جهان در تکانهٔ (شوکِ) افشای گوشههایی از جنایتهای هولناک کشتار مردم بیدفاع و معترض توسط رژیم فاشیستی جمهوری اسلامی ایران در پشت درهای بسته و در سکوت مطلق خبری و خاموشی اینترنت!
انتشار بخشی محدود و کوچک از تصویرها و ویدیوهایی هولناک از جسدهای مردم بیگناه معترض توسط ماشین سرکوب نیروهای سرکوبگر رژیم ولایی بهفرماندهی ولی فقیه در روزهای خونین ۱۸ و ۱۹ دیماه۱۴۰۴ و در خاموشی مرگبار اینترنت- خاموشیای که از هفتهٔ گذشته در ایران آعاز شد و همچنان ادامه دارد- از جنایت سیستماتیک دیگر حاکمیت ضد مردمی رژیم ولایی پرده برداشت و در معرض دید جهانیان بهنمایش گذاشت.
رژیم در شهرهای مختلف با بیرحمی و شقاوت خاص خود تظاهرات مسالمتآمیز مردم خود را، مردمی که به فقر و فساد و استبداد و دیکتاتوری معترض بودند، با انواع سلاحهای جنگی و حتی بهکار گرفتن نیروهای نیابتی به خاک و خون کشانید و قتلعام کرد و از کشتهها پشتهها ساخت تا چند صباحی بیشتر به حاکمیت ننگینش ادامه دهد.
آمارها از شمار بالای کشتهها، زخمیها، مفقود و یا بازداشت شدگان در شهرهای گوناگون کشور در این جنایت ضد بشری سخن می گویند. تصویرهای مادران و خانوادههای جان باختگان و مردم دردمندی که برای یافتن نشانی از زنده بودن عزیزانشان، چه در صف طولانی برای دیدن جنازهها و چه در بین انبوه “اجساد تلمبار شده” در سولههای پزشکی قانونی در جستجو هستند، دربر دارندهٔ صحنههایی دلخراش و جانسوز است، صحنههایی که جهان تصویرهایی از این دست را فقط در کارزارهای مردمستیزانهٔ رژیمهای فاشیستی و دیکتاتورزده دیدهاند که جنبههای سبعیتی کمنظیر از کشتار و جنایت علیه تودههای بهتنگ آمده و معترض به ستمکاری و بیعدالتی رژیمهای ضدمردمی توسط حاکمان یک کشور علیه مردم خودی را نشان دادهاند. در کارنامه سیاه و ننگین رژیم جنایتکار ولایی سرکوب خشن مردم جان به لب رسیدهای دیده میشود که خواستههایشان همواره ابتدایی و انسانی بودهاند. به همینگونه سرکوبگری خشن رژیم در خیزشهای اعتراضی و حقطلبانهٔ پیشین هم با شلیک مستقیم گلوله به سر و به چشم و کورکردنها، زندانی و شکنجه کردنها، و اعدام پاسخ داده شده است.
بنا به گزارشهای متعدد و حتی از منابع رسمی رژیم – آن هم نه بخاطر دلسوزی بلکه به منظور ایجاد رعب بیشترو ترور روانی جامعه – “تعداد کشتهشدگان و بازداشتیها به حدی بوده که زیرساختهای عادی از عهده برنمیآمدند و غافلگیر شدند” (به نقل از: گزارش زنده صداوسیمای رژیم ولایی). بهطورنمونه، در پزشکی قانونی کهریزک یکی از شاهدان از کامیونهای حمل اجساد جان باختگان سخن میگوید. از تردد کامیونهای بزرگ و خودروهایی میگوید که یاد آور جنایت شوم سازماندهی شده رژیم در قتلعام دگراندیشان در “فاجعه ملی” تابستان سال ۶۷ و کشتار زندانیان سیاسی بی گناه می باشد، فاجعهای که امروز باز هم بهشکلی دیگر تکرار میشود. گزارش دهنده فوق که شاهدِ جنایتی گسترده و هولناک درسوله کهریزک تهران است میگوید: “از اون درِ پشت و کنارش که اون هم باز میشد دیدم کامیونهای چهل فوتی یخچالدار میآمدند و سه چهار ردیف جنازه بودند و این جنازهها را پرت میکردند و یک عالم کامیون کوچک دیدم که پر از بچه بود اینها. این بچهها را پرت میکردند.” این گزارش دردناک تنها گوشهای کوچک از جنایت و کشتار سازماندهی شده رژیم ولایی را فقط در شهر تهران روایت میکند. کشتارهای وحشیانهای که در بسیاری از شهرهای بزرگ و کوچک ایران مثل کرمانشاه، شهسوار، مشهد، آبدانان، رشت و غیره نیز تکرار شده است و آمارهای واقعی این فاجعه ضد بشری نیزمثل همیشه اعلام نمی گردد.
“تشکیلات دموکراتیک زنان ایران” ضمن عرض تسلیت به مردم شجاع و رنجدیدهٔ میهن ما و همدردی با بازماندگان این جنایت هولناک، از همهٔ نیروهای مترقی و نهادهای حقوق بشری و صاحبان افکار مترقی درجهان میخواهد ضمن اعتراض به این قتل عام وحشیانه مردم بیدفاع، صدای مادران و خانوادههای دادخواه و بهطورکلی همه مردم میهن ما علیه این جنایت هولناک باشند؛ زنان و مردان مبارزی که دهههاست با تمام ممنوعیت ها و خط قرمزها مثل مبارزه در سازمان های صنفی و سیاسی شان برای تحقق آزادی، برابری، و عدالت اجتماعی شجاعانه، بهطورمسالمتآمیز و خشونتپرهیز و به اشکال گوناگون پیکار میکنندو همزمان به هر نوع دستدرازی و دخالت دولتهای بیگانه در سرنوشت میهن ما قاطعانه نه میگویند. مردم آگاه و هشیاری که بهخوبی میدانند این رژیم دیکتاتوری کشور و جامعهٔ ایران را نهفقط به لبهٔ پرتگاه فروپاشی اقتصادی و نابودی منابع طبیعی و زیست محیطی کشانده است، بلکه با خطر جدّی و مکرر دخالت خارجی و جنگ و یا جانشین شدن استبداد کنونی با شکل پوسیدهٔ دیگری از استبداد و حاکم شدن نوکران امپریالیسم آمریکا و حکومت نسلکُش اسرائیل مواجه کرده است.
هماکنون جان هزاران معترض شجاعی که در روزهای اخیر بازداشت یا زخمی شدهاند بشدت در خطر است. باید با کارزارهای گوناگون و مبارزهای متحد و همگانی ماشین اهریمنی سرکوب و کشتار رژیم دیکتاتوری ولایی را متوقف ساخت و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط همه بازداشت شدگان جنبش دیماه ۱۴۰۴ و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی و مدنی که هم اکنون در شکنجه گاهها و زندان های سراسر کشور اسیرند، گردید.
«تشکیلات دموکراتیک زنان ایران»
۲۷ دیماه ۱۴۰۴
