این فراخوان در شرایطی منتشر میشود که جمهوری اسلامی بار دیگر با سرکوبی بیرحمانه و خونین به مطالبات مشروع مردم پاسخ داده است؛ سرکوبی که به کشتار هزاران معترض مسالمتجو، مجروحشدن هزاران نفر به شکلی وحشیانه و بازداشت گستردهٔ دهها هزار شهروند، فعال مدنی و کنشگر سیاسی انجامیده است. این خشونت سازمانیافته، نه نشانهٔ اقتدار، بلکه بیانگر بحران عمیق مشروعیت و ناتوانی ساختاری نظام در پاسخگویی به خواست آزادی، کرامت و عدالت است. در چنین لحظهٔ تاریک و سرنوشتسازی، سکوت، تفرقه و تعلل، به معنای چشمپوشی از مسئولیت تاریخی است.
این فراخوان در درجهٔ اول خطاب به تمام نیروها و جریانهای جمهوریخواه دموکراتیک و سکولار اپوزیسیون ایران است که تاکنون فعالیتهایشان بسیار پراکنده و غیرهماهنگ بوده است، و با تأکید ویژه بر ضرورت تشکیل یک ائتلاف واقعی و مستحکم میان جمهوریخواهان منتشر میشود. هدف از این ائتلاف، تمرکز بر گذار دموکراتیک، همافزایی نیروهای آزادیخواه و ارائهٔ پاسخی مشترک، مسئولانه و قدرتمند به بحران کنونی است؛ بحرانی که هر روز با هزینهٔ جان، آزادی و آیندهٔ شهروندان ایران عمیقتر میشود.
یک ائتلاف جمهوریخواه که خود را بهطور صریح و غیرقابل تردید از برخی گرایشهای موجود در میان سلطنتطلبان پیرامون رضا پهلوی جدا کند؛ گرایشهایی که بهدلیل رویکردهای ضددموکراتیک، لحن خشونتطلبانه و عدمتحمل آشکار نسبت به دگراندیشان و دیگر جریانهای فکری، حتی پیش از دستیابی به قدرت، نگرانیهای جدی و مشروعی دربارهٔ آیندهٔ آزادی، دموکراسی و حقوق بشر در ایران برانگیختهاند.
از اینرو انتظار میرود رضا پهلوی، بهعنوان چهرهای شناختهشده در عرصهٔ سیاسی، بهطور شفاف، علنی و قاطع خود را از چنین رویکردها و تلاشهایی متمایز کند و پایبندی عملی خود را به اصول دموکراسی، کثرتگرایی و احترام به آزادی اندیشه نشان دهد. پرسش اساسی اینجاست: اگر نیروهایی که امروز حتی در موقعیت اپوزیسیون، زبان حذف، تهدید و تحقیر را به کار میبرند، به قدرت برسند، چه تضمینی وجود دارد که ایران بهسوی آزادی و دموکراسی حرکت کند و نه به سمت بازتولید اشکال تازهای از سرکوب و انحصار قدرت؟ از همینرو، هرگونه همکاری یا ائتلاف با این گرایشها نهتنها مردود، بلکه برای آیندهٔ ایران خطرآفرین است.
در شرایط کنونی، که کشور با بحرانی عمیق، چندلایه و خشونتبار روبهروست، ما با تأکیدی فوری از همهٔ نیروهای جمهوریخواه دموکراتیک و سکولار میخواهیم که مسئولیت تاریخی خود را بپذیرند، از پراکندگی، رقابتهای فرساینده و منازعات ثانویه عبور کنند و برای شکلدادن به یک ائتلاف واقعی، مستحکم و فراگیر گام بردارند. این ائتلاف باید بهسرعت و با شفافیت شکل گیرد و ضمن احترام به تنوع دیدگاهها و سنتهای سیاسی، تمرکز خود را بر هدفی مشترک و غیرقابل تعویق بگذارد.: گذار از جمهوری اسلامی و پایاندادن به چرخهٔ سرکوب و خشونت دولتی
هدف این ائتلاف صرفاً حضور در رقابت سیاسی نیست، بلکه ایجاد یک جبههٔ متحد، مسئول و قابل اتکاست که بتواند هم در داخل کشور و هم در سطح بینالمللی، با مشروعیت و اقتدار، صدای «ایران آزاد و دموکراتیک» را نمایندگی کند؛ ایرانی که خواهان دموکراسی سکولار و عاری از هرگونه استبداد دینی یا غیردینی است. تجربهٔ سالهای گذشته بهروشنی نشان داده است که هیچ فرد یا جریان سیاسی—حتی اگر از شناختهشدگی و حمایت قابل توجهی برخوردار باشد—بهتنهایی قادر به مدیریت و پیشبرد گذار دموکراتیک نیست.
این ائتلاف باید برنامهای روشن و عملی برای اقدامات فوری داشته باشد، از جمله:
پایاندادن به حاکمیت جمهوری اسلامی و نظام سرکوبگر آن؛ –
مدیریت فرایند گذار از نظام جمهوری اسلامی؛ –
و تصویب قانون اساسی دموکراتیک و سکولار؛ آیندهٔ ایران برگزاری یک همهپرسی آزاد و شفاف برای انتخاب نظام –
برگزاری انتخابات آزاد، عادلانه و تحت نظارت بینالمللی؛ –
و آزادی فوری و بیقیدوشرط همهٔ زندانیان سیاسی، معترضان بازداشتشده و فعالان مدنی. –
همزمان، این ائتلاف باید بتواند به مردمی که بهای اعتراض را با جان، تن و آزادی خود پرداختهاند، بدیلی واقعی، ملموس و امیدبخش ارائه دهد؛ بدیلی که نشان دهد رنجها و مقاومتهای آنان بیثمر نخواهد ماند و افقی روشن و دستیافتنی پیشِ روست.
این فراخوان همچنین خطاب به جامعهٔ جهانی، دولتهای دموکراتیک، نهادها و کنشگران جامعهٔ مدنی است تا با حمایت فعال، همبستگی آشکار و پشتیبانی سیاسی مؤثر، جنبش مدنی و آزادیخواهانهٔ مردم ایران را تقویت کنند. امروز، بیش از هر زمان دیگری، لحظهٔ تصمیم، مسئولیتپذیری و کنش هماهنگ فرا رسیده است. تنها از مسیر ایجاد ائتلافی قوی، فراگیر و همدلانه میتوان راه را برای دستیابی به ایرانی آزاد، دموکراتیک و سکولار هموار کرد و به جهان نشان داد که اپوزیسیون جمهوریخواه ایران آمادهٔ عمل، پاسخگویی و پذیرش مسئولیت تاریخی خود است.
