شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان: صبح روز سهشنبه بیستم آبان ۱۴۰۴ کارکنان سازمان بهزیستی در بیش از بیست شهر در سراسر کشور با در دست داشتن نوشتههای اعتراضی در محل کار خود نسبت به شرایط کاری، بیعدالتی و وضعیت معیشتی خویش اعتراض کردند.
کارمندان سازمان بهزیستی در وهلهی اول نسبت به حقوق پائین خود معترض هستند. آنها میگویند با اینکه سازمان بهزیستی زیرمجموعه وزارت رفاه است و بر اساس آمارهای رسمی وزارت رفاه بعد از وزارت نفت بیشترین میزان پرداختی به کارکنان را داراست این امر شامل آنها نمیشود و کارکنان بهزیستی دارای کمترین دریافتی در این وزارتخانه هستند. از طرف دیگر آنها نسبت به پرداختی های ناعادلانه در داخل خود سازمان نیز معترض هستند. به گفته کارکنان سازمان برای مثال دریافتی کارکنان ستاد مرکزی کشور و مسئولان عالی رتبه آن چند برابر کارکنان عادی سازمان است.
یکی دیگر از محورهای نارضایتی کارکنان بهزیستی سختی شرایط کاری است با اینکه محیط کاری سازمان بهزیستی به علت وضعیت جامعه هدف آن محیطی پراسترس و پرفشار است اما مزایای سختی کار شامل حال آنها نمیشود این در حالی است که همقطاران آنها در وزارت بهداشت و درمان و آموزش پرورش (کارکنان مدارس استثنایی و بیمارستانهای اعصاب وروان) از مزایای چون بازنشستگی پیش از موعد برخوردار هستند.
یکی دیگر از محورهای مورد اعتراض کارکنان سازمان بهزیستی بیضابطه بودن شرایط ارتقاء در سازمان است. سازمان بهزیستی سالهاست که از دخالت نهادها و شخصیتهای مختلف آسبب میبیند به طوری که همهی رؤسای سازمان از خارج از مجموعه سازمان انتخاب میشوند و هر مسؤلی نیز باند و حلقهی مورد اعتماد خود را از بیرون از سازمان به همراه میآورد درنتیجه مسولین رده بالای سازمان به فکر وضعیت همکاران خود نیستند و سازمان را به چشم پلی برای ارتقای خود دز نظر میگیرند. این روال در ستادهای شهرستانها نیز برقرار است به صورتی که حتی اگر مدیر کلی از میان کارکنان بهزیستی انتخاب شود به علت اینکه معمولاً معیار انتخاب آنها نزدیکی به مراکز قدرتی چون نماینده ولی فقیه، نماینده مجلس و نهادهای نظامی و امنیتی است آنها نیز به جای توجه به خواستههای همکاران بیشتر از نهادهای امنیتی حرف شنوی دارند.
از محورهای دیگر اعتراضی کارکنان سازمان بهزیستی وضعیت خدماتدهی در این سازمان است در سالهای اخیر با برون سپاری بسیاری از خدمات سازمان بهزیستی، قسمتی زیادی از بودجه سازمان بهزیستی به مراکز خصوصی اختصاص داده میشود که انها نیز معمولا به افراد بانفوذ تعلق دارند. این امر نیز خود سبب ساز گسترش فساد و بیعدالتی در سازمان شده است و فقدان نظارت صحیح هر از چندگاهی منجر به بروز حوادث ناگوار در مراکز مختلف تحت نظارت سازمان شده است که گاه رسانهای شده و احساسات عمومی را خدشهدار کرده است. از طرف دیگر شرایط اقتصادی عمومی جامعه و گسترش فقر در کنار عدم افزایش بودجه سازمان بهزیستی عملا منجر به بیاثر شدن حمایتهای سازمان شده است. در جامعهای که خط فقر نسبی به ۵۵ میلیون رسیده است. مستمری بدحال ترین معلولان تحت پوشش سازمان بهزیستی حتی با وجود دریافت حق پرستاری به هفت میلیون تومان نمیرسد.
این بار اول نیست که کارکنان بهزیستی نسبت به وضعیت این سازمان معترض هستند در سالهای پیش نیز کارکنان بعضی از استانها نسبت به وضعیت آن اعتراض کردهاند اما پاسخ مسولان سازمان بهزیستی همواره بهانهتراشی و سرکوب بوده است. برای مثال اعتراضات کارکنان بهزیستی استان کوردستان در سال ۱۴۰۳ با تهدید و تشکیل پرونده انضباطی برای بعضی از کارکنان این استان همراه بود. امروز نیز رئیس دفتر رئیس سازمان بهزیستی با حضور در جمع کارکنان معترض آنها را تهدید کرد که دستگاههای امنیتی و انتظامی در حال رصد تحصن شما هستند و رئیس بهزیستی تهران نیز با بستن درب ساختمان مانع حضور کارکنان در محوطه اداره شد و حراست سازمان در بیشتر استانها کارمندان را تهدید به برخورد انضباطی کردند.
