بامداد چهارشنبه ۵ آذر ۱۴۰۴، «ماهر سواری» فرزند حبیب، جوان ۲۳ ساله و محبوب ساکن شهرک حمزه دزفول، تنها چند ساعت پیش از مراسم عروسیاش در منزل پدری به زندگی خود پایان داد.
به گفته نزدیکان، فشارهای شدید معیشتی، بیکاری و ناتوانی در تأمین هزینههای ازدواج و زندگی مشترک، عامل اصلی این فاجعه بوده است. ماهر قرار بود صبح پنجشنبه ۶ آذر ماه همراه عروسش به آرایشگاه برود و همان روز جشن عروسی برگزار شود.
او پیش از خودکشی یادداشتی به جا گذاشت و نوشت:
«من با هیچکس مشکلی ندارم و هیچکس با من مشکلی ندارد، فقط با خودم مشکل دارم.»
دومین خودکشی در همان روز
چهارشنبه ۵ آذرماه ، حدود ساعت ۱۶، «زواد ناصری» (معروف به عبدالحسین المعتوق آل جبور)، شهروند عرب ساکن روستای غزاویه بزرگ در ۱۰ کیلومترى اهواز ، به دلیل فقر شدید، بیکاری طولانیمدت و ناتوانی در تأمین معاش خانوادهاش دست به خودکشی زد و جان باخت.
تنها در سال ۱۴۰۴ تاکنون دستکم ۹ مورد خودکشی و خودسوزی ناشی از مشکلات شدید معیشتی و بیکاری در اهواز و شهرهای اطراف (بهجز ده ها مورد گزارشنشده) توسط فعالان حقوق بشر و رسانهها ثبت شده است.
خانواده داغدار سواری، عروس جوان ماهر و مردم شهرک حمزه در بهت و اندوهی عمیق فرو رفتهاند.
این دو فاجعه در یک روز، زنگ خطری سهمگین از عمق بحران معیشتی و ناامیدی در میان جوانان اقلیم اهواز است.
