بیانیه ای از دل خیابان های ایران
ملت ایران چشم به کمک هیچ کشوری ندارد.
نه آمریکا، نه اروپا، نه شرق، نه غرب.
این قیام، پروژهی بینالمللی نیست؛ حسابوکتاب یک ملت با یک حکومت جنایتکار است.
ما نه منتظر دخالتایم،
نه بیانیه،
نه میانجی،
نه نسخهی نجاتبخش قدرتها.
کشورها دخالت نکنید.
اظهار نظر نکنید.
این میدان، میدان مردم است.
نه بازگشت ، نه تعویض ویترین
آنچه امروز در خیابانها جریان دارد،
نه بازگشت به گذشته است
و نه جابهجایی یک نام با نامی دیگر.
شعار «جاوید شاه»
نه پروژهی سیاسی است
و نه خواست نهایی ملت.
این شعار، سلاح روانی است؛
برای سوزاندن چشم حکومت آخوندی.
طعنهای تاریخی به نظامی که با «مرگ بر شاه» آمد
و امروز، از همان سایه میسوزد.
ملت ایران حافظه دارد.
میداند ۵۷ چه شد.
میداند فریب چگونه آغاز شد.
و میداند بازگشت، یعنی تکرار.
نه ملت به عقب برمیگردد
و نه فریب آیندهی مهندسیشده را میخورد.
حتی پهلوی هم « گزینه » نیست
این باید صریح گفته شود:
حتی پهلوی هم خواستِ از پیشتعیینشدهی ملت نیست.
ملت ایران دیگر به «منجی» باور ندارد.
به نامها، خاندانها، تاجها و عمامهها بیاعتماد است.
این قیام، قیام بلوغ است؛
قیام مردمی که فهمیدهاند
آزادی را کسی نمیدهد،
باید گرفت.
نه به معامله ، نه به قیم
این ملت نه سوختِ توافق است
نه ابزار مهار منطقهای
نه کارت بازی قدرتها.
هر کشوری که امروز
با سکوت،
با تعلل،
با سیاست پشتپرده
به عمر این رژیم اضافه کند،
شریک جنایت است؛
حتی اگر نامش «دیپلماسی» باشد.
ما قیم نمیخواهیم.
رهبر تحمیلی نمیخواهیم.
نسخهی آماده نمیخواهیم.
خواهید دید
این ملت
با نیرویی که از دل رنج، خشم و آگاهی زاده شده
بدون دخالت هیچ کشور خارجی
این رژیم را نابود خواهد کرد.
نه با خواهش،
نه با اصلاح،
بلکه با پایان.
این یک وعده نیست؛
این واقعیتی در حال وقوع است.
تاریخ، نه نام دولتها را
که نام ملتها را به خاطر میسپارد.
و ملت ایران
این بار
تمامقد
ایستاده است.
————-
۲۰۲۶/۱/۱۳
