فرانگیسکا مگالودی[۱] دیروز در صفحهی فیسبوکش نوشت:
۱) وقتی ایران بمباران میشود، اشاره نکنید که چه کسی این کار را انجام میدهد. هرگز ننویسید «آمریکا و اسرائیل بمباران کردند…». در عوض، بگویید: «انفجارها تهران را لرزاند» یا «دهها نفر در حملات کشته شدند.» موشکها خودشان ظاهر میشوند (گاهی اوقات مردم – در ایران – خودشان را هم میکشند).
۲) همیشه عبارت «به گفته رسانههای دولتی ایران» را اضافه کنید. حتی اگر درباره تعداد کودکان کشتهشده صحبت میکنیم، کلمه «دولت» کافی است تا نشان دهد که خبر قابل اعتماد نیست (از آنجایی که ایرانیها آن را میگویند و نه نیویورک تایمز، دروغ است).
۳) به جای «حملهی غیرقانونی»، بنویسید «تشدید تنش». قانونی بودن نیازی به تحلیل ندارد. همهی اینها فقط «تنش در منطقه» است. که البته ایران باعث آن بوده است.
۴) اگر ایران پاسخ داد، از اصطلاح آغازکننده استفاده کنید و انزجار خود را نشان دهید. «ایران حملهای را آغاز کرد»، «ایران ضربه زد»، «ایران در حال ویرانی است».
۵) فقط برای قربانیان «مناسب» از توصیفات احساسی استفاده کنید:
اگر یک شهر اسرائیلی مورد اصابت قرار گیرد: «ترور»، «وحشت»، «با خاک یکسان شد».
اگر یک شهر ایرانی مورد اصابت قرار گیرد: «تاسیسات نظامی مورد اصابت قرار میگیرد.»
۶) صحبت از «دگرگونی ایران» نکنید. نگویید «تغییر رژیم». بگویید «کوششی برای دگرگون کردن منطقه» یا حتی بهتر از آن «محدود کردن تهدید».
۷) ترامپ دائماً از برنامه هستهای نام میبرد – حتی اگر به داستان ربطی نداشته باشد. هر مقالهای نیاز به یادآوری دارد که «ایران در تلاش برای دستیابی به سلاحهای هستهای بود.» و البته یادتان نرود: ترامپ اضافه کرد که «ایران حاضر به مذاکره نبود»، مهم نیست اگر این یک دروغ باشد. و چه اتفاقی افتاد؟ آیا کسی اهمیت خواهد داد؟
۸) اگر شهروندان ایرانی کشته شدند، فقط اعداد و ارقام را ارائه دهید. نه چهره، نه داستان، نه خانواده. فقط اعداد و البته یک «به گفتهی مقامات ایرانی» هم کنار آن بچسبانید تا اگر اعداد بزرگ هستند، باورپذیر به نظر نرسند.
۹) از کلمهی «جنگ» برای حمله آمریکا و اسرائیل اجتناب کنید. بگویید «حملات هدفمند»، «عملیات»، «پاسخ». و اگر جسور هستید، بگویید «دفاع» (البته در برابر تهدیدات ایران و هستهای).
۱۰) با عبارت «نگرانیها در مورد بیثباتی منطقهای» به پایان برسانید: سخنی از «نقض قوانین بینالمللی» نیاورید. گذشتهی عراق یا لیبی را به باد نیاورید. فقط بگویید «توازن شکننده»
و یک نکتهی اضافه:
«حقوق زنان» را فراموش نکنید!
جنگ میخواهید؟ بگویید «آزادی».
تحریم میخواهید؟ بگویید «فمینیسم».
تغییر رژیم میخواهید؟ بگویید «زنان ایران».
آفرین! تحلیل آماده است!
………
۱- فرانگیسکا مگالودی نویسنده یونانی خود را در وبسایتش چنین معرفی میکند:
من نویسنده و متخصص ارتباطات هستم که بخش عمدهای از بیست سال گذشته را در نقاط مختلف جهان، از «ساحل» تا آسیای جنوب شرقی، زندگی و کار کردهام. کار من مرا به مکانهایی برده است که اکثر مردم فقط در اخبار نام آنها را میشنوند – اما من همیشه بیشتر به زندگیهای پشت عنوانها علاقهمند بودهام.
من مینویسم زیرا به قدرت آرام داستانهای روزمره اعتقاد دارم. خاطرات من، در سرزمین «کیم» – دو سال در کره شمالی، بازتابی از آن است: روایتی شخصی از زندگی در یکی از کمتر شناختهشدهترین کشورهای جهان، که نه با قضاوت، بلکه با کنجکاوی و دقت روایت میشود.
من به داستانهایی جذب میشوم که باعث میشوند ما بتوانیم نگاهی متفاوت – انسانیتر – داشته باشیم و امیدوارم خوانندگان این را در آثار من بیابند.
ترجمه:حف
منبع: فیسبوک فرانگیسکا مگالودی
