تعدادی از احزاب کمونیست و کارگری با انتشار بیانیهی مشترکی اعلام کردند «بمبارانهای جنایتکارانه» ایالات متحده علیه شهر کاراکاس و دیگر مناطق ونزوئلا در بامداد ۳ ژانویه را بهشدت محکوم میکنند. در این بیانیه، «حمله امپریالیستی و نظامی» نقض آشکار حاکمیت یک کشور مستقل اعلام شده که علیه منافع مردم ونزوئلا و دیگر مردم منطقه صورت گرفته است.
بیانیه همچنین تاکید میکند عملیات یادشده با «بازداشت غیرقانونی و خشونتآمیز»، انتقال و زندانی کردن نیکولاس مادورو و سیلیا فلورس در ایالات متحده همراه بوده است؛ اقدامی که از دید امضاکنندگان «غیرقابلقبول و محکوم» و ناقض اصول حقوق بینالملل است. بر همین اساس، آنان خواستار آزادی فوری مادورو شدهاند.
در بخش تحلیلی متن آمده است آنچه رخ داده «حادثهای جداگانه» نیست، بلکه اوج سالها تحریم، تهدید، محاصره و تلاشهای بیثباتسازانه علیه ونزوئلاست. بیانیه تأکید میکند هدف واقعی این سیاستها نه دفاع از حقوق بشر، نه مبارزه با قاچاق مواد مخدر و نه «خطابههای دموکراسی» بوده، بلکه این موارد صرفاً بهعنوان دستاویز به کار رفتهاند. به روایت بیانیه، هدف اصلی «تحمیل مستقیم منافع ژئوپولیتیک و اقتصادی امپریالیسم آمریکا» در ونزوئلا و منطقه است؛ آن هم در چارچوب رقابت قدرتهای سرمایهداری برای کنترل منابع انرژی، مواد خام راهبردی، مسیرهای تجاری و بازارها.
امضاکنندگان بیانیه با اشاره به موضعگیری دونالد ترامپ، میگویند او «بهطور آشکار» اعلام کرده ایالات متحده تا زمان تکمیل آنچه «گذار» خوانده میشود، ونزوئلا را «اداره» خواهد کرد؛ عبارتی که از نظر بیانیه، ماهیت امپریالیستی طرح را برملا میکند و انگیزههای واقعی این تهاجم را کنترل نفت و منابع طبیعی ونزوئلا و پیشبرد برنامهای برای کنترل اقتصادی، سیاسی و نظامی بر سراسر قاره نشان میدهد. نویسندگان متن این «طرح تحمیلی» و آنچه «دموکراسی با زور سلاح» نامیدهاند را بهطور قاطع رد کردهاند.
در بیانیه هشدار داده میشود ونزوئلا بهعنوان «نمونه» به کار گرفته شده و برای مقابله با تهاجم امپریالیستی به واکنشی نیرومند نیاز است؛ تهاجمی که با «شیوههای خشن و ابزارهای نظامی بربرانه» علیه مردم ونزوئلا و همه مردم آمریکای لاتین و کارائیب صورت گرفته است. خواستهای اصلی بیانیه عبارت است از توقف فوری تهاجم نظامی علیه ونزوئلا، خروج نیروهای آمریکا از کارائیب، و احترام کامل به حاکمیت، حق تعیین سرنوشت و تمامیت ارضی مردم ونزوئلا. همچنین از نیروهای انقلابی، کارگری و مردمی جهان خواسته شده برای همبستگی فعال با ونزوئلا در برابر «تشدید جنگطلبانه تازه» بسیج شوند.
بیانیه همچنین «تهدیدهای مستقیم» وزیر خارجه آمریکا، مارکو روبیو، علیه کوبا پس از مداخله در ونزوئلا را محکوم کرده و همبستگی خود را با مردم و حزب کمونیست کوبا اعلام میکند. متن با شعارهای «وحدت ملتها علیه بربریت امپریالیستی» و «کارگران جهان متحد شوید» پایان مییابد.
امضاکنندگان بیانیه در چارچوب شبکه «سولیدنِت» چنین معرفی شدهاند:
پادس، الجزایر؛ حزب کار اتریش؛ حزب کمونیست بنگلادش؛ حزب کمونیست برزیل؛ حزب کمونیست بریتانیا؛ حزب کمونیست جدید بریتانیا؛ حزب کمونیست کانادا؛ حزب کارگران سوسیالیست کرواسی؛ حزب کمونیست بوهم و موراویا؛ حزب کمونیست دانمارک؛ حزب کمونیست اکوادور؛ حزب کمونیست السالوادور؛ حزب کمونیست یونان؛ حزب کمونیست عراق؛ حزب کمونیست کردستان ـ عراق؛ حزب کمونیست ایرلند؛ حزب کارگران ایرلند؛ جنبش سوسیالیستی قزاقستان؛ حزب کمونیست لبنان؛ حزب کمونیست مکزیک؛ حزب کمونیست جدید هلند؛ حزب کمونیست نروژ؛ حزب کمونیست پاراگوئه؛ حزب سوسیالیست رومانی؛ کمونیستهای صربستان؛ حزب کمونیست کارگران اسپانیا؛ حزب کمونیست سودان؛ حزب کمونیست سوئد؛ حزب کمونیست سوئیس؛ حزب کمونیست سوریه؛ حزب کمونیست ترکیه؛ حزب کمونیست اوکراین؛ حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا؛ حزب کمونیست ونزوئلا.
در کنار این فهرست، بیانیه از «دیگر احزاب» نیز بهعنوان حامیان/امضاکنندگان نام برده است:
حزب کمونیست آرژانتین؛ حزب کمونیست جدید استرالیا؛ حزب کمونیست انقلابی برزیل؛ جنبش میهندوستانه مانوئل رودریگز، شیلی؛ کمیسیون ملی برای بازسازماندهی حزب کمونیست اکوادور؛ حزب کمونیست آلمان؛ جبهه کمونیست ایتالیا؛ سکوی کارگران کمونیست ایالات متحده آمریکا.
در پایان نیز تصریح شده است که این بیانیه برای امضاهای بیشتر همچنان باز است و امکان پیوستن امضاکنندگان تازه وجود دارد.
