گاردین– حزب جمهوریخواه هنوز فاصلهی زیادی تا عبور از ترامپ دارد – اما نشانههای افول نفوذ او همهجا دیده میشود.
کوسهها بوی خون را در آب حس میکنند. پس از یک دهه فرماندهی هولناک و عجیب بر حزب جمهوریخواه، زمانی که رأیدهندگان اولیه در شیفتگی فرقهوار او غرق بودند و مقامات منتخب در سطوح پایینتر احساس میکردند عملاً نه امکان و نه تمایلی برای فاصله گرفتن از او دارند، دونالد ترامپ ناگهان دیگر آن فرمانده بلامنازع دستگاه سیاسیاش به نظر نمیرسد.
مویرا دانگن، ستوننویس گاردین در ادامه نوشت: شکافهایی در ائتلاف ماگا پدید آمده؛ محبوبیت ترامپ در حال سقوط است؛ دموکراتها که مدتها در جایگاه اپوزیسیون کمرمق و ریسکگریز بودند، در انتخابات ماه گذشته نشانههایی از حیات و تحرک بروز دادند؛ و اثر تجمعی مجموعهای از رسواییهای طولانیمدت – بهویژه ماجرای اپستین – ظاهراً برخی از مهمترین بخشهای پایگاه وفادار به ترامپ را از او دور کرده است. ترامپ از سوی دستگاه قضایی فدرال که پیشتر عمدتاً مطیع او بود، با چند توبیخ مواجه شده: وکیل شخصی او، آلینا هابا، اخیراً «فاقد صلاحیت» برای خدمت در سمتی اعلام شد که ترامپ او را برای آن منصوب کرده بود؛ و بهنظر میرسد تعرفههای شاخص دوران ترامپ نیز بهزودی توسط اکثریت محافظهکار دیوان عالی لغو شوند.
ترامپ اما این روزها بیتمرکز است؛ شوخطبعی و کاریزمای شناختهشدهاش را از دست داده و نشانههای پیری را بروز میدهد. در عکسهای اخیر رنگپریده و خسته به نظر میرسد؛ انگار حتی تقلا دارد در برابر دوربینها چشمهایش را باز نگه دارد. بهنظر میرسد ترامپ بیش از سیاستگذاری، به ساخت سالن رقص غولپیکرش علاقهمند است. مشاورانش – همان گروه دسیسهگر از شیادان، نژادپرستان، فرصتطلبان و کلاهبرداران که در دوره دوم پیرامون او جمع شدهاند – عملاً کنترل امور را به دست گرفتهاند و همیشه هم نظر واحدی ندارند. پیرمرد قرار نیست تا ابد بماند؛ جمهوریخواهان کمکم تصور میکنند آمریکا – و مهمتر از آن، آینده شغلی خودشان – بدون او چگونه خواهد بود.
آیا پایان عصر ترامپ در سیاست آمریکا اینگونه رقم میخورد – نه با انفجار، بلکه با نالهای آرام؟ گفتن اینکه ترامپ تبدیل به «اردک لَنگ» شده یا اینکه حزب جمهوریخواه از هویتی که او برایش ساخت عبور کرده، اغراقآمیز و بسیار زودهنگام است. اما نشانههای کمرنگ شدن نفوذ او همهجا دیده میشود.
یک نمونه روشن: تعداد بیشتری از جمهوریخواهان اکنون آمادهاند از ترامپ فاصله بگیرند – کاری که تا همین چند ماه پیش برای آنها غیرقابل تصور و در حکم خودکشی سیاسی بود. در حالی که ترامپ توانست تنها با یک فرمان، جمهوریخواهان در مجلس قانونگذاری تگزاس را وادار کند نقشههای جدید حوزههای انتخابیه کنگره را ترسیم کنند (که اکنون خود با چالشی دشوار در دادگاهها روبروست)، جمهوریخواهان در ایندیانا در برابر فشار ترامپ برای انجام همین کار ایستادگی میکنند. یکی از قانونگذاران زن جمهوریخواه گفت که او «کوتاه نخواهد آمد» – حتی پس از آنکه اعلام کرد تهدید به کارگذاری یک بمب لولهای در خانهاش دریافت کرده است.
