اعتراض مدنی بازار: بازار تهران در تاریخ ۷ بهمن ۱۴۰۴ در وضعیتی بیسابقه و بحرانی قرار دارد. گزارشهای میدانی نشان میدهند که اگرچه مغازهها ظاهراً باز هستند، اما مشتریان بهقدری کم شدهاند که رونق اقتصادی تقریبا از بین رفته است.
سطح فعالیت کسبوکارها که پیشتر صد واحد در نظر گرفته میشد، اکنون به کمتر از بیست رسیده است. فشار اجارهها و فضای امنیتی سنگین، همراه با ترس و ناامنی، کاسبان را به مرز فروپاشی روانی و اقتصادی رسانده است.
بازار، هرچند باز به نظر میرسد، در عمل نفس نمیکشد. مردم خرید نمیکنند، کاسبان انگیزهای برای کار ندارند و سوگ و فشار ناشی از سرکوب بر همه سایه افکنده است. قطع و اختلال مداوم اینترنت نیز، تجارت و ارتباط کسبوکارها را مختل کرده و کار را دوچندان سخت کرده است.
فعالان صنفی میگویند بازار تهران نه بهخاطر تعطیلی رسمی، بلکه با ترکیبی از سرکوب امنیتی و قطع ارتباط، عملاً از کار افتاده و در آستانه فروپاشی کامل قرار گرفته است.
