حمله نیروهای امنیتی با همسوئی نیروهای فحاش و سنگپران در مراسم هفتم زنده یاد “خسرو علیکردی” در مشهد، بار دیگر یک هشدار برای فعالین مدنی و سیاسی و دموکراسی خواهان و مدافعین حقوق بشر و آزادی بیان بود.
تجربهی انقلاب ۱۳۵۷ نشان داد که یک جنبش مردمی میتواند درست در لحظهی پیروزی مصادره شود. درآنزمان، جریانی اقتدارگرا با خشونت و با سرکوب دگر اندیشان و حذف انان، مسیر انقلاب را به استبداد ولایت فقیه کشاند.
امروز، در ادامه جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، نشانههایی از بازتولید همان روش دیده میشود.
بخشی از سلطنتطلبان، بدون نقد گذشته و با فحاشی میکوشند خود را بهعنوان آلترناتیو مسلط بر جامعه تحمیل کرده، خواهان رسیدن به قدرت از طریق اوباشگری و ارعاب بوده و با دادن شعار مرگ بر “دگر اندیشان” خواهان ادامه چرخه خشونت در جامعه هستند.
از طرف دیگر انها به بازوی نیروهای امنیتی برای ایجاد تفرقه در صف مبارزه علیه جمهوری اسلامی بدل شده اند تا با برهم زدن تجمعات علیه جمهوری اسلامی ، سبب کاهش رغبت مردم و فعالان مدنی و سیاسی به مشارکت در تجمعات شوند.
نباید اشتباه ۵۷ را تکرار کرد: مرزبندی روشن با نیروهای اقتدارگرا شرط حفظ ماهیت دموکراتیک جنبش و رسیدن به آزادی است.
ما ضمن محکوم کردن فحاشان و سنگ پرانان اوباش که با برهم زدن سخنرانی مهمانان این مراسم را به اغتشاش کشاندند، خواهان ازادی بی قید و شرط اعضای خانواده” زنده یاد خسرو علیکردی ” و همچنین نرگس محمدی، سپیده قلیان ، عالیه مطلب زاده ، پوران ناظمی و تمامی دستگیر شده گان هستیم.
کادر درمان برلین برای حقوق بشر و دموکراسی
(Berlin Med)
۱۴ دسامبر ۲۰۲۵
