در آبان ماه بیش از ۱۲۰ مورد اعتراض کارگری شامل تجمع و اعتصاب صنفی در رسانههای رسمی و شبکههای اجتماعی خبررسانی شده که از نظر تعداد، تنوع گروههای معترض و گستردگی جغرافیایی، یکی از وسیعترین دورههای اعتراضی ماههای اخیر به شمار میرود. مرور دادههای ثبتشده نشان میدهد که اعتراضات تنها محدود به یک بخش خاص یا چند شهر صنعتی نیست، بلکه طیفی وسیع از کارگران، کارکنان و بازنشستگان در حدود ۳۷ شهر و منطقه کشور دستکم یکبار تجمع یا حرکت اعتراضی داشتهاند؛ از شوش، اهواز، رشت و اصفهان گرفته تا پارس جنوبی، خارک، لاوان و سیری.
به گزارش تارنمای داوطلب؛ در میان مراکز اعتراض، پارس جنوبی با برگزاری بیش از ۲۰ مورد بیشترین فراوانی اعتراضات را ثبت کرده و پس از آن اصفهان، مشهد، اهواز، تهران و کرمانشاه قرار دارند. این ارقام نشان میدهد که کانون اصلی اعتراضات در یک ماه اخیر نه فقط کلانشهرها، بلکه مناطق صنعتی و انرژیمحور جنوب کشور بودهاند؛ جایی که فشار کاری شدید، محیطهای سخت، عقبماندگی مزدی و سلطه پیمانکاران شرایط ناپایداری را ایجاد کرده است.
در میانه موج گسترده اعتراضات صنفی که طی یک ماه گذشته شهرهای مختلف کشور را درگیر کرده، استمرار حضور بازنشستگان در خیابانها نیز به بخش جداییناپذیر اعتراضات کارگری تبدیل شده است. بازنشستگان صندوقهای مختلف – از تأمین اجتماعی گرفته تا فولاد، کشوری، نفت و مخابرات – تقریباً در تمامی هفتههای این ماه در چندین شهر دست به تجمع زدند.
همزمان،موج تازهای از مطالبهگری پرستاران در برخی بیمارستانها و مراکز درمانی کشور به راه افتاد که خبرساز شد. دادههای جمعآوری شده از اعتراضات پرستاران در شهرهای مشهد، کرمانشاه، یاسوج، اهواز و دیگر شهرها تصویری روشن از ریشههای بحران در بخش درمان ارائه میدهد؛ بحرانی که نه مقطعی، بلکه ساختاری و فرسایشی است.
یک پاسخ
خب اعتراضات کارگری به شما چه ربطی داره؟
شما که عملا طرفدار آزادسازی اقتصادی هستید. مگر آن همه برای ترانهی شروین تبلیغ نکردید؟ مگر شعار ندادید “نه به اقتصاد دستوری”؟
خب شما که طرفدار دلاردارها و آزادسازی قیمتها هستید، چکار به اعتراضات کارگری دارید؟ بهتر نیست با خودتان صادق باشید؟