشکل تکراری در مورد اینگونه گزارشها را برجسته میکند:
فقط از منابع ناشناس استفاده می شود،
فقدان هرگونه شفافیت در مورد فرآیندهای کنترل برای راستی آزمائی اطلاعات ارائه شده،
نادیده گرفتن بیعلاقگی چندین دههای همین رسانهها به پیچیدگیهای سیاسی ونزوئلا،
استفاده جنبی سازمانهای اطلاعاتی غربی از این رسانهها به منظور پیشبرد استراتژی اطلاعاتی،
و عدم امکان رد این گزارشها به دلیل اینکه این ادعاها مبتنی بر اظهارات افراد ومنابع ناشناس هستند.
بنابراین این گزارش ها از نظر سیاسی تاثیرگزارند، اما از نظر اصول روزنامهنگاری ضعیف هستند.
این انتقاد در بحثهای گسترده درباب جنگ اطلاعاتی، روایتهای رسانهای و استفاده از منابع ناشناس در زمینههای حساس ژئوپلیتیکی بازتاب یافته است.
این واقعیت که شمار زیادی از این اتهامات بدون ذکر شواهد قابل اثبات به صورت عمومی مورد بحث قرار میگیرند، به دو قطبی شدن برداشت از ونزوئلا در سطح بین المللی دامن میزند.
این امر به ویژه با توجه به گامهای فعلی عادیسازی روابط بین ایالات متحده و دولت انتقالی ونزوئلا، مانند از سرگیری روابط دیپلماتیک و بحث در مورد همکاری اقتصادی، مصداق دارد.
منتقدان هشدار میدهند که گزارشگری مسئولانه، به ویژه در مواقع بحرانی، به شفافیت و راستی آزمایی منابع بستگی دارد. به ویژه هنگامی که درارتباط با حاکمیت، نفوذ خارجی و مشروعیت دولت، گزارشی منتشر می شود. بدون رعایت استانداردهای روزنامهنگاری، این خطر وجود دارد که رسانهها به جای ارائه اطلاعات بیطرفانه، روایتهای ژئوپلیتیکی را بازتولید کنند.
نویسنده: Ariana Pérez
منابع:
https://www.theguardian.com/world/2026/jan/22/delcy-rodriguez-capture-maduro-venezuela





