با تکیه بر اسناد حقوق بشری بینالمللی، «حق بر حیات» بنیادیترین حقی است که در تلاطم سایههای جنگ، نخستین و بزرگترین قربانی به شمار میرود.
ما به عنوان یک شبکه حقوق بشری، ضمن سوگواری برای کودکان و جانهای عزیزی که در دبستانِ مینابِ استان هرمزگان به خاک و خون کشیده شدند، همدردی عمیق خود را با خانوادههای این کودکان و تمامی آسیبدیدگانِ بیدفاع اعلام میداریم. حمله به غیرنظامیان و اماکن غیرنظامی از جمله مدارس، نقض حقوق بینالمللی است و آشکارترین گواه بر ماهیت ضدانسانی جنگ است.
تاریخِ معاصر نشان داده است که مداخلات خارجی، نه تنها مسیرِ دستیابی به دموکراسی را هموار نمیکنند، بلکه با ایجاد چرخههای پایدارِ بیثباتی، حق تعیین سرنوشت را از جوامع سلب کرده و حقوق اولیهی غیرنظامیان، کودکان و طبقات آسیبپذیر را در پایِ معادلات ژئوپلیتیک از بین میبرند.
در این میان، وضعیت زندانیان سیاسی و عادی در زندانهای سراسر کشور مایه نگرانی مضاعف است. در شرایط بحرانی جنگی، جان زندانیان که بیپناهترین شهروندان در برابر حملات و بیثباتیها هستند، با خطری جدی و فوری روبروست. مطابق با قوانین بینالمللی حقوق بشر در شرایط جنگی، مسئولیت جان زندانیان مستقیماً بر عهده دولت ها است؛ لذا ما بر اساس اصول انسانی و برای پیشگیری از یک فاجعهی انسانی دیگر، خواهان آزادی فوری تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی و فراهم شدن شرایط آزادی برای زندانیان عادی هستیم.
از طرفی، ما بر مسئولیت اخلاقی تمامی کنشگران، بهویژه در جوامع دیاسپورا، تاکید میکنیم که به جای ستایش گزینههای نظامی یا همسویی با پروژههای خشونتبار، بر حق اساسی مردم ایران در تعیین سرنوشت خود، بدون هراس از ویرانی پایبند بمانند.
صلح، تنها بسترِ ممکن برای تحقق عدالت و پاسخگویی است و هر صدایی که جنگ و بمبارانِ مردم بیدفاع را به عنوان راهکار معرفی کند، در حقیقت بر پایمال شدن گسترده و جبرانناپذیرِ حقوق اساسی ملت مهر تائید زده است.
نه به جنگ، آری به حق حیات
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
مارس ۲۰۲۶ برابر با اسفند ۱۴۰۴
