(اسرائیل، مردم فلسطین و شیادی دولتهای غربی)
حدود ۲۲ ماه از نسل کشی همه جانبه مردم فلسطین توسط دولت فاشیست اسرائیل میگذرد، ۲۲ ماهی که بشریت علاوه بر اشغال و کوچ دادن مردم فلسطین، شاهد یکی از هولناکترین قتل عام های تاریخ بشر علیه چند میلیون انسان بودند که از زمین و هوا، با ترور و تحمیل گرسنگی و تشنگی، با بمباران و ویرانی شهر و روستا، کودکستان و مدرسه، بیمارستان و هر چه آثار تمدن بشر و امکانات زیستن و نابودی جمعی خود مواجه شدند. ۲۲ ماهی که غزه قتلگاه و قصابخانه بود و کودکان بیشترین قربانیان آن.
این بربریت که روی هیتلر و نازی های آلمان را هزار با سفیده کرده است، اگر ابتدا بی شرمانه ״جنگ با حماس״ و ״دفاع از خود اسرائیل״ نام گذاری شده بود، اکنون تصویب سیاست اشغال کامل تمامی سرزمینهای باقی مانده فلسطین، از نوار غزه تا بخش باختری، و پاکسازی قومی مردم فلسطین، توسط دولت و مجلس اسرائیل، کمترین توهم و شبهه نسبت به سیاستهای فاشیستی و ضد بشری دولت اسرائیل را حتی در میان عقب مانده ترین بخشهای جامعه بشری از بین برده است. نقشه ای که ۷۷ سال است با کشتار و آوارگی مردم فلسطین و اشغال مناطق بیشتر و الحاق آنان به اسرائیل دنبال میشود و امروز به عنوان قدمهای اولیه در راه نقشه ״خاورمیانه جدید״ با محوریت اسرائیل، پیش میرود. نقشه و سیاستی که علاوه بر مردم فلسطین، مردم لبنان و سوریه، با نابودی زندگی و کشتار جمعی توسط بمبهای اسرائیل، بهای تحقق آنرا میپردازند. نقشه ای که حمله به ایران و گسترش جنگ به خاورمیانه و منطقه بخشی از تبعات آن است.
اسرائیل در تاریخ مملو از جنایاتش همواره چون بازوی مسلح غرب و با اتکا به میلیتاریسم دول غربی، به رهبری دولت آمریکا، بدون هیچ محدودیتی، بدون پایبندی به هیچ قانون و موازین توافق شده بین المللی، به عنوان جنگ طلب ترین دولت عمل کرده و از حمایت همه جانبه این دولتها برخوردار بوده و مردم فلسطین همواره اولین قربانیان جنایاتش بوده اند.
دولت اسرائیل در کنار حمایت ارتجاع جهانی و منطقه ای، طی این ۲۲ ماه جنایت با موانع جدی برای تحقق نقشه های شوم خود روبرو شده است. مانع اصلی جنبشی است که از روز اول حمله به نوار غزه پا پیش گذاشت و طی این ۲۲ ماه، پا به پای افزایش قتل عامل و کشتار مردم فلسطین، جهانی و قویتر شده است و اسرائیل و حامیان او را با چالشهای بزرگی روبرو کرده است. جنبش دفاع از مردم فلسطین اکنون به دریچه ای برای دیدن تصویر بزرگتر از جهانی تبدیل شده است که سیستم کاپیتالیستی را با فقر و محرومیت، راسیسم و نژاد پرستی، جنگ و میلیتاریسم، کشتار و جنایت و ترورسیم دولتی، بی حقوقی، سلب آزادی های فردی، مدنی، اجتماعی و سیاسی با دیکتاتوری خشن و شنیع آنً زیر نام دمکراسی، لخت و عریان در مقابل بشریت متمدن قرار داده است. دفاع از مردم فلسطین در این تصویر و برای این جنبش گوشه ای از نه گفتن به توحش این نظام و دفاع از دستاوردهای طبقه کارگر و بشریت انسان دوست و صلح طلب، در مقابل تعرض این سیستم به رهبری غرب است.
دولت اسرائیل در هیچ دوره ای از حیات خود به اندازه امروز مورد نفرت عمیق توده های میلیونی مردم در جهان قرار نگرفته و منزوی، ضعیف و بی آینده نبوده است. دست و پا زدنهای امروز دولت اسرائیل و تلاش همه جانبه آن برای گسترش جنگ در منطقه و کشاندن پای امریکا و شرکای غربی او به این میدان، تلاشی برای ترمیم موقعیت شکننده و ضعیف او است.
