شورای صنفی دانشجویان دانشگاه تهران با صدور بیانیهای، حمایت خود را از اعتراضات اخیر دانشجویان این دانشگاه اعلام کرد.
در بخشهایی از این بیانیه آمده است:
«آنچه امروز در دانشگاه تهران جریان دارد، محصول انباشت سوءمدیریت، فقدان برنامهریزی، بیاعتنایی به واقعیتهای زیسته دانشجویان و نادیدهگرفتن اصول بدیهی اداره یک نهاد علمی است؛ روندی که در دوره کنونی نهتنها اصلاح نشده، بلکه تشدید نیز شده است.»
این بیانیه با اشاره به سیاستهای مدیریتی گذشته دانشگاه میافزاید:
«پذیرش گسترده و بیضابطه دانشجو در دوره مدیریت پیشین دانشگاه، بدون در نظر گرفتن ظرفیت واقعی خوابگاهها و زیرساختهای آموزشی و رفاهی، بحرانی عمیق و ساختاری را رقم زد؛ بحرانی که پیامدهای آن امروز بهشکل کمبود شدید خوابگاه، ازدحام فضاهای آموزشی، افت محسوس کیفیت آموزش و فشار مداوم بر امکانات دانشگاه بهوضوح قابل مشاهده است.»
شورای صنفی دانشجویان دانشگاه تهران در ادامه تأکید کرده است که این بحران مدیریتی نهتنها بهصورت شفاف بررسی نشده، بلکه پاسخگویی روشنی نیز در قبال آن صورت نگرفته است. بهگفته این شورا، «بهجای پذیرش مسئولیت، با آمارسازی، گزارشهای نمایشی و وارونهنمایی واقعیت، این روند مخرب بهعنوان “دستاورد” معرفی شد و تجربه روزمره دانشجویان عامدانه نادیده گرفته شد.»
در بخش دیگری از این بیانیه، ریاست کنونی دانشگاه تهران مورد اشاره قرار گرفته و آمده است:
«ریاست فعلی دانشگاه تهران، محمدحسین امید، مسئول مستقیم تداوم و تعمیق این بحرانهاست. انتظار میرفت مدیریت جدید، رویکردی اصلاحگرانه، شفاف و پاسخگو اتخاذ کند؛ اما آنچه در عمل مشاهده شده، استمرار همان منطق غلط، همراه با تشدید بیثباتی، آشفتگی و بیاعتمادی است. تصمیمگیریهای غیرشفاف، بیتوجهی مستمر به مطالبات صنفی، فقدان گفتوگوی واقعی با نمایندگان دانشجویان و اداره دانشگاه از موضع بالا به پایین، از مصادیق روشن سوءمدیریت در دوره کنونی است.»
شورای صنفی دانشگاه تهران ضمن اعلام حمایت صریح از اعتراضات اخیر دانشجویان، تأکید کرده است:
«این اعتراضات نه رفتارهای هیجانی و نه کنشهای بیمنطق، بلکه واکنشی طبیعی، مشروع و قابلفهم به انباشت بحرانها، بیپاسخماندن مطالبات و نادیدهگرفتن مکرر حقوق دانشجویان است. مسئولیت شکلگیری این وضعیت، نه بر عهده دانشجویان معترض، بلکه متوجه مدیریتی است که با بیاعتنایی به گفتوگو، شفافیت و پاسخگویی، راهی جز اعتراض برای بدنه دانشگاه باقی نگذاشته است.»
در پایان این بیانیه آمده است که برخورد امنیتی با اعتراضات یا تقلیل آنها به «مسئله انضباطی» نهتنها به حل مسئله کمکی نمیکند، بلکه موجب تعمیق بحران اعتماد و افزایش شکاف میان مدیریت و دانشجویان خواهد شد. این نهاد دانشجویی همچنین تأکید کرده است که از پیگیری حقوق دانشجویان، از جمله حقوق دانشجویان سنواتی، مطالبه پاسخگویی مدیران و ایستادگی در برابر روندهای مخرب مدیریتی، «عقبنشینی نخواهد کرد.»
