نازک بین- قرار است با فرمت ۴۸ تیمی در کشورهای آمریکا ، کاندا و مکزیک ، مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ در ماه ژوئن ۲۰۲۶ ، برگزار شود. با این حال، سیاستهای اخیر مهاجرتی ایالات متحده، از جمله تعلیق پردازش ویزای مهاجرتی برای شهروندان ۷۵ کشور و محدودیتهای سفر گستردهتر که بر اتباع ۳۹ کشور تأثیر میگذارد، جنجالهای قابل توجهی را برانگیخته است. این اقدامات که در ژانویه ۲۰۲۶ توسط دولت ترامپ اعلام شد، نگرانیهایی را در مورد استفاده از کمکهای عمومی، امنیت ملی و نقصهای بررسی صلاحیت مطرح میکند.طرفداران فوتبال، سازمانهای حقوق بشر و حتی چهرههای سیاسی از این سیاستها انتقاد کردهاند و معتقدند که این سیاستها روحیه فراگیر جام جهانی را تضعیف میکند و به طور بالقوه هزاران هوادار را کنار میگذارند و به جای وحدت، فضایی از محرومیت ایجاد میکنند. از طرفی تجاوز به ونزوئلا و ربای اش رئیس جمهور قانونی این کشور ، تصمیم حمله به به ایران برای دومین بار، اصرار بر اشغال گریلند متعلق به دانمارک ، اعمال خشونت و اختناق سیاسی در شهرهای آمریکا و کشتن افراد بی گناه توسط نیروهای خشن و ضد حقوق بشری دولت دونالد ترامب، در بین هواداران فوتبال در جهان رعب ووحشت بوجود آورده است. تا جائی که طی چند روز گذشته نزدیک به سی هزار بلیط فروش رفته قبلی ، برگشت داده شده.
تعلیق ویزای ایالات متحده و تصمیم وزارت امور خارجه ایالات متحده برای توقف نامحدود پردازش ویزای مهاجرتی برای ۷۵ کشور، که از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ لازمالاجرا است، بر اساس ممنوعیتهای مسافرتی قبلی که در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ اعمال شده بود، بنا شده است.به طور رسمی، این تعلیقها ،کشورهایی را هدف قرار میدهد که اتباع آنها در معرض «خطر بالای» اتکا به مزایای عمومی یا ایجاد تهدیدات امنیتی تلقی میشوند.زمانبندی این موضوع – تنها چند ماه قبل از شروع جام جهانی در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶ – نگرانیها را تشدید کرده است، زیرا تقاضا برای ویزای توریستی افزایش یافته است. دولت آمریکا اقداماتی مانند “FIFA PASS” را برای مصاحبههای سریع برای دارندگان بلیط معرفی کرده است، ولی تاکنون عملکرد و کارآئی آن معل.م نشده. منتقدان ، معتقدند که این اقدامات برای افراد از کشورهای ممنوعه کافی نیست.شعار جام جهانی – “برای بازی. برای جهان” – بر وحدت جهانی تأکید دارد، اما ،این محدودیتها و تهدیدهای موجود در آمریکا، خطر دور کردن هواداران از تیمهای واجد شرایط مانند ایران، هائیتی، سنگال ، ساحل عاج و سایر کشورهای مشمول را به همراه دارد، که هواداران آنها با ممنوعیتهای آشکار یا موانع جدی روبرو هستند.مسابقات در ورزشگاههای ایالات متحده، که میزبان اکثر بازیها، از جمله فینال در نیوجرسی هستند، میتواند شاهد کاهش حضور جمعیتهای مختلف باشد و بر فضای پر جنب و جوش و مزایای اقتصادی پیشبینی شده ۵ تا ۱۰ میلیارد دلاری برای شهرهای میزبان تأثیر بگذارد. فراتر از حضور، نگرانیهای ایمنی نیز وجود دارد. دولت ترامپ عملیات مهاجرت و گمرک (ICE) در سایتهای جام جهانی را رد نکرده است، که به طور بالقوه مهاجران بدون مدرک را در بین شرکتکنندگان هدف قرار میدهد.