ابعاد دهشتناک توحش بی انتهای اسرائیل برای بقا، در جهانی که بشریت متمدن علیه آن بسیج شده است، دولتهای حامی اسرائیل را زیر منگنه و فشار وادار کرده است تا با پرچم اعتراض به ״زیاده روی״ های هیئت حاکمه اسرائیل، در برلین، لندن، پاریس، روم و…. آفتابی شوند و تلاش کنند سیمای خشن، ارتجاعی خود و نقش شان در نسل کشی و پاکسازی قومی مردم فلسطین را زیر فرش کنند. آنها وادار شده اند با لفاظی های مشمئز کننده “مخالفت” خود با این درجه از توحش را اعلام کنند تا جایگاه و موقعیت از دست داده خود را بازیایند و بقای خود را از تعرض و خشم پایین جامعه محفوظ نگهدارند. اقدامات اخیر این دولتها و تبلیغات بی مایه آنها در “برسمیت شناختن کشور مستقل فلسطین”، هر چند نتیجه فشار این جنبش جهانی و دستاورد آن است، اما و همزمان اوج ریاکاری، بی شرمی بی انتهای این دولتها، از انگلستان و آلمان تا فرانسه و استرالیا و…. را به اثبات میرساند.
دولتهایی که هنوز هم حامیان اصلی اسرئیل اند، دولتهایی که کمکهای تسلیحاتی، مالی، جاسوسی، دیپلماتیک، سیاسی و تبلیغاتی خود را حتی یک روز از اسرائیل قطع نکرده اند، امروز بیشرمانه اعلام میکنند در صورت ادامه جنایت دولت اسرائیل، در اجلاس آتی سازمان ملل در ماه سپتامبر دولت مستقل فلسطین را به رسمت خواهند شناخت. تبلیغات توخالی که همزمان از آن برای “ابراز وجود و قدرت” در مقابل امریکا استفاده میکنند. این تهدیدات پوچ، بیشرمانه و مشمئزکننده، در دنیای واقعی کمترین تاثیری بر زندگی امروز مردم فلسطین و آینده آنان ندارد. لفاظی های دول غربی و وعده های پوچ برای برسمیت شناختن دولت مستقل فلسطین، در شرایطی که همگی در کل این تاریخ و تا امروز حامی و شریک اسرائیل در جنایاتش بوده اند، انزجار آور و توهین به شعور مردم متمدن جهان است. برای جنبش دفاع از مردم فلسطین بسیاری از رهبران و سیاستمداران این کشورها، همراه رهبران اسرائیل باید در دادگاههای مردمی به جرم نسل کشی و جنایت علیه بشریت محاکمه شوند. همزمان طیف وسیعتری از دولتها، از جمله چین، روسیه، برزیل، ترکیه و کشورهای عربی، که همگی سنگ “دفاع از مردم فلسطین” را به سینه میزنند، نیز هنوز روابط سیاسی و اقتصادی خود با اسرائیل را حتی مورد سوال قرار نداده اند. دولتهایی که کشتار مردم فلسطین دستمایه امتیازگیری های سیاسی و اقتصادی خود در رقابتهای منطقه ای یا جهانی قرار میدهند، نقش آنان در این جنایت را کمتر نمیکند.
بشریت متمدن و انساندوست مدتها است از دول حاکم بر جهان و نهادهای بین المللی آن سلب مشروعیت کرده و به این واقعیت که جنبش جهانی حمایت از مردم فلسطین تنها نقطه امید پایان دادن به این جنایت و سلاخی است، پی برده اند و دست به اقدام مستقل زده است. جنبش جهانی که هر روز ابعاد وسیعتری به خود میگیرد و با صدای رساتری علیه این توحش و علیه دولتهای حامی اسرائیل به میدان می آید. طبقه کارگر در بسیاری از کشورها خصوصا در بخش بنادر و حمل و نقل، دست به عمل مستقیم برای ممانعت از ارسال تسلحیات به اسرائیل زده اند، خواست پایان کشتار و جنایت، پایان گرسنگی دادن به مردم غزه، قطع روابط اقتصادی و دیپلماتیک با اسرائیل، قطع کمک و همکاری دولتهای غربی با اسرائیل و خواست بایکوت اسرائیل هر روز با قدرت بیشتری طنین انداز میشود.
پیروزی این جنبش پیشروی بزرگی برای طبقه کارگر و بشریت انسان دوست در سراسر جهان در جنگ خود علیه سیستم کاپیتالیستی حاکم خواهد بود. این فقط اسرائیل و روسای جنایتکار آن نیستند که زیر فشار این جنبش آینده شان تاریک تر میشود، این کل سیستم و نظام جهانی حاکم با همه قطبهای آن است که زیر پای این جنبش ستون فقراتش میریزد و پودر میشودٰ. این کل باورها، ارزشها و جهان سیاهی که این نظام برای بشریت ساخته است، زیر سوال میرود. این جنبش انسانی امروز در دفاع از مردم فلسطین و فردا برای پایان جنگ و میلیتاریسم پا پیش میگذارد و در هر قدم و هر پیروزی خود زوال کل این سیستم را نوید میدهد.
حزب کمونیست کارگری عراق
حزب کمونیست کارگری کردستان
حزب حکمتیست (خط رسمی)
۲۲ مرداد ۱۴۰۴- ۱۳ اوت ۲۰۲۵
