بلوک متحد سوسیالیستی برگزار می کند: هنر مقاومت و شب شعر

یک پاسخ

1. نمیدانم از کجا سخن گویم واز کدامین بهره گیرم تا عیان کنم انچه در درون دارم لیست مرا باز به ان شعر مرد سالارانه فرو میکشد ومن از این کف سالن غبار الودم که هر روز جان میگیرد از جانانم دادسر میدهم که کجاست ان مادرانم ان سراینده گان نیمه های برترم من در کنارم سراغی دارم که ۱۰۰ دمین هفته نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه به اعدام اعدام اعدام اعدام اعدام اعدام اعدام اعدام اعدام گلو گلو گلو گلو در سرما وگرما و باران جلو ان لانه این جانیان داد میکشد صدای حزین نیز طبیعت به ایشان داده و انکه قسم به عشق را زمزمه راه سرخین میکند کجایند گل همین جاست گل همین جاست گل همین جاست حصاران کنار زنیم و بستر سنگلاخی خویش را سنگلاختر نسازیم تا برقصند در این میدان و بگذار و نترس ونلرز سد راه نباشیم تا که صد گل بشکفد

   پاسخ