فدراسیون معلمان آمریکا (AFT)، روز ۱۴ بهمن ۱۴۰۴، نامهای خطاب به نمایندهٔ دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد نوشته شده است. این نامه در چارچوب همبستگی بینالمللی جنبش معلمان و در امتداد اقداماتی است که طی آن اتحادیههای آموزشی مختلف در سراسر جهان با ارسال نامه به سفیران و دیگر نمایندگان جمهوری اسلامی ایران، نسبت به تشدید سرکوب، خشونت دولتی و نقض سیستماتیک حقوق بشر، از جمله بازداشت و زندانیکردن معلمان و فعالان صنفی، اعتراض کرده و خواستار پاسخگویی شدهاند.
متن نامه:
عالیجناب امیرسعید ایروانی
نمایندهٔ دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد
به نمایندگی از ۱.۸ میلیون عضو فدراسیون معلمان آمریکا (AFT)، این نامه را برای ابراز نگرانی عمیق و محکومیت قاطع خود نسبت به خشونت مرگبار اعمالشده علیه معترضان مسالمتجو در ایران طی هفتههای اخیر به حضورتان مینویسم.
ما از دولت شما میخواهیم فوراً به هرگونه استفادهٔ غیرقانونی از زور پایان دهد، دسترسی کامل و پایدار به اینترنت را برقرار کند و به تعهدات جمهوری اسلامی ایران ذیل اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی—که ایران طرف آنهاست—بهطور کامل پایبند باشد.
چنانکه برای افکار عمومی جهان آشکار شده است، دولت شما کارزاری هولناک از سرکوب سازمانیافته را به اجرا گذاشته است. از اواخر دسامبر ۲۰۲۵، نیروهای امنیتی دولتی بهصورت نظاممند از زور فزاینده و مرگبار، از جمله سلاحهای گرم و شلیک گلولههای ساچمهای فلزی که عمداً به سوی سر و بالاتنه نشانه رفتهاند، علیه معترضان عمدتاً مسالمتجو و حتی رهگذران استفاده کردهاند.
این اقدامات به فاجعهای انسانی انجامیده و بنا بر گزارشها، شمار جانباختگان به هزاران نفر رسیده است. قطع سراسری اینترنت—که بهنظر میرسد با هدف پنهانسازی این جنایات اعمال شده—نقض آشکار اصول سازمان ملل در زمینهٔ آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات و حرمت جان انسان است. جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان عضو سازمان ملل متحد، از نظر حقوقی ملزم به احترام، حمایت و تضمین این حقوق بنیادین است.
همچنین شمار بالای بازداشتها و بازداشتهای خودسرانهٔ شهروندان بیگناه، در نقض صریح تعهدات مندرج در اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر و میثاق حقوق مدنی و سیاسی، بهشدت نگرانکننده است. در میان بازداشتشدگان، عبدالله رضایی، فعال کارگری، معلم بازنشسته و عضو هیئتمدیرهٔ اتحادیهٔ معلمان، قرار دارد. او یکی از دهها فعال صنفی معلمان است که بدون رعایت حداقلهای دادرسی عادلانه بازداشت و زندانی شدهاند. ما در کنار همکاران اتحادیهای خود در ایران، خواستار آزادی فوری و بیقیدوشرط تمامی فعالان معلمی و صنفی زندانی هستیم.
جامعهٔ جهانی نظارهگر است. مسیر پیشِرو باید مسیر پاسخگویی، کاهش خشونت و احترام به اراده و حقوق بنیادین مردم ایران باشد.
از شما انتظار میرود این پیام را بیدرنگ به مقامات تهران منتقل کنید و اقداماتی فوری انجام شود تا توقف کامل و پایدار خونریزی تضمین گردد و از این پس، حقوق تضمینشده در اسناد سازمان ملل، از جمله آزادی عقیده و بیان، آزادی تجمع مسالمتآمیز، و حق حیات، آزادی و امنیت شخصی برای همهٔ شهروندان، بهطور کامل رعایت شود.
با احترام،
رَندی واینگارتن
