در این میدان
سفره و خیابان
به هم رسیدهاند
و تاریخ
با دانههایی سفید
و لکههایی سرخ
دوباره
نوشته میشود
با گلویی که
میسوزد
و هنوز
نامِ فردا را
صدا میزند.
.
اینجا
برنج
حافظه است
کار است
زندگی بهتعویقافتاده
و خون
زخم نیست
امضاست
گواهی حضور
در رزمی
که عقب ننشست
و تاریخ
شرمگین از دیر رسیدن
اینبار
مجبور است
از خیابان
یاد بگیرد
چگونه
راست
نوشته شود.
.
مهرداد خامنهای
۷ ژانویه ۲۰۲۶
