شریفه محمدی که در تاریخ ۱۴ آذر ۱۴۰۲ به اتهام تبلیغ علیه نظام در خانه اش در شهر رشت بازداشت شد بعد از انتقال به سلول انفرادی در بازداشتگاه امنیتی در سنندج و بازگشت به زندان رشت در ۱۴ تیر ۱۴۰۳ به اتهام “بغی” (شورش مسلحانه علیه نظام) توسط شعبه یک دادگاه انقلاب رشت به اعدام محکوم شد.
حکم اعدام در مهر همان سال توسط دیوان عالی نقض گردید اما در بهمن ماه همان سال توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت مجددا حکم اعدام صادر شد و در نهایت در مرداد ۱۴۰۴ دیوان عالی حکم اعدام شریفه را تایید نمود.
این حکم نهتنها تعرضی آشکار به حق حیات یک زن کارگر مبارز است، بلکه پیام آشکار سرکوب علیه هر گونه اعتراض صنفی و اجتماعی در ایران است.
صدور چنین حکمی را نمیتوان جدا از شرایط سیاسی و نظامی منطقه دید. در حالی که دولتهای امپریالیستی غرب و رژیم صهیونیستی با گسترش جنگافروزی و تحرکات نظامی در خاورمیانه، عرصه را بر ملتها تنگ کردهاند، حکومت ایران نیز در داخل با تشدید سرکوب، بستن دهان معترضان و بهویژه سرکوب فعالان کارگری میکوشد هر گونه صدای آزادیخواهانه و عدالتطلبانه را خاموش کند.
ما معتقدیم دشمنی مشترک کارگران و زحمتکشان، چه در ایران و چه در فلسطین و سراسر جهان، همان نظام سرمایهداری جهانی و حامیان امپریالیستی آن است. حکم اعدام شریفه محمدی نیز بخشی از همین پروژه سرکوب و انقیاد است که باید با مقاومت جمعی و همبستگی بینالمللی پاسخ داده شود.
ما خواهان لغو فوری و بیقید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بیدرنگ او و همه زندانیان کارگری و سیاسی هستیم.
ما از تمامی نیروهای مترقی، اتحادیههای کارگری و جنبشهای اجتماعی در سراسر جهان میخواهیم صدای اعتراض خود را بلند کرده و اجازه ندهند خون یک فعال کارگری در سکوت ریخته شود.
اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران
۲۵مرداد ۱۴۰۴
