امروز نهم بهمن ماه ۱۴۰۴ میر حسین موسوی از حصر خانگی خود مسیری را پیشنهاد کرده است که تنها نقشه راه و مسیر خشونت پرهیز برون رفت از مخمصه ای است که استبداد داخلی و استیلای خارجی برای مام وطن ایجاد کرده اند. این مسیر ضمن اینکه از بطن جامعه ایران و از زبان کسی خطاب به مردم بیان شده است که از نظام جور و جهل جمهوری اسلامی تبری جسته و در این مسیر متحمل زجر و زیان فراوان از جمله حصر خانگی از بهمن سال ۱۳۸۹ تا کنون گشته و بخوبی از عهده آزمون مقاومت تا کنون برآمده است؛ می توان او را بمثابه رهبری جنبش دمکراتیک و خشونت پرهیز فردایی که در راه است به مردم ایران معرفی کرد.
جمعیت ایرانی دفاع از آزادی و حقوق بشر از ملت غیور و دلاور ایران میخواهد که از چنین مسیر روشن و رهایی بخش مبنی بر برگزاری رفراندوم قانون اساسی با تشکیل جبهه فراگیری که بر چهار اصل اساسی:
الف- عدم مداخله بیگانه (استیلای خارجی)
ب- نفی استبداد داخلی
ج- گذار دمکراتیک و خشونت پرهیز
د – جدایی دین از دولت استوار است؛
یکصدا حمایت بعمل آورند.
جمعیت ایرانی دفاع از آزادی و حقوق بشر
متاسفانه عده زیادی نظرات خود را نه از طرف خود با واژه هایی مثل “به باور ما” و امثال آن و یا استفاده از “من” یا “ما“ بلکه از طرف “همه” و کل جامعه مطرح می کنند. بدون اینکه حتی از نمایندگی بخشی از جامعه را داشته باشند نظرات خود را به کل جامعه تعمیم و خواست عمومی اعلام می کنند.
طرح میر حسین موسوی یکی از راه ها و طرح های گذار بدون خشونت یا با کمترین خشونت است نه “تنها” نقشه راه و مسیر خشونت پرهیز.