این موضوع نگرانیهایی را در مورد ایجاد یک «محیط خصمانه» ایجاد کرده است، جایی که هواداران ممکن است با خطراتی مانند پروندهسازی یا اخراج مواجه شوند و حتی کسانی را که ورود معتبر دارند، منصرف کنند. برای جوامع مهاجر مستقر در ایالات متحده، از جمله هائیتیهایی که وضعیت حفاظت موقت (TPS) خود را تا فوریه ۲۰۲۶ از دست میدهند، حضور در بازیها میتواند خطرناک شود.از نظر اقتصادی،( اگرچه این ممنوعیتها ممکن است گردشگری کلی را به شدت کاهش ندهند (بااین وجود بسیاری از هواداران از کشورهای VWP مانند اروپا، میتوانند به وجهه فیفا و حمایتهای مالی مرتبط با شمولیت آسیب بزنند.گروههای حقوق بشر و هواداران فوتبال در سراسر جهان علیه این سیاستها بسیج شدهاند و کمپینهای رسانههای اجتماعی خواستار تحریم شدهاند .طرفداران فوتبال ، ایالات متحده را به عنوان کشوری توصیف میکنند که جام جهانی را به “زندان حکومت نظامی” تبدیل میکند، جایی که اقدامات امنیتی بر ورزش سایه افکنده و به جای جشن و سرور، تصاویری از آزادیهای محدود را تداعی میکند.سازمانهای حقوق بشری، از جمله دیدهبان حقوق بشر و ۹۰ گروه متحد، از فیفا خواستهاند تا ایالات متحده را برای تغییر این سیاستها تحت فشار قرار دهد، زیرا معتقدند که این سیاستها، سیاست حقوق بشر فیفا را نقض میکنند و خطراتی را برای بازیکنان، روزنامهنگاران و هواداران ایجاد میکنند.در انگلیس ، نمایندگان مجلس فراحزبی حتی ازلغو میزبانی ایالات متحده تا زمان رعایت هنجارهای بینالمللی حمایت کردهاند.منتقدان گستردهتر، این ممنوعیتها را به بیگانههراسی مرتبط میدانند و به تأثیر نامتناسب آنها بر کشورهای با اکثریت مسلمان و در حال توسعه اشاره میکنند. جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، با درخواستهایی برای مداخله مواجه شده است، اما این سازمان تاکنون بر همکاری با میزبانان تأکید کرده و ضمن معرفی برنامههای تسهیل ویزا، قول یک رویداد «پذیرا» را داده است.با این حال، منتقدان خواستار اقدامات شدیدتری مانند تغییر مکان مسابقات یا تحریمها هستند و مشابه واکنشهای فیفا به مسائل قطر ۲۰۲۲ یا روسیه ۲۰۱۸ را مطرح میکنند.
توصیههای تعلیق ویزای ایالات متحده نشاندهنده تضاد بین حاکمیت ملی و دیپلماسی ورزشی جهانی است و به طور بالقوه میراث جام جهانی ۲۰۲۶ را به عنوان یک نمایش فراگیر خدشهدار میکند. اگرچه نگرانیهای امنیتی معتبر هستند، اما گستردگی این سیاستها خطر منزوی کردن ایالات متحده در صحنه جهانی، کاهش تنوع هواداران و ایجاد تحریمهایی را به همراه دارد که میتواند تأثیر فرهنگی و اقتصادی این رویداد را کاهش دهد. برای کاهش این امر، فیفا، باید از نفوذ خود برای حمایت از معافیتهای هدفمند برای شرکتکنندگان در جام جهانی استفاده کند و معافیتها را فراتر از تیمها به هواداران گسترش دهد.هر چند عملکرد ضعیف رئیس فیفا در برابر دولت دونالد ترامب ، امید چندانی را محقق نمی کند. ایالات متحده میتواند بدون ممنوعیتهای کلی، تعلیقهای موقت را لغو کند یا بررسیهای بیشتری را انجام دهد و امنیت را با مهماننوازی متعادل کند. گروههای حقوق بشر و هواداران باید به حمایت هماهنگ خود ادامه دهند و از پلتفرمهایی مانند رسانههای اجتماعی برای تقویت صداها استفاده کنند. در نهایت، حل این مسئله مستلزم به رسمیت شناختن این است که فوتبال فراتر از مرزها است – عدم انجام این کار میتواند یک تورنمنت متحد را به نمادی از تفرقه تبدیل کند. تصور کنید: دولت آمریکا تیم هائیتی یا ایران را گروگان گیرد!!
