دیروز صبح که همراه جمعی از دوستان از هامبورگ با ماشین بطرف شهر کلن شدیم، امید به تماشای تجمعی پرانرژی و اثرگذار، تمام سختیهای راه، از سرمای استخوانسوز گرفته تا ترافیک سنگین اتوبان را برایمان کمرنگ کرده بود. با رسیدن به میدان مرکزی شهر، علیرغم برودت هوا، حضور بیش از دو هزار نفر از هموطنان نشان داد که اراده برای فریاد مطالبات جنبش «زن، زندگی، آزادی» همچنان پابرجاست. اگرچه در ابتدا جمعیت پراکنده به نظر میرسید، اما در طول ساعت اول بر تعداد شرکتکنندگان افزوده شد و میدان رنگ و بوی یک گردهمایی جدی و پرشور را به خود گرفت.
در میان فضای میدان، آنچه بیش از همه در سازماندهی به چشم میآمد، نقش محوری و مسئولانه دوستان کرد در تیم انتظامات بود که با درایت، امنیت و تا حدودی نظم محوطه را تأمین میکردند. این تلاشهای اجرایی، بستری فراهم کرد تا طیف وسیعی از جریانات سیاسی از جمله احزاب بلوچستان، حزب دموکرات آذربایجان، حزب چپ، کنگره مشترک جمهوریخواهان دموکرات و فدرال دموکرات و همچنین کنگره جمهوریخواهان دموکرات ملی در کنار گروههای مختلف زنان در این حرکت اعتراضی مشارکت کنند. این حضورِ همزمان، تصویری از تنوع و تکثر جامعه ایرانی را به نمایش گذاشت و نشان داد که نیروهای مختلف سیاسی علیرغم تفاوتهایشان، در کنار یکدیگر برای اهداف مشترکی چون آزادی زندانیان سیاسی و لغو اعدام ایستادهاند.
تریبون تجمع که بر روی یک کامیون بنا شده بود، علیرغم کاستیهای فنی مثل چیدمان نامناسب میکروفونها و وجود میلهای در مرکز که زاویه دید عکاسان را محدود میکرد، کانون توجه بود. با این حال، اجرای موسیقی توسط اسکندر آبادی و سپیده رئیسسادات، شور و انرژی لازم را به میان جمعیت آورد. البته طولانی شدن برخی سخنرانیها و سرمای هوا در ساعت دوم، باعث شد بخشی از جمعیت بهتدریج محل را ترک کنند؛ موضوعی که در کنار کمبود شعارها به زبان آلمانی، فرصت برقراری ارتباط عمیقتر با شهروندان کلن و رسانههای محلی را تا حدی محدود کرد.
در این برنامه سخنرانان آلمانی، شهردار کلن ترزا دبلیس-اولینگر از حزب دمکرات مسیحی و کارولین گیرش نماینده سوسیال دموکرات، حضور داشتند. شهردار کلن از آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» حمایت خود را اعلام کرده و امکان برگزاری تجمع در محوطه شهرداری را فراهم کرده بود. نماینده سوسیال دموکرات با تشکیل کمیسیونی از اپوزیسیون ایرانی و همراهی بیش از ۲۳۰ سیاستمدار آلمانی، درحمایت از زندانیان سیاسی و جلوگیری از اعدامها در ایران نقش داشته است. حضور مسئولین حزب دمکرات مسیحی و تأکید آنها بر اهمیت تنوع، تکثرگرایی و فدرالیسم در جامعه نیز نکته مثبت دیگری بود و نشان داد که دموکراسی زمانی پایدار است که حکومت بر نیروهای مختلف اجتماعی تکیه کند.
در نهایت، آنچه از این روز در خاطر ماند، فراتر از ضعفهای اجرایی، حس بسیار خوب همبستگی و نزدیکی بود. دیدار دوباره با همرزمان قدیمی و دوستان همسو در نیروهای جمهوریخواه، در کنار گفتوگو با نمایندگان احزاب و گروههای مختلف، بار دیگر بر این حقیقت صحه گذاشت که پیوند میان نیروهای اتنیکی و جریانهای متنوع جمهوریخواه نه تنها گسسته نشده، بلکه در مسیری همسوتر و منسجمتر قرار گرفته است. این سطح از درک متقابل و اتحاد میان گرایشهای متفاوت سیاسی و ملیتی، ارزشمندترین دستاورد این گردهمایی بود؛ احساسی که ثابت کرد با وجود تمام تفاوتها، آرمانهای مشترک برای آیندهای متکثر و دموکراتیک، ما را به لنگرگاهی مطمئن رسانده است. ما با این باور میدان کلن را ترک کردیم که روی همین پیوندهای انسانی و همگراییِ میان احزاب و ملیتها، میتوان برای ساختن فردایی بهتر با اطمینانی بیشتر حساب کرد.
خبرنگار آزاد علی ملک