نشانههای دیگری نیز در حال ظاهرشدن است. ترامپ طبق عادت همیشگیاش در مواجهه با حقیقت، اصرار دارد اقتصاد به لطف برنامه تعرفهای ناکارآمد او شکوفا شده است. «هزینهها شدیداً پایین آمده»، او در یک مصاحبه طولانی در ۱۰ نوامبر با لارا اینگراهام از شبکه فاکس گفت – ادعایی نادرست. اما اینگراهام – برخلاف معمول میزبانهای فاکس – به او اعتراض کرد و خیلی زود دیگر بلندگوهای راستگرا هم همین مسیر را رفتند؛ خسته از تکرار اشتباه دولت بایدن در سال ۲۰۲۴ که تصویری آفتابیتر از اقتصاد نسبت به احساس واقعی مردم ارائه میداد، و شاید درسگرفته از پیروزیهای گسترده دموکراتهای ۲۰۲۵ که با محوریت پیام «قابلیت پرداخت هزینهها» وارد میدان شده بودند. خیلی زود جیدی ونس و بن شاپیرو هر دو روایت متفاوتی از وضعیت اقتصاد ارائه کردند. شاپیرو گفت: «وقتی رئیسجمهور ترامپ میگوید همهچیز قابلپرداختتر شده، مردم این را باور نمیکنند.» ونس از رأیدهندگان خواست «صبور باشند»: «ما حرفتان را میفهمیم و میشنویم، و میدانیم کارهای زیادی برای انجام هست.»
سقف انتظارات خیلی پایین است؛ اینکه تنها بتوانی حرف رئیسجمهور را رد کنی یا با او مخالفت کنی. با این حال، قابل توجه است که شمار بیشتری از جمهوریخواهان اکنون قادرند از همین مانع کوچک عبور کنند؛ بسیاری از آنها تا همین امروز بخش اعظم دوران حرفهایشان را صرف ستایش «لباسهای جدید امپراتور» کرده بودند.
برخی پا را از این هم فراتر گذاشتهاند. از مخربترین رسواییهای دوران ترامپ، چکهچکه افشاگریها درباره عمق رابطه دوستی میان ترامپ و جفری اپستین – سرمایهدار و کودکآزار درگذشته – است؛ همچنین مجموعه اسنادی از ترامپ به اپستین و اسناد تهیهشده توسط خود اپستین درباره ترامپ که نشان میدهد ترامپ، به زبان اپستین، «از دخترها خبر داشته است». ماجرای اپستین سالها ستون ثابت جهان توطئهمحور رسانههای راست افراطی بود؛ همان اکوسیستمی از پادکستها، دیسکوردها و کانالهای یوتیوب که به پیروزی ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ کمک کرد. این اجتماعات ذهنیتتوطئهای پیشتر ترامپ را شخصیتی شبهمسیحایی میدیدند – مانند هواداران کیوانان، شور جنونآمیز دوران کرونا که ترامپ را رهبر تلاش مخفیانهای برای سرنگونی یک محفل قدرتمند کودکآزار معرفی میکرد. اما همین گروهها اکنون علیه او برگشتهاند؛ چرا که اسناد تازه فاششده از املاک اپستین – و تلاش دولت ترامپ برای پنهان کردن آنها – حفظ آن خیالپردازی را دشوار کرده است. سیاستمدارانی که با اتکا به نظریههای کیوانان وارد قدرت شدند، این تحولات را بهدقت دنبال میکنند. مارجری تیلور گرین، نماینده بلندپرواز جورجیا و نظریهپرداز سابق توطئه، بهطور علنی بر سر مسئله اپستین از ترامپ جدا شد؛ و اندکی بعد که ترامپ او را دشمن نامید، گرین اعلام کرد در ژانویه از کنگره کنارهگیری خواهد کرد.
او آخرین نفر نخواهد بود. با ادامه وزش بادهای مخالف علیه جمهوریخواهان از جانب احساسات ضدترامپی در آستانه انتخابات ۲۰۲۶، و در حالی که محبوبیت خود ترامپ کاهش مییابد، بدهی و هزینههای سیاسیاش انباشته میشود و همچنان حاضر نیست در خواستههایش کوتاه بیاید یا وفادارانش را پاداش دهد، احتمالاً شمار بیشتری از نمایندگان جمهوریخواه بهدنبال راه خروج خواهند بود. در همین حال، ماگا به جان خودش افتاده؛ دعوا بر سر اپستین، یهودستیزی و مسائل اقتصادی بهتدریج دستیاران و عاملان ترامپ را علیه یکدیگر قرار داده، چون هرکدام به دنبال تثبیت موقعیت خود هستند. دوران ترامپ هنوز تمام نشده – بسیار هم مانده – اما شاید شاهد آغاز مرحله بعدی آن هستیم: چیزی که به احتمال زیاد نبردی تیره، خونین و ستیزهجویانه برای جانشینی خواهد بود.
