درآستانه هشتادوهشتمین هفته کارزار “سه شنبههای نه به اعدام” قرار داریم، که هر سهشنبه زندانیان سیاسی در ایران با ایستادن پشت پنجرههای زندان با اعتصاب غذای نمادین، صدای اعتراض خود را علیه ماشین اعدام جمهوری اسلامی بلند میکنند. این مبارزات زنجیرهای شجاعانه و انسانی، با پیوستن ۵۲ زندان در سراسر ایران، با هدف “لغوحکم اعدام” به مسیر خود ادامه میدهند. تجمعات خانواده زندانیان سیاسی محکوم به اعدام در مقابل زندان قزل حصار در سه شنبه یک مهر۱۴۰۱، مانند سه شنبههای گذشته ادامه پیدا کرد. اعدام سبعانه بابک شهبازی یکی دیگر از اعضاء کارزار سه شنبههای نه به اعدام درسالگرد خیزش مردمی ۱۴۰۱ بدون آخرین ملاقات با خانواده، نشانهای دیگر از رفتار وحشیانه و نقض حقوق بشر توسط این رژیم آدمکش است. ربودن بابک شهبازی از داخل بند برای اعدام مخفیانه، اعتراض و تحصن همبندان وی درزندان قزلحصار را به دنبال داشت. مرگ سمیه رشیدی، کارگر زندانی دیگر در زندان قرچک ورامین در سوم مهرماه ۱۴۰۴، که به جرم شعارنویسی دستگیر شده بود، جنایت دیگری بود که به خاطر عدم رسیدگی عامدانه مسئولان این زندان دررابطه با بیماری صرع او اتفاق افتاد. آنها بیماری او را روانی و اعتیاد اعلام کرده که با واکنش اعتراضی شدید همبندان او روبرو شدهاند. به شهادت ۴۵ نفراز زندانیان سیاسی زندان قرچک گواهی مسئولان دروغین و مغرضانه بوده و سمیه انسانی پُرانرژی و در وضعیت روانی بسیار متعادل بوده است.
جمهوری اسلامی در شرایطی که با بحرانهای داخلی و نارضایتیهای گسترده مردمی روبهروست، تلاش میکند با دامن زدن به فضای جنگی و تنشهای منطقهای، نگاهها را از مطالبات واقعی مردم منحرف کند. این سیاست جنگافروزانه تدبیری است برای سرکوب بیشتر در داخل و هم ابزاری برای پیشگیری از خیزش دوباره جنبشهای اجتماعی. اما تجربه نشان داده است که هر چه فشارها بیشتر شود، ارادهی مردم برای آزادی و عدالت قویتر میشود.
جنبش «نه به اعدام» امروز به یکی از مهمترین صداهای اعتراضی بدل شده است. ما در همبستگی با زندانیان سیاسی و خانوادههای جانباختگان، به خیابان میآییم تا بگوییم زندگی بر مرگ غلبه خواهد کرد. ما میخواهیم فریاد بزنیم که اعدام راهحل هیچ مشکلی نبوده، بلکه رژیم اسلامی میخواهد چند صباحی دیگر سرنگونی خود را به عقب اندازد.
حضور ما در خیابانها، زنده نگه داشتن یاد جانباختگان و همراهی با کسانی است که هنوز در سلولهای تاریک مقاومت میکنند. هر قدم در این مسیر، شکاف بیشتر در دیوارهای سرکوب است. «نه به اعدام» شعاری است که نه تنها در ایران، بلکه در سطح جهانی پژواک پیدا کرده و پیوندی میان مبارزات آزادیخواهانه ایجاد کرده است.
این همبستگی، امیدی است برای آیندهای بدون اعدام، آیندهای که در آن شان انسانی جایگزین خشونت و بیعدالتی شود.
کانون کنشگران دموکرات سوسیالیست هانوفر همراه با دیگر نیروهای آزادیخواه و انساندوست در اکسیون روز سه شنبه 30 سپتامبر ساعت ۱۷ در میدان
Ernst-August Platz
هانوفرگرد هم میآید و با شعار “آزادی زندانیان سیاسی” همبستگی خود را با کارزار “نه به اعدام” اعلام میکند.
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی!
نه به اعدام! برای آزادی زندانیان سیاسی!
زن زندگی آزادی ! زنده باد آزادی و برابری!
کانون کنشگران دموکرات وسوسیالیست هانوفر
