کمبود نیرو در گارد ساحلی آمریکا، توقیف نفتکش مرتبط با ونزوئلا را به تعویق انداخت

بر اساس اطلاعاتی که منابع آگاه به خبرگزاری رویترز داده‌اند، گارد ساحلی ایالات متحده در حال حاضر از توان و نیروی کافی برای توقیف یک نفتکش مرتبط با ونزوئلا که از روز یکشنبه تحت تعقیب قرار دارد، برخوردار نیست و ناچار است تا رسیدن نیروهای کمکی صبر کند. این موضوع بار دیگر شکاف میان اهداف تهاجمی دولت دونالد ترامپ در اجرای محاصره نفتی علیه ونزوئلا و محدودیت‌های عملیاتی نهادهای مجری آن را آشکار کرده است.

این نفتکش که از سوی نهادهای دریایی با نام «بلا ۱» شناسایی شده، از پذیرش بازرسی و سوار شدن نیروهای گارد ساحلی خودداری کرده است. به گفته منابع آمریکایی، در چنین شرایطی تنها دو تیم ویژه از واحدهای نخبه گارد ساحلی، موسوم به «تیم‌های واکنش امنیت دریایی»، قادر به اجرای عملیات هستند؛ تیم‌هایی که آموزش دیده‌اند تا حتی از طریق فرود با طناب از بالگرد بر روی کشتی‌ها وارد عمل شوند.

تعقیب چندروزه این نفتکش، محدودیت‌های جدی گارد ساحلی آمریکا را برجسته کرده است. برخلاف نیروی دریایی، گارد ساحلی تنها نهادی است که از اختیار قانونی برای اجرای عملیات انتظامی، از جمله توقیف و مصادره کشتی‌های مشمول تحریم‌های آمریکا، برخوردار است؛ اما منابع انسانی و تجهیزاتی آن برای انجام گسترده چنین مأموریت‌هایی کافی نیست.

دونالد ترامپ اوایل ماه جاری دستور اجرای «محاصره» تمامی نفتکش‌های تحریم‌شده‌ای را صادر کرد که وارد یا خارج از آب‌های ونزوئلا می‌شوند؛ اقدامی که بخشی از فشار فزاینده واشنگتن بر دولت نیکولاس مادورو به شمار می‌رود. گارد ساحلی آمریکا طی هفته‌های اخیر دو نفتکش را در نزدیکی سواحل ونزوئلا توقیف کرده است. پس از نخستین توقیف در ۱۰ دسامبر، پم باندی، دادستان کل آمریکا، ویدئویی منتشر کرد که در آن نیروهای مسلح با فرود از بالگرد بر عرشه یک کشتی دیده می‌شدند.

در پستی که وزارت امنیت داخلی آمریکا، نهاد ناظر بر گارد ساحلی، روز شنبه در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، تصاویری از نیروهای گارد ساحلی بر عرشه ناو هواپیمابر «جرالد فورد» دیده می‌شد که ظاهراً برای توقیف نفتکش دیگری به نام «سنچوریز» آماده می‌شدند. با این حال، یک مقام آمریکایی که نخواست نامش فاش شود، اعلام کرد نیروهای مستقر بر روی ناو هواپیمابر در آن زمان فاصله زیادی با «بلا ۱» داشتند و امکان اجرای عملیات را نداشتند.

کارشناسان امنیت دریایی نیز تأکید کرده‌اند که شمار این تیم‌های ویژه بسیار محدود است. کوری رنسلم، مدیرعامل شرکت امنیت دریایی «دراید گلوبال» و از مقام‌های پیشین گارد ساحلی آمریکا، گفت تنها تعداد اندکی از نیروها آموزش لازم برای چنین عملیات‌های پرخطر را دارند.

وزارت امنیت داخلی آمریکا تاکنون توضیحی درباره دلایل دقیق عدم توقیف این کشتی ارائه نکرده و مشخص نیست آیا دولت در نهایت تصمیم خواهد گرفت از توقیف آن صرف‌نظر کند یا نه. کاخ سفید اعلام کرده است که ایالات متحده همچنان در «تعقیب فعال یک نفتکش از ناوگان پنهانِ تحریم‌گریز ونزوئلا» قرار دارد.

بحران مزمن منابع در گارد ساحلی

در حالی که ایالات متحده در منطقه کارائیب دست به استقرار گسترده نظامی زده و ناو هواپیمابر، جنگنده‌ها و شناورهای جنگی متعددی را به منطقه اعزام کرده است، گارد ساحلی با کمبود شدید منابع روبه‌روست. به گفته منابع مطلع، هواپیماهای اوسپری و چند فروند هواپیمای ویژه MC-130J نیز در روزهای اخیر به پایگاه آگوادییا در پورتوریکو منتقل شده‌اند، اما این تجهیزات عمدتاً در اختیار ارتش قرار دارند، نه گارد ساحلی.

فرماندهان گارد ساحلی مدت‌هاست هشدار می‌دهند که این نهاد توان پاسخ‌گویی به فهرست رو به گسترش مأموریت‌های خود، از جست‌وجو و نجات گرفته تا مقابله با قاچاق مواد مخدر، را ندارد. دریاسالار کوین لاندی، فرمانده گارد ساحلی آمریکا، پیش‌تر به قانون‌گذاران گفته بود این نیرو با «بحرانی شدید در آمادگی عملیاتی» مواجه است که ریشه در چند دهه گذشته دارد.

گارد ساحلی برای سال مالی منتهی به سپتامبر ۲۰۲۶ درخواست بودجه‌ای معادل ۱۴.۶ میلیارد دلار کرده و قرار است ۲۵ میلیارد دلار دیگر نیز از محل یک بسته بزرگ مالیاتی و هزینه‌ای موسوم به «قانون یک لایحه بزرگ و زیبا» دریافت کند. با این حال، لاندی هشدار داده است که «گارد ساحلی آمریکا امروز کمتر از هر زمان دیگری در ۸۰ سال گذشته، از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون، آماده انجام مأموریت‌های خود است» و ادامه این روند «پایدار نخواهد بود».

برچسب ها

 روزی روزگاری اگر شما دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ را برای من که مثلا بی‌خبر از همه جا بودم توصیف می کردید، این تصور در من شکل می گرفت که شما در حال توصیف چیزی شبیه به آنچه در کتاب «آلیس در سرمین عجایب» آمده هستید و یا کاملا دیوانه‌اید. با این همه، ما در حال تجربه واقعیت هستیم و این واقعیت نه یک مرتبه بلکه دو مرتبه به سراغ ما آمده است!
ایالات متحده، در حالی که خود را مدافع نظم جهانی و حقوق بشر معرفی می‌کند، طی دو قرن گذشته نقشی محوری در جنگ‌ها، مداخلات نظامی، تغییر رژیم‌ها و نقض گستردهٔ حقوق بین‌الملل داشته است. این گزارش با مرور اسناد و نمونه‌های تاریخی، نشان می‌دهد چگونه پیوند ساختاریِ سرمایه و ارتش، سیاست خارجی آمریکا را از دکترین مونرو تا جنگ‌های امروز شکل داده است

اين نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذاريد

توجه: کامنت هایی که بيشتر از 900 کاراکتر باشند، منتشر نمی‌شوند.
هر کاربر مجاز است در زير هر پست فقط دو ديدگاه ارسال کند.

اشتراک
اطلاع از
guest

0 نظرات
جدیدترین
قدیمی ترین
بازخورد درون خطی
مشاهده همه نظرات

آگهی

0
لطفا اگر نظری دارید برای ما ارسال کنید.x