مقدمه
۲۵ نوامبر هر سال، به عنوان «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» فرصتی است تا جهان بار دیگر به یکی از عمیقترین و گستردهترین چالشهای اجتماعی توجه کند. خشونت علیه زنان نهتنها یک مسئلۀ فردی یا خانوادگی نیست، بلکه تهدیدی جدی برای سلامت اجتماعی، توسعه انسانی و آیندهای برابر برای همگان است.
خشونت علیه زنان چیست؟
خشونت علیه زنان به هر رفتاری گفته میشود که باعث آسیب جسمی، روانی، جنسی یا اقتصادی شود. این خشونت میتواند در شکلهای متفاوتی رخ دهد، از جمله:
خشونت فیزیکی
خشونت روانی و کلامی
آزار و اذیت جنسی
ازدواج اجباری
محدود کردن آزادیهای فردی
کنترل مالی و اقتصادی
بسیاری از این خشونتها در پشت درهای بسته رخ میدهند و همین موضوع باعث میشود قربانیان نتوانند کمک بگیرند یا حتی دربارۀ رنج خود سخن بگویند.
چرا ۲۵ نوامبر مهم است؟
اهمیت ۲۵ نوامبر در این است که جهان را به یک گفتوگوی مشترک دعوت میکند؛ گفتوگویی که هدف آن نهفقط بیان دردها، بلکه تلاش برای تغییر است. این روز یادآور این حقیقت است که خشونت علیه زنان حاصل سکوت بلندمدت، نابرابریهای ریشهدار و نگاههای غلط فرهنگی است.
با آگاهیبخشی، آموزش و اصلاح نگرشها میتوان بسیاری از این چرخهها را شکست.
ابعاد پنهان خشونت
خشونت همیشه واضح و قابل مشاهده نیست. گاهی خود را در قالب:
تحقیرهای مداوم
محدودیتهای بهظاهر کوچک
نادیده گرفتن نیازها
بیاحترامی مکررنشان میدهد؛ رفتارهایی که شاید ساده به نظر برسند اما به مرور روح و اعتمادبهنفس قربانی را تخریب میکنند.
مسئولیت جامعه در مقابله با خشونت
مبارزه با خشونت علیه زنان تنها وظیفۀ نهادهای رسمی نیست؛ هر فرد میتواند بخشی از راهحل باشد. برخی گامهای مهم عبارتاند از:
آموزش ارزشهای برابری در خانواده و مدرسه
تشویق زنان به بیان تجربهها بدون ترس
ایجاد مسیرهای امن برای گزارش خشونت
تغییر نگرشهای سنتی که خشونت را توجیه میکنند
جامعهای که زنان در آن امنیت داشته باشند، جامعهای سالمتر، پویاتر و موفقتر خواهد بود.
سکوت را بشکنیم
مهمترین پیام ۲۵ نوامبر این است: سکوت بزرگترین همدست خشونت است.
هر بار که قربانی تنها گذاشته میشود یا گفته میشود «این موضوع خصوصی است»، یک قدم دیگر به تداوم خشونت نزدیک میشویم. مقابله با خشونت زمانی ممکن است که صداها شنیده شوند و حمایت واقعی وجود داشته باشد.
جمعبندی
روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، فقط یک تاریخ نمادین نیست؛ هشداری است برای اینکه هیچ جامعهای نمیتواند ادعای پیشرفت کند مگر آنکه زنانش در امنیت، آرامش و احترام زندگی کنند.
مسیر پایان دادن به خشونت شاید طولانی باشد، اما با آگاهی، مسئولیتپذیری و تلاش جمعی میتوان جهانی ساخت که در آن هیچ زنی قربانی ترس یا سکوت نباشد
