در انتخابات میاندورهای آرژانتین، حزب لیبرتارین رئیسجمهور خاویر میلی با کسب ۴۱ درصد آرا در صدر قرار گرفت و موفق شد کنترل سیاسی خود بر پارلمان را تقویت کند. این انتخابات شامل نیمی از کرسیهای مجلس نمایندگان و یکسوم کرسیهای سنا بود.
به گزارش آمریکا ۲۱، در حالی که حزب حاکم La Libertad Avanza (آزادی پیش میرود) پیروز اصلی این انتخابات شد، ائتلاف پرونیستی Fuerza Patria تنها ۳۱ درصد آرا را بهدست آورد. مشارکت عمومی در این انتخابات حدود ۶۶ درصد بود — پایینترین میزان از زمان بازگشت دموکراسی به کشور در دهه ۱۹۸۰.
رقابت تنگاتنگ در استان بوئنوسآیرس
در استان بوئنوسآیرس، پرجمعیتترین منطقه کشور که نزدیک به یکسوم رأیدهندگان آرژانتینی در آن ساکناند، حزب میلی با ۴۱٫۵ درصد آرا تنها اندکی از پرونیستها با ۴۰٫۸ درصد پیشی گرفت.
این نتیجه برای ناظران شگفتانگیز بود، زیرا پرونیستها تنها شش هفته پیش در انتخابات محلی همان استان با ۱۴ درصد اختلاف پیروز شده بودند.
پیروزی میلی در حالی رقم خورد که نامزد اصلی حزب او، خوزه لوئیس اسپرت، سه هفته پیش به دلیل ارتباط با یک تاجر متهم به قاچاق مواد مخدر، از رقابت کنار کشیده بود. با این حال، حزب نتوانست تصویر او را از برگههای رأی حذف کند و بهجای او دیهگو سانتیلی بهصورت اضطراری جایگزین شد.
تأثیر مستقیم ترامپ بر کارزار انتخاباتی
رسانههای آرژانتین نوشتند: «پیروزی میلی، بازتابی از ترس از بازگشت پرونیسم در قالب کیرشنریسم بود» و افزودند:
«دونالد ترامپ نقش مهمی در این پیروزی داشت؛ او دو هفته پیش اعلام کرده بود که ۴۰ میلیارد دلار کمک مالی آمریکا به آرژانتین مشروط به پیروزی میلی است.»
این اظهارات خشم مخالفان را برانگیخت. خوان گرابویس، نماینده پرونیست از شهر لاپلاتا، گفت:
«از ابتدا میدانستیم که این انتخابات سختتر از رقابت ماه سپتامبر خواهد بود، زیرا رهبر واقعی کارزار انتخاباتی این بار ترامپ بود. این یک نبرد نابرابر بود.»
آرژانتین در وضعیت دوقطبی شدید
خوان نِگری، استاد علوم سیاسی در دانشگاه دی تِلا، پیروزی میلی را نشانهی «افزایش دوقطبیسازی جامعه آرژانتین» دانست و گفت:
«بسیاری از رأیدهندگان تنها به این دلیل از میلی حمایت کردند که نمیخواستند پرونیستها دوباره قدرت بگیرند. پرونیسم در حال حاضر نه برنامهای برای آینده دارد و نه چهرهای تازه برای رهبری.»
در این انتخابات، حزب Provincias Unidas که تلاش داشت جایگزینی برای دو جناح اصلی باشد، تنها ۷ درصد آرا را کسب کرد و در کنار پرونیستها بهعنوان بازندگان انتخابات معرفی شد. ائتلاف چپ جبهه کارگران و چپ (FIT-U) نیز حدود ۴ درصد آرا را به خود اختصاص داد.
نگرانی از پیامدهای اجتماعی و زیستمحیطی
به گفته جولیا جیولیانی، هماهنگکننده ملی کارمندان دولت و عضو اتحادیه ATE، نتیجه انتخابات بازتابی از «ناامیدی مردم از دولتهای پیشین» است:
«احزاب موسوم به مترقی هیچ راهحلی برای مشکلات واقعی مردم در زمینه بهداشت، اشتغال، مسکن و تغذیه ارائه نکردند. در زمینه استخراج منابع طبیعی نیز سیاستهایشان تفاوتی با دولتهای محافظهکار نداشت.»
او هشدار داد که دولت میلی اکنون ممکن است استخراج معدن در مناطق روستایی و خصوصیسازی منابع آب را گسترش دهد. جیولیانی افزود: «در واقع، برنده واقعی این انتخابات شاید نه میلی، بلکه دونالد ترامپ باشد.»
